Η χώρα του έλα μωρέ «μια στραβή έγινε»

Κωνσταντάρας- Μαυρογιαλούρος: Ελα μωρέ, "μια στραβή έγινε"

Έτσι, λοιπόν. Η δολοφονία ενός παιδιού  είναι μια «στραβή». Τάδε έφη ο υφυπουργός μετανάστευσης  Γιάννης Μπαλάφας μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή  υπερασπιζόμενος  μάλιστα και τον συνάδελφο υπουργό Προστασίας του Πολίτη .

·         Ναι, αυτόν τον υπουργό  που αναγνωρίζει τα άβατα όπως των Εξαρχείων και τώρα των Μενιδίων αλλά και κάποια άλλα αλλά δεν έχει παρουσιάσει  εδώ και δυο  χρόνια τρόπο και αποτέλεσμα. Ούτε καν για να τα μετριάσει.

·         Μάλιστα, «προειδοποιητικά» (;;;) συμπλήρωσε ότι παρά το ότι ο υπουργός παράγει αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και παραβατικότητας  «Αυτό δεν αναιρεί ή δεν μπορεί να εμποδίσει ή δεν αποκλείει το γεγονός να έχουμε μία ας το πούμε λαϊκά μια στραβή σαν αυτό που συνέβη στο Μενίδι».

·         Κι άλλη  τέτοια στραβή προέβλεψε ο κ. υπουργός. Τραγική. Αλλά, έλα μωρέ , δε αποκλείεται .

·          Και γιατί να μην το κάνει;

·         Αφού -γιατί να το κρύψομε πλέον- ζούμε στην  Χώρα του α! μωρέ τώρα, μια στραβή έγινε.

·         Και τί έγινε;

·          Μια στραβή και είχαμε αυταπάτες το 2015, μια στραβή τα καπιταλ κοντρόλ, μια στραβή τα μέτρα του 2015  και τα  φετινά πρόσθετα μέτρα  δις ευρώ, μια στραβή  το 3^ο και 4^ο  μνημόνιο, μια στραβή που δεν σχίσαμε τα μνημόνια, μια στραβή που μειώσαμε πάλι τις συντάξεις και δε κρατήσαμε την κόκκινη γραμμή, μια στραβή που μειώσαμε το αφορολόγητο, μια στραβή που αυξήθηκε ο ΕΝΦΙΑ, μια στραβή που δεν πήραμε ούτε χρέος ούτε QE, μια στραβή που δεν βάλαμε γραβάτα, μια στραβή που μας …σταύρωσε και θα μας σταυρώνει ως πολίτες και  ως χώρα για τα επόμενα 50 χρόνια.

·         Έλα, μωρέ…μια στραβή έγινε …

  Ν.Σ.Κ.




http://www.haniotika-nea.gr/i-chora-tou-ela-more-mia-stravi-egine/

Στο ιστορικό καφέ ΚΗΠΟΣ Οι « Εφαπτόμενες ζωές» «Εφάπτονται» άγνωστων ιστορικών στοιχείων Της δημοσιογράφου –συγγραφέως Γκρέτας Χριστοφιλοπούλου

Είναι  το βιβλίο οι «Εφαπτόμενες ζωές», που παρουσιάστηκε την Δευτέρα το απόγευμα στο ιστορικό καφέ του Δημοτικού κήπου Χανίων, ένα ιστορικό μυθιστόρημα;

·         Με αυτό το ερώτημα κατά νουν πήγαμε προχθές Δευτέρα 12 Μαΐου το απόγευμα στην παρουσίαση του τέταρτου βιβλίου της συγγραφέως  και δημοσιογράφου Γκρέτας Χριστοφιλοπούλου «Εφαπτόμενες Ζωές» από τις εκδόσεις Λιβάνη.

·         Και όχι, ούτε η συγγραφέας ούτε η Τώνια Κατζουρού που μίλησε για το βιβλίο μας έδωσαν ρητή απάντηση.

·         Το άφησαν στην δική μας αίσθηση. Καθώς όπως η συγγραφέας και πολύπειρη δημοσιογράφος  είπε, εκείνο που την ενδιαφέρει δεν είναι οι «στημένες» λογοτεχνίζουσες και εμβριθείς παρουσιάσεις. Βασικό θέλημά της είναι να επικεντρώνεται η παρουσίαση στην αίσθηση που αποκομίζει ο αναγνώστης /αναγνώστρια από την ανάγνωσή του.

                              Η παρουσίαση

·         Γι αυτό και για την παρουσίασή του επέλεξε μια εξ’ ορισμού  έμπειρη αλλά και κριτική Αναγνώστρια με κεφαλαίο Α, η οποία εξ απαλών ονύχων δημοτικής εκπαίδευσης  αγάπησε και συνέχισε να αγαπά και να ερωτεύεται κάθε παλιό και νέο αξιόλογο βιβλίο. Την Χανιώτισσα Τώνια Κατζουρού.

·         Η Τώνια, λοιπόν, μιλώντας για το βιβλίο δεν προσπάθησε να το παρουσιάσει από καθ’ έδρας με ένα «βαρετό», συνήθως, για τους παρισταμένους κείμενο. Στο «μιλητό» μας διηγήθηκε τις δικές της προσλαμβάνουσες από την μυθιστορία η οποία είναι ασφαλώς σε μεγάλο βαθμό μυθοπλασία αλλά, επίσης, έχει και πραγματικά ιστορικά  ντοκουμέντα που εφάπτονται  της ελληνικής αλλά και ευρωπαϊκής ιστορίας από το 1824 ως το 1980!Ταυτόχρονα η  καταιγιστική διήγηση δεν αφήνει σε κανένα κεφάλαιο τον αναγνώστη να πλήξει.

·         Πρόκειται για ένα ιστορικό βιβλίο που παρουσιάζει την ιστορία μιας ελληνικής Καλαματιανής μεγαλοαστικής οικογένειας.

·         Αλλά ένα βιβλίο που μέσα από την σε βάθος ιστορική έρευνα αλλά και την προσωπική συγγένεια της συγγραφέως με την οικογένεια αυτή, συμπληρώνει μυθιστορηματικά την διαδρομή της στο ιστορικό πλαίσιο αυτών των χρόνων.

·         Και φυσικά πανταχού παρούσα σ’ αυτήν την διαδρομή είναι η κινητήριος δύναμη του ΕΡΩΤΑ.

·         Αυτό το πετυχαίνει η συγγραφέας μέσα από τα προσωπικά της βιώματα(ευτύχησε να προλάβει ζωντανό τον παππού της, τελευταίο  αφανή «ήρωα» της Μικρασιατικής καταστροφής και όχι μόνο) και την επί χρόνια επίπονη έρευνά της. Εξ’ άλλου, η Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου, από ένα παιγνίδι της μοίρας(;) έχει σπουδάσει Ναυτιλιακά & Ναυτικό Δίκαιο στο Λονδίνο και στη συνέχεια πήρε Μaster στον τομέα του Shipping Management.

                                         Η συγγραφέας

·         Η ίδια η συγγραφέας μιλώντας για το νέο αυτό «παιδί» της, ήταν ιδιαίτερα συγκινημένη καθώς, μετά από πολύ κόπο, όπως είπε, κατάφερε να πετύχει  και σ’ αυτό το βιβλίο τον στόχο που θέλει να υπηρετεί. Δηλαδή, την  καταγραφή και παρουσίαση άγνωστων πτυχών της ιστορίας, ευρωπαϊκής, παγκόσμιας και φυσικά ελληνικής, η οποία όμως να μην είναι αποσυνδεδεμένη από το καθαρά ανθρώπινο στοιχείο. Από τον πολιτισμό της κάθε εποχής, την οικονομική και κοινωνική ζωή μέσα από τα ζωές υπαρκτών ανθρώπων «πασπαλισμένες» βεβαίως με τις δόσεις μυθοπλασίας που απαιτεί ένα τέτοιο βιβλίο. Ιδιαίτερα συγκινητικά  και ανατρεπτικά  ήταν τα αποσπάσματα που διάβασε η κυρία Κατερίνα Βογιατζή αποσπώντας θερμά χειροκροτήματα.

·         Η συγγραφέας περιέγραψε πολλές από τις εποχές τις οποίες διατρέχει η μυθιστορία της, μέσα σ’ αυτές και το Παρίσι του μεσοπολέμου. Όπου ο  αφανής ήρωας Στασινός συνάντησε τον Εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο οποίος με μια φλογερή ομιλία στο Παρίσι γοήτευσε και στρατολόγησε νέους για τον πόλεμο στην Μικρά Ασία.

·          Ιστορικό, λοιπόν, μυθιστόρημα οι «Εφαπτόμενες Ζωές»  που με ένα γοητευτικό τρόπο εφάπτονται των ζωών πολλών γνωστών και άγνωστων αλλά αληθινών προσώπων που έζησαν αλλά και ζουν μέχρι σήμερα.

·         Η Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου είναι δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, εξειδικευμένη στο οικονομικό ναυτιλιακό ρεπορτάζ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Ναυτιλιακά & Ναυτικό Δίκαιο στο Λονδίνο και στη συνέχεια πήρε Μaster στον τομέα του Shipping Management.

·         Ασχολήθηκε αρχικά με το επιχειρηματικό ρεπορτάζ στην εφημερίδα Κέρδος και στη συνέχεια εργάστηκε ως ναυτιλιακή συντάκτης στην εφημερίδα Εξπρές, στον Οικονομικό Ταχυδρόμο, στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και στο Shipping Outlook, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε για πολιτιστικά θέματα σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά.  

                                   Υπόθεση

·         «Τεργέστη, Μάρτιος 1824. Η αριστοκρατία φοράει τις μάσκες της, ντύνεται στα βελούδα και στα μετάξια και ετοιμάζεται να ξεφαντώσει στο Παλάτσο ντελ Φιόρε την τελευταία νύχτα της Αποκριάς. Αυτή τη νύχτα ο Στασινός Μπουονοντίο ενώνει τα χέρια του με εκείνα της Eριέττας Φόσκολι και της αποκαλύπτεται. Ο έρωτάς τους θα επηρεάσει καταλυτικά την πορεία του εμπορικού και εφοπλιστικού οίκου του, αλλά και τη μοίρα των ναυσίβιων και μη απογόνων του. Οι Εφαπτόμενες Ζωές εξελίσσονται σε χρόνια συναρπαστικά και σκληρά, ποτισμένα με την αρμύρα της θάλασσας και την αψιά μυρωδιά που απόθεσε πάνω τους το μπαρούτι….»                   

--------------------------------------------------------------------------------------------------

                

                           Ιστορικό Καφέ Κήπος   -ψυχ-αγωγία                         

·         Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στην αίσθηση της πληρότητας που δημιουργείται σε όλους τους συμμετέχοντες σε πάμπολλες  πολιτιστικές και πολιτισμικές δράσεις που πραγματοποιούνται στο ιστορικό καφέ ΚΗΠΟΣ.

·         Ξεκινώντας από το πλούσιο πράσινο περιβάλλον (που φαίνεται και στις φωτογραφίες πίσω και γύρω από το πάνελ της παρουσίασης), την επιβλητική ανακαίνιση και διακόσμηση εποχής του εσωτερικού χώρου, την μόνιμη έκθεση ιστορικής φωτογραφίας  και βέβαια τις συνεχείς πολιτισμικές δράσεις που πραγματοποιούνται και αναρτώνται ως ιστορικό στοιχείο μιας λαμπρής συνέχειας, όλα, συνθέτουν ένα μοναδικό καφέ που δίκαια πρωτοστατεί στο δίκτυο «ιστορικών καφέ της Ευρώπης». Φυσικά χάρις στο μεράκι και τις συνεχείς πρωτοβουλίες και προσωπικό «ξόδεμα» του Βασίλη Σταθάκη.

·            Η ψυχ-αγωγία στο ιστορικό καφέ ξαναζωντάνεψε επί των ημερών του και  αποτελεί μια σταθερή πολιτισμική αναφορά για τα Χανιά μας.

 -----------------------------------------------------------------------------------------

 Χανιώτικα Νεα 14-6-17

Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται

Λέει το κείμενο Θεοτοκά που μπήκε θέμα στις φετινές πανελλήνιες:

«Ένας άξιος μαραγκός που κατέχει καλά τη δουλειά του και πιστεύει σ’ αυτήν είναι πολύ πιο ολοκληρωμένος και αξιοσέβαστος άνθρωπος από έναν κούφο πρύτανη ή έναν κακό πρωθυπουργό».

·         Στο κείμενο που εδόθη στους υποψηφίους, το «έναν κούφο πρύτανη ή έναν κακό πρωθυπουργό» το άλλαξαν σε «έναν κακό επιστήμονα».

·         Κακός χαμός σε ΜΜΕ και κοινωνικά δίκτυα.

·         Διότι ως γνωστόν  «όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται».                              

·         Επιχειρώντας δε να αντικρούσει το σάλο που έχει προκληθεί το υπουργείο παιδείας απάντησε ότι πολλά κείμενα διασκευάζονται.

·         Τότε ποιός ο λόγος να επικαλεστούν κείμενο του Θεοτοκά για να...αφορίσουν (όπως συστηματικά κάνουν με την αριστεία) άλλη μια φορά την επιστήμη και τους επιστήμονες ως ...περίπου αχρείαστους; 

·         Προφανώς, χρειάζονται μεν τα κείμενα κύρους αλλά δεν αντέχουν τους συνειρμούς που  θεωρούν …βέβαιο ότι θα γίνουν με την σημερινή πολιτική κατάσταση. Και τα πετσοκόβουν.

·         Διότι είναι φανερό στους διαθέτοντες κοινό νου, ότι όλη η σημερινή ηγετική κυβερνητική πυραμίδα γνωρίζει μεν πώς κρίνεται η κορυφή της, αποτάσσεται δε τον …σατανά των συνειρμών.

·          Και απαντά με 

προφάσεις εν ..συμπλεγματικές αμαρτίες

http://www.haniotika-nea.gr/opios-echi-ti-miga-migiazete/

Ας είναι ελαφρύ το χώμα...

Δύσκολη η ώρα του αποχαιρετισμού για τα παιδιά του. Συγκλονιστικός ο αποχαιρετισμός της πρωτότοκης Ντόρας που με σπαραγμό και λυγμό αποχαιρέτισε τον πατέρα και πολιτικό ως γνήσια Κρητικιά, κι ως είναι μαθημένη.
Πατέρα, σήκω γιατί είναι εδώ οι φίλοι σου και δεν μπορώ να τους πω ότι απόθανες..." Δεν έμεινε κανείς αδάκρυτος.
Πολύς ο κόσμος στην Αγία Μαγδαληνή Χαλέπας Χανίων. Συνεχής η προσέλευση, χθες, όλη τη νύχτα που πέρασε και από το πρωί μέχρι το μεσημέρι που έφυγε για την τελευταία του κατοικία στο Ακρωτήρι.
Κόσμος απλός. Εσείς, εγώ, η γειτόνισσα. Όχι ο Νεοδημοκράτης, ο Πασόκος, ο.... ο.... Οχι μόνο οι Χανιώτες Αλλά Κρητικοί απ όλη την Κρήτη.Ελλαδίτες από όλη την Ελλάδα. Ναι έφτασαν ως εδώ.
Ήμασταν εκεί. Για να τον(απο) χαιρετίσουμε ακουμπώντας το χέρι μας πάνω στην γαλανόλευκη. Για τον χαιρετίσουμε με το δικό μας εσωτερικό τρόπο. Καθένας είχε τις δικές του αναμνήσεις. Με τις καλές στιγμές να σβήνουν τις κακές.Καθένας θρηνούσε τον γελαστό πάντα πρόεδρο ή όπως καθένας τον είχε στο μυαλό του.
. Επειδή σήμερα κηδευόταν ένας συνάνθρωπος, ένας συμπατριώτης. Ένας γείτονας.Ενας Κρητίκαρος.
Επειδή σήμερα-κάποιοι από εμάς- χαιρετούσαμε για τελευταία φορά το ηγετικό στέλεχος της αντίστασης κατά της γερμανικής κατοχής. Αυτόν που από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας μαθαίναμε ότι πολέμησε μαζί με τους δικούς μας ανθρώπους.
Επειδή σήμερα χαιρετούσαμε τον πολιτικό που σημάδεψε την ιστορία μαςΠου σημάδεψε όλους εμάς που μετράμε κάποιες δεκαετίες ζωής. Και όχι μόνο. Γιατί ο Μητσοτάκης έγινε διαχρονικός. Με πολλούς τρόπους.
Και -για δες παιγνίδια του μυαλού- αρχίζουμε να σκεπτόμαστε ότι αυτή η μέρα του φευγιού του, ίσως μπορέσει να καταφέρει αυτό για το οποίο και ο ίδιος είχε παλέψει και καταφέρει μαζί με τους δικούς μας ανθρώπους μετά την κατοχή: Να μη γίνει εμφύλιος στην Κρήτη. Άρα, σήμερα να υπάρξει μια συναίνεση που να βγάλει την πατρίδα μας από την πολύ μεγάλη δυσκολία που βρίσκεται.
Ένας τέτοιος παλλαϊκός χαιρετισμός όπως αυτός που εδώ και τρεις μέρες ζούμε,μια τέτοια παλλαϊκή αναγνώριση, συγκίνηση και στενοχώρια για το φευγιό του, πρέπει και μπορεί να γεννήσει κάτι νέο. Να γεννήσει πρώτα απ όλα σημάδια που θα μας δώσουν πάλι ελπίδα για μια αλλαγή στη χώρα. Που θα μας ξανακάνει να ξανασηκώσουμε το σκυμμένο μας κεφάλι.
Ατενίζοντας , επιτέλους,ΦΩΣ στο σημερινό σκοτεινό τούνελ που διανύουμε ως χώρα . Αξιακά και κοινωνικοοικονομικά. Είθε.
Καλό του ταξίδι!

Τσιμεντένιο ή πράσινο Κουμ Καπί;

Ρέθυμνο Λιμάνι φωτο Green agenda

Χαράς εμας και το Κουμ Καπί εάν όλο το μέτωπο είχε δενδροφυτευτεί. Αλλο πράμα!

Ο μικρός χώρος που ελευθερώθηκε από το ΔΛΤΧ μετατράπηκε αμέσως σε πάρκινγκ με ...θέα!

Τσιμέντο

 Και τσιμέντο . Εδώ φαίνεται μία από τις πολλές υποδοχές που υπάρχουν σε όλο το παραλιακό μέτωπο στις οποίες είχαν φυτευτεί Φοίνικες επί Τζανακάκη. Περιμένουν υπομονετικά να τις ξαναανοίξουμε .

Μας αρέσουν αυτές οι εικόνες που είναι και εικόνες εγκατάλειψης και ερημιάς; Τα δέντρα δίνουν άλλη ζωή. Πολλαπλώς.

                     

Παλιά πόλη, κανονισμός τραπεζοκαθισμάτων, εφαρμογή. Δήμος Χανίων, καταστηματάρχες. Κουμ Καπί, Λιμενικό ταμείο, απομάκρυνση αυθαίρετων κατασκευών, αναβάθμιση!

·          Μερικές λέξεις «κλειδιά». Τags, όπως τα λένε στην γλώσσα του διαδικτύου. Για το θέμα της εφαρμογής του κανονισμού για την χρήση ελεύθερων χώρων γράψαμε πάλι χθες.

·         Στο ίδιο «κανάλι» όμως, δρομολόγησης μιας λύσης άμεσα, πρέπει να είναι αναπόφευκτα, και το παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί.

·         Εκεί, μάλιστα, το Δημοτικό Λιμενικό ταμείο Χανίων (ΔΛΤΧ) ήδη απομάκρυνε κάποιες εγκαταλειμμένες αυθαίρετες κατασκευές, παρά θιν’ αλός.

·         Όμως, η σωστή αυτή απόφαση ας πούμε ότι δίνει μια ανάσα 4-5 μέτρων στο απαράδεκτα τσιμεντένιο τοπίο.

·         Διότι, αυτοστιγμεί οι αυθαίρετες κατασκευές μετατράπηκαν σε θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων με θέα!

                                        600 φοίνικες

·          Στο σημείο αυτό να αναφερθούμε σε μια πράσινη παρέμβαση  στο παραλιακό μέτωπο του δήμου Ρεθύμνου. Όλοι θυμόμαστε πώς ήταν πριν λίγα χρόνια. Τώρα, οι φωτογραφίες του φιγουράρουν σε περιβαλλοντικές ηλεκτρονικές και όχι μόνο σελίδες της χώρας αλλά και Χανιώτικες. Με  συνοδευτικά «πράσινα» φωτορεπορτάζ  που εξηγούν ότι …συγκούρμουλοι οι κάτοικοι, καταστηματάρχες, επαγγελματίες, φοιτητές, μαθητές, πρόσκοποι, πολιτιστικοί σύλλογοι και εθελοντές ανταποκρίθηκαν στο σύνθημα –έκκληση του δήμου «Υιοθετήστε το πράσινο της πόλης σας» και συνέβαλαν  στην προσπάθεια συντήρησής του.  Στο παραλιακό μέτωπο Ρεθύμνου έχουν φυτευτεί  και υιοθετηθεί 600 φοίνικες.                                     

                                   Περιβαλλοντική αναβάθμιση

·         Είναι φανερό ότι και στο παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί  πρέπει να υπάρξει  ανάλογη παρέμβαση. Και έκκληση του δήμου. Και «υιοθέτησή» τους (ότι δέντρα επιλέξουν) .Ώστε να σταματήσει άμεσα και  η «προσωρινή» συνήθεια στάθμευσης στο χώρο που «ελευθερώθηκε» και όχι μόνο. Και ο χώρος να παραμείνει περιπατητικός.

·         Η περιοχή αυτή χρειάζεται άμεση αναβάθμιση. Για δυο πρόσθετους  λόγους: Πρώτον επειδή η αρχιτεκτονική μελέτη θα αργήσει πολύ να ολοκληρωθεί και να υλοποιηθεί. Δυο-τρία χρόνια και βάλε.             

·          Και δεύτερον επειδή υπάρχει ένας  απλός τρόπος να εφαρμοστούν άμεσα τουλάχιστον οι πράσινες προβλέψεις της μελέτης. Έτσι, ταυτόχρονα, θα προστατευθεί όχι μόνο το συγκεκριμένο τμήμα αλλά ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο από το να γίνεται χώρος στάθμευσης ή βορά σε μη συμβατές χρήσεις.

·         Πράσινος τρόπος. Δηλαδή η δενδροφύτευση. Η οποία μάλιστα έχει έτοιμες υποδοχές σε όλο το μήκος του παραλιακού μετώπου. Από το θεατράκι Βλησίδης μέχρι την Πύλη της Αμμου. Με ελάχιστες εξαιρέσεις.

·          Και η οποία  δενδροφύτευση θα έλθει να …κουμπώσει και με την σχεδιαζόμενη μέσω των σχεδίων Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ) πολιτιστική διαδρομή που σχεδιάζει ο δήμος Χανίων από Χαλέπα προς λιμάνι μέσω του παραλιακού μετώπου και τανάπαλιν.

                                                                         Μπορούμε ;

·         Η δενδροφύτευση, δηλαδή, είναι Η ΛΥΣΗ (που δεν εμποδίζει και καμιά άλλη –αντίθετα) για να αναβαθμιστεί άμεσα το παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί και ταυτόχρονα να προστατευθεί ο χώρος –όχι μόνο τώρα το καλοκαίρι με κάποια απαγόρευση στάθμευσης- αλλά και το χειμώνα και δια παντός .

·          Μια αρχή έχει γίνει  φέτος όπως είδαμε από την πλευρά του θεατρακιού «Δ. Βλησίδης». Όπου ήδη εκτός των φοινίκων που είχαν μείνει από την δενδροφύτευση επί δημαρχίας Τζανακάκη, έχουν πρόσφατα φυτευτεί στις υπάρχουσες υποδοχές 4 νέοι μικροί φοίνικες.

·         Επιτέλους, εμείς, η πόλη των λουλουδιών και των γιασεμιών, μπορούμε ή όχι να αναστήσουμε την φήμη μας και  να απο-δείξουμε την αγάπη μας στο πράσινο και το περιβάλλον;

·         Το παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί είναι  ένα πρώτο…

Πεδίον δόξης λαμπρόν

 Χανιωτικα Νέα 31-5-17