Κυριακή, Δεκεμβρίου 18, 2016

Αν τα παιδιά σας έχουν μεγάλα αυτιά, …ψάξτε το!!




Στις δυο φωτο που αναρτώ   ο μεγάλος μουσικός μας  Χανιώτης δάσκαλος Γιώργος Καλούτσης και ο μαθητής του Πολυχρόνης Κουτσάκης σε μια εκδήλωση του Βενιζέλειου Ωδείου Χανίων, αν θυμάμαι καλά γύρω στα 1983-84.
Γιώργος Καλούτσης

Πολυχρόνης Κουτσάκης 1983-84  Βενιζέλειο Ωδείο Χανίων
είναι
Το, ΚΑΙ, αυτοσαρκαστικό  αλλά ουσιαστικά ευχαριστήριο και αγαπητικό κείμενο του Πολυχρόνη  για τον δάσκαλό του Γιώργο Καλούτση γράφεται με την ευκαιρία της συναυλίας που θα δοθεί σήμερα  18-12-16 στην Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων από την παιδική και νεανική χορωδία  του δήμου Χανίων  με τραγούδια του «Σουγιούλ». Πρόκειται για ένα μικρό χορωδιακό –κυρίως- τμήμα από την οπερετική παράσταση που ετοιμάζουν για φέτος το καλοκαίρι ο Γιώργος Καλούτσης  με τον καταξιωμένο πιανίστα μας  Νίκο Περάκη και της οποίας το λιμπρέτο έχει γράψει ο Πολυχρόνης Κουτσάκης. Γράφει σχετικά ο Κουτσάκης σήμερα (http://polyk.blogspot.gr/2016/12/blog-post_18.html).
Διαβάζοντάς το θυμήθηκα μια χιουμοριστική ιστορία με τον Πολυχρόνη γύρω στα 2,5 χρόνια του, που εξηγεί γιατί τον έστειλα να μάθει πιάνο από την ηλικία των 4, 5 ετών λόγω των  …μεγάλων(αλλά μουσικών) αυτιών του!
Εκανα, ως συνήθως δουλειές σπιτιού και τραγουδούσα  πάνω στην μουσική καθώς στο πικ-απ έπαιζε το τραγούδι του Πάριου  «ΤΩΡΑ ΠΙΑ».
Προφανώς, σε κάποιο …γύρισμα της σκούπας, μου ξέφυγε ένα φάλτσο. Οπότε παρεμβαίνει σοβαρά ο Πολυχρόνης και με διορθώνει: «Δεν το λες σωστά μαμά! Ο Πα...ιος το λέει!» Βλέπετε δεν έλεγε ακόμα σωστά το ρ, τότε.
Ηταν η αιτία που τον παρακολούθησα μετά, κατάλαβα ότι είχε εκτός από ...μεγάλα και «μουσικά» αυτιά, και τον έστειλα στην Μαρία Περάκη αρχικά και στον Γιώργο Καλούτση  και Γιάννη Μεντζελόπουλο αργότερα. ( Eπαιζε τα Χριστούγεννα στην Μελόντικα τα κάλαντα στο νηπιαγωγείο- όπως θυμάται και νηπιαγωγός του  Αγγέλα Μάλμου ).
Επιμύθιο: Αν τα παιδιά σας έχουν μεγάλα αυτιά …ψάξτε το!!




Παρασκευή, Δεκεμβρίου 09, 2016

Στην εκδήλωση του ελληνικού προξενείου Πέρθης Δυτ. Αυστραλίας Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος: Ένας άντρας μπροστά από την εποχή του Ζωηρό το ενδιαφέρον της Ελληνικής κοινότητας • Για τον μεγάλο πολιτικό και την σημασία του Εθνικού Ιδρύματος Eρευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ Βενιζέλος» • Πατέρας Ελληνα του Περθ εκφώνησε επικήδειο του Βενιζέλου




Από αριστερά: ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ελλήνων της Αυστραλίας, κ. Ευάγγελος Κακούλας, ο Πολυχρόνης Κουτσάκης, ο Πρόξενος της Ελλάδας στο Περθ κ. Αντώνης Κολιάδης και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Δυτικής Αυστραλίας κ. Σάββας Παπασάββας 

Ο Ελληνοαυστραλός βουλευτής κ. Πίτερ Κατσαμπάνης.Προσθήκη λεζάντας

Ο σπουδαίος φιλέλληνας, ομότιμος Καθηγητής Κλασικών Σπουδών και Αρχαίας Ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας, Τζον Μέλβιλ-Τζόουνς.

4. Ο κ. Αχιλλέας Ναϊσίδης, ο Πολυχρόνης Κουτσάκης και πίσω τους ο Κρητικός (με καταγωγή από το Ηράκλειο) επιχειρηματίας Αθανάσιος Λημνιός.



·         

Κατάμεστη από έλληνες του απόδημου ελληνισμού ήταν (προ)χθες 7 Δεκεμβρίου η Λέσχη της Ελληνικής κοινότητας της Πέρθης (το Περθ ελληνοποιημένο) της Δυτικής Αυστραλίας, όπου στις 7 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με θέμα τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό Ελευθέριο Κ. Βενιζέλο.
·         Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Ελληνικό Προξενείο της Πέρθης με πρωτοβουλία του προξένου μας στο Περθ κ. Αντώνη Κολιάδη, την συνεργασία του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» και την υποστήριξη της Κρητικής Αδερφότητας Πέρθης και της Ελληνικής Λέσχης, όπου φιλοξενήθηκε η εκδήλωση.
·         Σύμφωνα με την «ανταποκρίτρια» μας, μόνιμη κάτοικο του Περθ, κυρία Βάσω Τζαμαριά, το γένος Λυγεράκη (χανιώτικης καταγωγής της οποίας το πατρικό σπίτι στα Χανιά, γειτονεύει με το σπίτι του μεγάλου πολιτικού στην Χαλέπα) ήταν μία από τις εκδηλώσεις που συγκέντρωσε πολλούς διακεκριμένους έλληνες για την κοινωνική, επιχειρηματική, πολιτική και ακαδημαϊκή παρουσία τους στο Περθ, αλλά και Έλληνες φοιτητές που σπουδάζουν στην πόλη. Η κυρία Τζαμαριά που φέτος το καλοκαίρι βρισκόταν στα Χανιά και –φυσικά- παρακολούθησε και εκδηλώσεις του Ιδρύματος στα Χανιά, ήταν πολύ συγκινημένη για την ελληνική παρουσίαση της βιογραφίας του Εθνάρχη, στο Περθ. Αναφέρθηκε δε και στον χαιρετισμό του Γενικού Δ/ντή του Ιδρύματος και συγγραφέα της βιογραφίας του Ελευθερίου Βενιζέλου  κ. Νίκου Παπαδάκη, κατά την οποία δήλωνε την λύπη του που δεν μπόρεσε να  παραστεί στην παρουσίαση του βιβλίου του, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων.
·         Σύμφωνα δε και με άλλες «ανταποκρίσεις» Ελλήνων του Περθ- αλλά και από τα φωτογραφικά στιγμιότυπα που έχουν αναρτηθεί στην σελίδα κοινωνικού δικτύου του ελληνικού προξενείου της Πέρθης- πολλοί από τους παρισταμένους θέλησαν μετά την διάλεξη- παρουσίαση από τον καθηγητή και συγγραφέα Πολυχρόνη Κουτσάκη, να συνομιλήσουν μαζί του. Ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες για τις άγνωστες πτυχές της πολιτικής και προσωπικής ζωής του Ελ. Βενιζέλου αλλά και πληροφορίες   για το έργο, τις εκδόσεις και την παρουσία του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος».
                                    Μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή
·         Πολύ συγκινητική για όλους η στιγμή κατά την οποίαν ένας από τους παρισταμένους έλληνες ο κ. Αχιλλέας Ναϊσίδης  (φωτο) του οποίου ο πατέρας ήταν από εκείνους που κρατούσαν το φέρετρο του Βενιζέλου, μετά το πέρας της διάλεξης έδειξε στον Πολυχρόνη Κουτσάκη αντίγραφο από τον επικήδειο που εκφώνησε ο πατέρας του κατά την κηδεία του Ελευθερίου Βενιζέλου. Επικήδειο που έχει δωριθεί ήδη στο Ίδρυμα.
·         Μικρός ο κόσμος για τους Έλληνες απανταχού γης.

                                        Ο κ. Αντώνης Κολιάδης
·         Ο Πρόξενος της Ελλάδας στο Περθ κ. Κολιάδης, στην σύντομη εισαγωγή του, μίλησε για τον θαυμασμό που τρέφει στον διπλωμάτη Ελευθέριο Βενιζέλο. Για την εκπληκτική του ικανότητα να πείθει τους συνομιλητές του, που είχε αναγκάσει ακόμα και τον μεγάλο του αντίπαλο, τον βασιλιά Κωνσταντίνο, να εξομολογηθεί πως, όταν βρίσκονταν οι δυο τους και ο Βενιζέλος του ανέπτυσσε τα επιχειρήματά του, ο Κωνσταντίνος ένιωθε εκείνη την ώρα να πείθεται ενώ πίστευε τα ακριβώς αντίθετα!
·         Ο κ. Κολιάδης εξέφρασε την χαρά του για την εκδήλωση, που δίνει την δυνατότητα σε πολλούς συμπατριώτες Έλληνες να μάθουν και γνωστά και σχετικά άγνωστα κομμάτια της ελληνικής Ιστορίας.

                                              Ο κ. Νίκος Παπαδάκης
·          Στον σύντομο χαιρετισμό του, που κατέληγε «με πατριωτικούς χαιρετισμούς», ο Γενικός  Δ/ντής του Εθν, Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών κ. Νίκος Παπαδάκης ανέφερε :
·         «Αγαπητοί συμπατριώτες, λυπάμαι πραγματικά που λόγοι ανεξάρτητοι της θέλησής μου δεν μου επιτρέπουν να παραστώ στην  σημερινή εκδήλωση. Ωστόσο επιθυμώ να ευχαριστήσω θερμά την Ελληνική κοινότητα και την Ελληνική Λέσχη Περθ, το Ελληνικό Προξενείο και τον Πρόξενο κ. Αντώνη Κολιάδη και βέβαια τον Πολυχρόνη Κουτσάκη, ένα λαμπρό ακαδημαϊκό, εξαιρετικό γνώστη της Βενιζελικής περιόδου, που με το επιστημονικό και συγγραφικό του έργο, τιμά τον ελληνισμό.»

                                Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης
·         Με τίτλο « Ένας άντρας μπροστά από την εποχή του», ο Πολυχρόνης Κουτσάκης παρουσίασε το βιβλίο του Νίκου Παπαδάκη  για την βιογραφία του Ελευθερίου Βενιζέλου που έχει εκδοθεί στα αγγλικά με τίτλο “Eleftherios VenizelosA story of  an adventurous life», σε μετάφραση της Εμμανουέλας Σειραδάκη.
·         Την παρουσίαση του (σε power point) διάνθισε με υλικό από φωτογραφίες και βίντεο που είχε στείλει το Ίδρυμα «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», κάνοντας και διάλογο με το κοινό, που του απηύθυνε δεκάδες ερωτήσεις αμέσως μετά το τέλος της ομιλίας.


2.    
3.    
4.    

Τρίτη, Δεκεμβρίου 06, 2016

Ο «άγνωστος» Παύλος Πολυχρονάκης Μας αποκαλύπτεται στην «Άνοιξη Ψυχής»

   

        

Να το γράψω από την αρχή: Όταν διάβασα τα ποιήματα του νέου βιβλίου, με ποίηση αυτή τη φορά, του Παύλου Πολυχρονάκη με τίτλο «Άνοιξη Ψυχής»,  ένιωσα  ότι  σ’ αυτήν την συλλογή ο ποιητής, καταθέτει τον άγνωστο , κρυμμένο μέχρι σήμερα Παύλο Πολυχρονάκη  με ποιήματα που σηματοδοτούν μια κοινωνική «Επίθεση Αγάπης».
·         Ήδη έχουν γραφτεί πολλά γι’ αυτήν την νέα ποιητική συλλογή του. Με κοινή επισήμανση -που συμμερίζομαι -ότι  σ’ αυτό το βιβλίο γνωρίζουμε έναν άλλο Παύλο: Άγνωστο, λυρικό, ιδιαίτερα συναισθηματικό αλλά πάντα μαχητικό.
·         Επειδή, τα μέχρι σήμερα  δεκάδες έργα του, ήταν πεζά, ευθυμογραφήματα κυρίως. Γνωρίζαμε και τις εξαιρετικές συλλογές του με σατιρικά ποιήματα για τα οποία ο Παύλος έχει πολυβραβευτεί. Αλλωστε, δικό του έργο είναι ο «Παγκόσμιος διαγωνισμός  έμμετρης σάτιρας ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗΣ»  με έδρα  τα Χανιά. Θεσμό που ο ίδιος θεσμοθέτησε και «αθλοθετεί» κάθε χρόνο βραβεία, καθιστώντας τα Χανιά παγκόσμιο κέντρο σατιρικής ποίησης.
                          Λυρική μελαγχολία
·         Όμως, σε τούτη εδώ την συλλογή του, χωρίς να απογαλακτίζεται εντελώς από την σάτιρα (καθώς κάποια από τα ποιήματα «σπάνε» την λυρική μελαγχολία που διακρίνει όλη σχεδόν την συλλογή) ο Πολυχρονάκης μοιάζει να επιστρέφει σε αισθήματα, αξίες, αρετές, όνειρα που φύλαγε μέσα του σε ένα  κρυμμένο μέχρι σήμερα «ντουλαπάκι»  της ψυχής του.  Εδώ, ο Παύλος  γίνεται λυρικός «τραγουδιστής».
·         Με  εφηβική ορμή επιστρέφει λυρικά στην καταγραφή του έρωτα που κυριαρχεί στην ζωή. Και μάλιστα και σε πολύ νέες ηλικίες. Λες και τις (ξανα)ζει.
·         Αυτό μαρτυρά  η κατάπρωτη από τις 8 ενότητες της συλλογής του, που έχουν όλες  έμμετρο τίτλο: «Αυτός που δεν αγάπησε και άντρας και γυναίκα/δεν έχει ζήσει μια στιγμή, ζωές κι αν είχε δέκα».
·         Και το επιβεβαιώνει το καταληκτικό της ενότητας ποίημά του «Ποτέ μου δεν φαντάστηκα» όπου φαίνεται να εκπλήσσεται για τα πολλά πρόσωπα του έρωτα.
                                    Μελοποιήσιμα
·         Κάνοντας μια στάση εδώ θα λέγαμε ότι και αυτά τα ποιήματα αγάπης που υμνούν κυρίως την γυναίκα σε διάφορες μορφές και ηλικίες, αλλά και πολλά άλλα της συλλογής θα μπορούσαν άριστα να μελοποιηθούν ως έντεχνα ή και λαϊκά τραγούδια. Όσοι μουσικοί αναζητούν τέτοια, ίσως τα βρουν σ’ αυτήν την συλλογή, καθώς πέραν του συναισθήματος που βγάζουν έχουν το προσόν να είναι και έμμετρα.
·         Στις δυο επόμενες ενότητες οι έμμετροι τίτλοι μας προϊδεάζουν  για τα που ζητούμε από την ζωή προσευχόμενοι. Και στέκεται ιδιαίτερα στις αρετές ,τα χαρίσματα, τις αισθήσεις και συναισθήματά μας:
·           «Θεέ μου μεγαλοδύναμε, δέξου τις προσευχές μας,/κάνει να γίνουν Άνοιξη όλες οι εποχές μας»  τιτλοφορεί την 2η ενότητα. Και την 3η  «Την ευτυχία, τη χαρά καλή καρδιά και υγεία /δώρα ακριβά, όποιος τα βρει Θεού ‘χει ευλογία».
·         H  4η ενότητα  είναι αυτό ακριβώς που μαρτυρά ο τίτλος της : «Ξωμάχοι, φτωχογειτονιές κι όλοι οι ξεκομμένοι φιλοσοφούμε τη ζωή κι είν’ ευχαριστημένοι»
·         Ο αθλητισμός δεν θα μπορούσε να λείπει και απ’ αυτήν την συλλογή του Πολυχρονάκη, καθώς ο ίδιος υπήρξε πανελληνιονίκης και φαίνεται να μην έχει σταματήσει ποτέ να νιώθει τα συναισθήματα του αθλητή στον στίβο, να τα περιγράφει και να «προτρέπει»  να ασχολούμαστε με τον αθλητισμό: «Αυτοί που απ’ τον αθλητισμό δεν έχουνε περάσει/τη γλύκα και την ομορφιά, τσ’ άμιλλας έχουν χάσει!» ξεκαθαρίζει.
·         «Πάντα υπάρχει τ’ άδικο μέσα στην κοινωνία/και μας γεμίζει συμφορές, τρόμο και αγωνία»: Είναι ο τίτλος της έκτης ενότητας όπου ο ποιητής  φιλοσοφεί πάνω σε παντεπίκαιρα  προβλήματα, όπως  Πόλεμος, Πρόσφυγες, Έλεος, απονιά,  κακία, χωρισμός,  γονική ευθύνη αλλά και την ανθρώπινη μοίρα. Και αυτά τα ποιήματα, κατά την γνώμη μου, προσφέρονται  για μελοποίηση.
·         Στην 7η ενότητα  υμνεί την ελληνική αγάπη για την Πατρίδα «Απ΄τα παλιά οι Ελληνες δείξαμε πως μπορούμε/για τη γλυκειά  πατρίδα μας θυσία να γεννούμε!»
                             

                                  Τα πολλά μας πρόσωπα
·         Ενώ στην 8η και τελευταία ενότητα ο ποιητής συνεχίζει και τελειώνει φιλοσοφώντας: «Σ’ όσους η άπονη ζωή τους έχει αδικήσει/μόνο η συμπόνια βάλσαμο, στον πόνο τους θα χύσει».  
·         Τα ποιήματα που ακολουθούν σ’ αυτήν την ενότητα είναι κραυγές και σπαράγματα  για τον σημερινό άνθρωπο. Τα πολλά πρόσωπα του οποίου θρηνωδεί στο μεστό μηνυμάτων ποίημά του «Ποιός είμαι». Για το οποίο μάλιστα, όπως πρόσφατα διαβάσαμε, του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο του Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού του Συνδέσμου Φιλολόγων Χανίων σε εκδήλωση που έγινε στις 17 Νοεμβρίου 2016 στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων.
·         Ένα ποίημα με πολύ δυνατό έμμετρο στίχο που-και  αυτό- δικαιώνει την καταξιωμένη  και αγαπημένη μας λογοτέχνιδα και γιατρό, Πόπη Ντουντουλάκη, η οποία προλογίζει την συλλογή γράφοντας, μεταξύ άλλων: «Το βιβλίο θα λέγαμε ότι εντάσσεται καθαρά στο χώρο του έμμετρου χρονογραφήματος, χώρο από τον οποίο κατά καιρούς διαβαίνουν οι εργάτες του γραπτού λόγου, φίλοι ή μη της σάτιρας, πολύ λιγότεροι όμως παραμένουν για να ασχοληθούν συστηματικά με αυτό το είδος γραφής…»
·         Οι αναγνώστες του βιβλίου έχουν πολλά να κερδίσουν από τα έμμετρα «μηνύματα» των ποιημάτων. Και φυσικά, καθένας μας θα τα διαβάσει και θα τα ερμηνεύσει με την δική του ματιά. Όπως γίνεται και με όλα τα είδη του λόγου και της τέχνης. Καθένας «εισπράττει» κάτι διαφορετικό.  Γι’ αυτό και οι πολλές, και καμιά φορά αντίθετες μεταξύ τους, ερμηνείες  κριτικών και απλών αναγνωστών.
·          Ως απλή αναγνώστρια και η υπογράφουσα, θεωρώ ότι η νέα ποιητική συλλογή του Πολυχρονάκη, είναι μια «επίθεση αγάπης». Είναι μια ακόμα απόδειξη του πληθωρικού έμμετρου ταλέντου του και μια ακόμα αποκάλυψη των δυνατοτήτων του σε όλα τα είδη του έμμετρου και όχι μόνο λόγου.
·         Η παρουσίαση της συλλογής θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ι.Μ.Κ.Α. στις 14 Δεκεμβρίου και  ώρα 7μμ. Μέσα στο γνωστό αγαπητικό κλίμα που δημιουργεί ο Παυλής ως άμεμπτος οικοδεσπότης.
 http://www.haniotika-nea.gr/o-agnostos-pavlos-polichronakis/

Τετάρτη, Νοεμβρίου 30, 2016

Από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης Κάνει …Γκελ Η φετινή παραγωγή «Εκπαιδεύοντας την Ρίτα» · Καλοδουλεμένη παράσταση με καταιγιστικούς ρυθμούς · ΄Ελια Βεργανελάκη και Χρήστος Ροδάμης την απογειώνουν Σε σκηνοθεσία του Γιάννη Καραχισαρίδη και σκηνικά Αντώνη Χαλκιά











Ατελείωτο ενθουσιώδες χειροκρότημα. Αυλαία τέλους κι εμείς να καθόμαστε ακόμα στις καρέκλες μας θέλοντας …κι’ άλλο!
·         Πολύ ωραίο! Μπράβο τους! Άξιζε τον κόπο! Εξαιρετική η Ρίτα- 'Ελια Βεργανελάκη. Ξέρεις ε; Είναι Χανιώτισσα. Γέννημα θρέμμα. Αμέ ο Φρανκ- Χρήστος Ροδάμης; Αποκάλυψη. Κι αυτός Χανιώτης. Ωραία σκηνοθεσία, μουσική, σκηνικά!
·          Φωναχτές οι εντυπώσεις από τον ένα στον άλλο, έτσι όπως ξεκινούσαν, απρόθυμα, για την έξοδο οι θεατές της απογευματινής παράστασης «Εκπαιδεύοντας την Ρίτα» που παίζεται στο Βενιζέλειο Ωδείο Χανίων από το περασμένο Σάββατο 26-11-16.  Όπου, όπως εδώ και χρόνια, ως εξαιρετικός οικοδεσπότης μας υποδέχεται αλλά και μας κατευοδώνει ο καλλιτεχνικός Δ/ντής του Δημοτικού Περιφερειακού θεάτρου Κρήτης (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ.), αποκαλούμενος  πλέον και «ψυχή» του κ. Μιχάλης Αεράκης.
·        Φυσικά, επειδή θέλει και να «εισπράξει» κλίμα. Να ακούσει εντυπώσεις και να «δει» στα πρόσωπά μας την ικανοποίηση ή όχι. Ειδικά στις πρώτες παραστάσεις που αποτελούν βαρόμετρο επιτυχίας μιας θεατρικής παράστασης. Σε λίγο γελούσαν και τα …μουστάκια του.
·        -Στην αρχή είχε πολλά μπινελίκια και λίγο «σοκαρίστηκα», αλλά στην συνέχεια ήταν απολαυστικό, του λέει μία κυρία μπροστά μου καθώς τον χαιρετούσε.
·        - Τα ακούς, δεν τα ακούς, στην κοινωνία, αυτά; απαντά ο Μιχάλης χαμογελαστός.
·        -Πώς σου φάνηκε; με ρωτά.
·        -Έμεινα έκπληκτη του είπα. Γενικά. Και οι δύο ηθοποιοί, μπαίνουν πραγματικά στο πετσί της Ρίτας και του Φράνκ.
                                         Καλοδουλεμένη
·        Αυτό ακριβώς  θέλω να καταθέσω και από τούτη τη στήλη. Και προσπαθώντας να περιγράψω το γιατί, ξεκίνησα από το τέλος της παράστασης. Θεωρώντας σημαντικότερο να ακουστούν πρώτα, ρεπορταζιακά σχεδόν, οι φωναχτές εντυπώσεις όλων των θεατών.
·        Οι οποίοι γέμισαν την θεατρική αίθουσα του Ωδείου και στην συνέχεια, όπως γίνεται με τις θεατρικές παραστάσεις που γίνονται επιτυχίες, γίνονται οι ίδιοι  αντικειμενικοί κριτικοί- «διαφημιστές» της.
·        Προσωπικά θεωρώ την φετινή παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κρήτης, μία από τις καλύτερες των τελευταίων χρόνων. Επειδή, το έργο του Willy Rusell είναι ένα απαιτητικό έργο καθώς παίζεται από δύο όλους κι όλους ηθοποιούς επί σκηνής. Το είχα ξαναδεί όταν παίχτηκε στα Χανιά από την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ- αν θυμάμαι καλά το 1985 στον «Απόλλωνα».
·        Και, όχι. Δεν με είχε ενθουσιάσει, ως παραγωγή, όπως τούτη η παράσταση που σκηνοθετεί ο γνωστός από 70 και πλέον σκηνοθετικές του επιτυχίες, Γιάννης Καραχισαρίδης. Οι οποίος βέβαια έχει σκηνοθετήσει και παλιότερες επιτυχημένες παραγωγές του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. μας.
·        Η φετινή παράσταση, δηλαδή, έχει όλες τις προδιαγραφές της επιτυχίας καθώς δεν στηρίζεται μόνο σε έναν παράγοντα αλλά σε όλους μαζί. Πρόκειται για τις σταθερές  μιας παραγωγής που πέτυχαν (όχι τυχαία) να αλληλοσυμπληρωθούν:
Η μετάφραση –διασκευή του κειμένου του Ράσελ (που έχει πλέον γίνει παγκόσμια θεατρική και κινηματογραφική επιτυχία) από τον σκηνοθέτη Γιάννη Καραχισαρίδη, στις πρώτες σκηνές ιδιαίτερα, αιφνιδιάζει με την  ακραία γλωσσική αθυροστομία της Ρίτας με λεξιλόγιο που όμως «κυκλοφορεί» σε διάφορες «πιάτσες». Ενώ, με την εξέλιξη του έργου προσαρμόζεται στην σωστή εκφορά του λόγου που διδάχτηκε η Ρίτα από τις κατευθύνσεις μελέτης που της έδωσε ο Φρανκ. Την ίδια ώρα, ο ίδιος  ο Φρανκ αρχίζει να  χρησιμοποιεί ενίοτε το αρχικό της λεξιλόγιο καθώς υφίσταται πλέον την επιρροή  του αυθόρμητου χαρακτήρα της Ρίτας. Η αθυροστομία αυτή μπορεί στην αρχή να ξενίζει αλλά η θαυμαστή σταδιακή συνέχεια αποζημιώνει τον θεατή καθώς έτσι μπορεί να ξεχωρίσει την ριζική αλλαγή της Ρίτας.

                                                  Κάνει ...γκελ!
·        Σταθερή αξία βέβαια είναι η σκηνοθεσία. Η οποία θεωρούμε ότι  εκμεταλλεύεται πλήρως  το στατικό αλλά εξαιρετικά λειτουργικό και ευρηματικό σκηνικό του Αντώνη Χαλκιά  αλλά και τους φωτισμούς του, χρησιμοποιεί και την μουσική (επιμέλεια κι αυτή του σκηνοθέτη)  για να μεταφέρει τον θεατή στην επόμενη σκηνή, χωρίς την μονοτονία της συσκότισης που χρησιμοποιείται πολύ λίγο.
·        Το ενδυματολογικό στυλ της Ρίτας είναι κι αυτό ταιριαστό και αναδεικνύει χωρίς ακρότητες την σταδιακή αλλαγή της εκπαιδευόμενης Ρίτας.
·        Αλλά, βεβαίως, η μεγαλύτερη σταθερή μιας επιτυχημένης παράστασης δεν μπορεί παρά να είναι οι πρωταγωνιστές.                                                                
·        Εκτιμώ ότι δεν θα βρεθεί θεατής που να μην επιδοκιμάσει την απολαυστική ερμηνεία της ΄Ελιας Βεργανελάκη  στο πολύ απαιτητικό ρόλο της Ρίτας. Ένα ρόλο που δημιουργεί, χωρίς να αντιγράφει παλιότερες ερμηνείες από καταξιωμένους  ξένους και Έλληνες ηθοποιούς. Η αθυροστομία των πρώτων σκηνών, έτσι όπως εκφέρεται από την  Ρίτα-Έλια, όχι μόνο δεν είναι χυδαία αλλά δείχνει ακριβώς την   αβίαστη χρήση της από ανθρώπους που έχουν άγνοια της «σωστής» γλώσσας, αλλά οι ίδιοι δεν είναι χυδαίοι. Έχουν απλώς έλλειμμα παιδείας.
·         Μια κομμώτρια που αποφάσισε να μορφωθεί  για να ανακαλύψει τον εαυτό της. Και το πετυχαίνει όχι μόνο με τον λόγο αλλά και με τις πολλές «ομιλούσες» εναλλαγές της έκφρασης του προσώπου της, την κίνηση και την καλοδουλεμένη απόδοση όλου του ρόλου της.
·        Ο Φρανκ-Χρήστος Ροδάμης, μας άρεσε, επίσης, πολύ! Σταθερός στην κατάθλιψή του καθηγητής, ποιητής, που πίνει αδιάκοπα. Μπερδεμένος  παρά την γνώση που κουβαλά. Η ζωή η ακαδημαϊκή του καριέρα δεν τον ικανοποιούν. Η Ρίτα, φέρνει την δροσιά, την φρεσκάδα της νιότης στη ζωή του. Και τον επηρεάζει ως άνθρωπο. Τα καταφέρνει λες και ο ρόλος ήταν φτιαγμένος γι’ αυτόν. Η μήπως και οι δύο ρόλοι ήταν φτιαγμένοι για αυτούς τους δύο νέους ηθοποιούς που όμως έχουν κάνει σημαντικά βήματα στην καριέρα τους; 
·        Η παράσταση είναι καλοδουλεμένη, με καταιγιστικούς ρυθμούς αλλαγών  σε βαθμό που να απορεί κανείς πότε προλαβαίνουν να …μεταλλάσσονται  οι ηθοποιοί.
·         Είναι βέβαια σπουδαίο και το έργο. Το οποίο μέσα από τις εντάσεις των δύο πρωταγωνιστών και την ανάδειξη πολλών κοινωνικών και εκπαιδευτικών προβλημάτων  έχει και πολλές χιουμοριστικές στιγμές που φέρνουν αβίαστο γέλιο στους θεατές. Καθώς το «εκπαιδεύοντας την Ρίτα» μας μεταφέρει στον ρομαντικό , κλασικό μύθο του Πυγμαλίωνα.  Και, όπως λέει και στον χαιρετισμό του στο πρόγραμμα της παράστασης, ο πρόεδρος και δ/νων σύμβουλος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ. κ. Νάσος Αθανασόπουλος εκ μέρους του Δ.Σ., «συναντάμε θέματα όπως αυτό του ταξικού διαχωρισμού, της ανεπάρκειας του ακαδημαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και αυτό της εσωτερικής διαδικασίας αυτοβελτίωσης».
·        Με δυο λόγια:  Το «Εκπαιδεύοντας την Ρίτα» είναι βέβαια ότι κάνει ένα μεγάλο… γκελ στην φετινή θεατρική Ιερουσαλήμ της Κρήτης. 
      Υ.Γ. Οι φωτογραφίες, πλην μίας  με το γραφικό που είναι από το από το πρόγραμμα του θεάτρου, είναι από την σελίδα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ  στο φβ και είναι του Πάνου Περαντωνάκη.



 Χανιωτικα Νέα 30-11-16