Νεώρια: Παραχώρηση, χρήσεις, χρηματοδότηση αποκατάστασης

                      

 

Επίκαιρο θεωρώ ότι είναι και φέτος το θέμα για τα Νεώρια που μου υπενθύμισε χθες η σελίδα μου στο facebook και είχε δημοσιευτεί  στα Χανιώτικα Νέα  14-7-20 (https://www.haniotika-nea.gr/neoria-tora-kyrioteros-paiktis-to-yp-po-a/).  Για πολλούς λόγους. Καταρχάς όμως για το γεγονός ότι, όπως έγραφα, η παραχώρηση χρήσεων των Νεωρίων για μία πενταετία λήγει ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΑ το 2021. Φέτος, δηλαδή.

·         Και όχι μόνο λήγει αλλά περιλαμβάνει και κάποιους όρους που πρέπει να τηρηθούν. Οι  μελέτες που προβλέπει η σύμβαση με το Πολυτεχνείο  γενικά ξέρουμε ότι προχωρούν. Αλλά δεν έχουν κατατεθεί  όπως προβλέπεται στην πενταετή παραχώρηση

                                         Ανανέωση παραχώρησης

·          Έχει ο δήμος Χανίων ζητήσει την ανανέωση της παραχώρησης των Νεωρίων εγγράφως από το ΥΠΟΑ; Γιατί μόνο τα γραπτά μένουν.

·         Και αν έχει ζητηθεί και εγκριθεί(;) περιλαμβάνει καλύτερους όρους απ’ αυτούς  της φετινής που λήγει; Γιατί υπάρχουν και όροι που δεν φαίνεται να μπορούν να εκπληρωθούν φέτος. Όπως, για παράδειγμα, ο όρος να κατατεθεί από πλευράς Δήμου ολοκληρωμένη πρόταση αποκατάστασης, ανάδειξης και επανάχρησης των Νεωρίων η οποία θα περιλαμβάνει αρχιτεκτονική και στατική μελέτη Η/Μ εγκαταστάσεων. Υπάρχει τέτοια  ανανέωση για όλα; Και τί λέει λαμβάνοντας υπ’ όψη και την σημερινή συγκυρία;

                                               Χρήσεις

·         Επίσης, όπως φάνηκε και από την περυσινή ομιλία της υπουργού Πολιτισμού κυρίας Μενδώνη, θα παίξουν  μεγάλο ρόλο στην έγκριση της μελέτης οι προβλεπόμενες χρήσεις. Και φυσικά ανάλογα με αυτές και η πηγή χρηματοδότησης. «Δεν γίνεται να γίνονται όλα μουσεία» είχε πει με νόημα η κυρία υπουργός.

·         Έγινε μια ηλεκτρονική διαβούλευση για τις χρήσεις.  Ωστόσο εξαρτάται και από την  τελική κατεύθυνση, που έχει δώσει ο Δήμος Χανίων και η περιφέρεια Κρήτης που χρηματοδοτούν την μελέτη, στους μελετητές.

·          Η σύμβαση με το Πολυτεχνείο έχει 20μηνη προθεσμία. Δεν έχει λήξει επομένως ακόμα. Οι μελέτες που προβλέπονται στην σύμβαση με το Πολυτεχνείο είναι :  

·           Έρευνες για την ιστορική τεκμηρίωση της πορείας του μνημειακού συνόλου  αρχειακή και βιβλιογραφική έρευνα σε αρχεία στην Κρήτη, στη Βενετία, στη Βιέννη και στην Κωνσταντινούπολη, Τοπογραφική και σύνθετη γεωδαιτική αποτύπωση με τη βοήθεια γεωδαιτικών σταθμών, Πολεοδομική και αστική τεκμηρίωση, Γεωλογική αναγνώριση και χαρτογράφηση,  Χημικές αναλύσεις δομικών υλικών του μνημείου, Έρευνα για τη στατική επάρκεια, Αρχιτεκτονική αποτύπωση,   Προτάσεις χρήσεως.

                                        Momentum

·         Η κοινή λογική (και τα όσα πέρυσι δηλώθηκαν  ή εννοήθηκαν από την κυρία Μενδώνη και τον π. υφυπουργό Παιδείας κ. Βασ. Διγαλάκη) λέει ότι οι προτάσεις χρήσεως θα παίξουν πρωτεύοντα ρόλο  για όλες τις περαιτέρω μελέτες αποκατάστασης που απαιτούνται και φυσικά για την πηγή χρηματοδότησής τους.

·         Χρήσεις που προφανώς χρειάζεται να αποδεικνύεται ότι είναι βιώσιμες ώστε να χρηματοδοτηθούν.

·         Προκειμένου όλα αυτά να συντομεύονται ώστε να εκμεταλλευτούμε το “momentum” όπως διπλωματικά «τιτλοφόρησε» η κυρία υπουργός  την πολιτική συγκυρία. Η οποία είπε: « Για όλα τα πράγματα έρχεται μια στιγμή. Είναι το περίφημο momentum, στο οποίο οι δυνάμεις του καλού συγκλίνουν έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα. Ίσως μια τέτοια στιγμή, είναι και αυτή που είμαστε εδώ σήμερα, αλλά μια τέτοια στιγμή ήταν και αυτή που δημιούργησε τις προϋποθέσεις να είμαστε εδώ σήμερα και αυτό συνέβη περίπου ένα χρόνο πριν. Δεν είναι τυχαίο ότι από τα πρώτα μελήματα του Πρωθυπουργού ήταν η έγνοια του για την πόλη του. Η πόλη του πατέρα του, η πόλη της οικογένειάς του».

·         Προκειμένου, λοιπόν, να «εκμεταλλευτούμε» και αυτό το momentum  αλλά και τα άλλα που έχουμε με τρεις βουλευτές της κυβέρνησης της Ν.Δ.  στο νομό, το ερώτημα είναι: η δημοτική αρχή έχει καταλήξει για  την πολιτική κατεύθυνση των μελετητών για τις χρήσεις των Νεωρίων;

·         Έχει συμφωνήσει, έχει μιλήσει, έχει ενημερώσει γι αυτό τους επικεφαλής των παρατάξεων ώστε να υπάρχει η μέγιστη δυνατή συναίνεση στο Δημοτικό συμβούλιο Χανίων αλλά και την τοπική κοινωνία και τους θεσμούς της;

·         Να υπάρχει, δηλαδή, ένας μπούσουλας για το προς τα πού πάμε; 

·         Γιατί εάν δεν τα προετοιμάσουμε όλα τα παραπάνω, το καλύτερο που θα μας μείνει στο χέρι όσο ο χρόνος περνά θα είναι οι μελέτες αποτύπωσης κλπ του Πολυτεχνείου. Οι οποίες επίσης θα μπουν σε ένα συρτάρι και θα περιμένουν την επόμενη επικαιροποίηση, μελέτη αποκατάστασης κλπ.

·          Δεν το θέλουμε αυτό, σωστά;

 

 

 

 

 

Από τον ερευνητή, συγγραφέα, λαογράφο Σήφη Ιωαν. Πετράκη Ροζοναρίσματα τσ΄Ασηγωνιώτικης Ρίζας · Βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών και το πέμπτο βιβλίο της σειράς

                                                          

  Η Παναγία Μυριοκεφαλίτισσα Αντιφωνήτρια

"Αλλη του δείξανε και μ άλλη τον παντρέψανε"

       « Μάνα σου λέω δε βαστώ/τσοι Τούρκους να δουλεύω/δώσε μου το τουφέκι μου/και τ’αργυρό μαχαίρι/ να πάω στην ΑσήΓωνιά/που δεν μπατούνε Τούρκοι/που δεν πλερώνω τζερεμέ,/ Χαράτσι του Σουλτάνου…» Ριζίτικο από  το βιβλίο.

Ακούραστος και πάντα παθιασμένα ερωτευμένος με τον γενέθλιό τόπο του ο γνωστός μας συγγραφέας, ερευνητής και λαογράφος και πολλάκις ανταποκριτής Κρητικών εκδηλώσεων ανά την Ελλάδα στα Χανιώτικα Νέα, Σήφης Ιωαν. Πετράκης, « αναμάζωξε» , όπως λέει, τα χαρτιά του και έγραψε ακόμα ένα βιβλίο σχετικό με την Ασή Γωνιά.

·         Μόλις  κυκλοφορήθηκε, λοιπόν, το πέμπτο βιβλίο της σειράς με τίτλο «Ροζοναρίσματα τσ'  Ασηγωνιώτικης Ρίζας». Το βιβλίο, ως φαίνεται, ήταν έτοιμο νωρίτερα αλλά η κυκλοφορία του, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, καθυστέρησε την κυκλοφορία και διανομή του. Πάντως, έτσι, πρόλαβε και συμπεριέλαβε  στην έκδοση και τον έπαινο βράβευσης και του παρόντος βιβλίου που, αν δε κάνω λάθος, είναι το δεύτερο της σειράς της «Ρίζας» που βραβεύεται. Βέβαια ο Σήφης Πετράκης  είναι επίσης συγγραφέας και πολλών άλλων βιβλίων που αφορούν κυρίως στην τεχνική εκπαίδευση την οποία υπηρέτησε ως καθηγητής.

·         Αφιερωμένο στην μνήμη του πατέρα του Γιάννη και της μητέρας του Στέλλας,  το τωρινό, με εξώφυλλο μια πανοραμική φωτογραφία της Ασηγωνιάς στη ρίζα της Μαδάρας , περιλαμβάνει επίσης  στις 189 σελίδες του πολλές φωτογραφίες από ιστορικά πρόσωπα, πρωταγωνιστές των νέων ιστοριών του και όχι μόνο καθώς και φωτογραφικά στιγμιότυπα από την καθημερινότητα και τις γιορτές του χωριού του, της Ασή Γωνιάς.

                                Ροζοναρίσματα  

·         Τι  είναι όμως τα «ροζοναρίσματα» ; Για όποιον δεν το ξέρει, είναι κουβέντες! Από το ρήμα ροζονάρω της κρητικής μας διαλέκτου που σημαίνει κουβεντιάζω, συνομιλώ.

·         «Κουβέντες», λοιπόν, που έχουν καταγραφεί από τον ιστορικό ερευνητή- λαογράφο μας Σήφη Πετράκη και αφορούν κυρίως ιστορίες των κατοίκων  του χωριού του, της Ασή γωνιάς αλλά και άλλων  κοντινών χωριών της Μαδάρας  κατά την δύσκολη δεκαετία του 1940-50, αλλά και παλιότερες και νεότερες. Καθώς, ο  Σήφης Πετράκης, έχει καταγράψει μεθοδικά όλες τις προφορικές μαρτυρίες που και ο ίδιος θυμάται αλλά και αυτές που του διηγήθηκαν αξιόπιστοι αυτόπτες ή αυτήκοοι μάρτυρες. Αφού, από μικρό παιδί καθόταν στο τσαγκαράδικο-παντοπωλείο του πατέρα του και άκουγε τους ίδιους τους «πρωταγωνιστές» των ιστοριών να τις καταθέτουν κουβεντιάζοντας με ένα ποτήρι κρασί που κερνούσε η μαμά Στυλιανή  ή νεότερους να επικαλούνται την γνησιότητά τους- από πρώτο συγγενικό ή φιλικό «αυτί». Επίσης, ο ίδιος ο ιστορικός ερευνητής εδώ και χρόνια, αναζητά σε κάθε ευκαιρία- όταν συχνά πυκνά βρίσκεται στην Ασή Γωνιά- να καταγράψει κι άλλες ιστορίες. Έτσι ώστε να διασωθούν ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία, να βγουν από την ιστορική αφάνεια ήρωες της τοτινής καθημερινότητας, του πολιτισμού, της παράδοσης και της πολιτισμικής ταυτότητας του τόπου και των ανθρώπων της Ασή Γωνιάς. Οι οποίοι μπορεί να ήταν τραχείς χαρακτήρες όπως ο σκληροτράχηλος τόπος τους αλλά έχουν βαθιά μέσα τους  το αίσθημα της δικαιοσύνης, το καθήκον στην πατρίδα και βέβαια την Πίστη στο Θεό, στον Αη Γιώργη τους που τον γιορτάζουν δυο φορές (στις 23 του Απρίλη και στις 3 Νοεμβρίου του Αη Γιώργη του Μεθυστή) και στην Παναγία την Αντιφωνήτρια, την Παναγία της Μαδάρας ή Μυριοκεφαλίτισσα που γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Και η οποία ως φαίνεται από το σχετικό ροζονάρισμα της σελίδας 69 είναι και η Παναγία που έσωσε τον λαογράφο μας όταν, μικρό  παιδί αβάπτιστο ακόμα, κινδύνεψε να πεθάνει και σώθηκε από την Χάρη Της όταν  τον πήγε η μητέρα του σε Εκείνη.

                                          Η ρίζα παντού                     

·         Πενήντα τρία «ροζοναρίσματα» έχει συμπεριλάβει σ΄ αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας. Κάποια απ’ αυτά βέβαια αφορούν και σε ανταποκρίσεις από εκδηλώσεις Κρητών εκτός Κρήτης ή  και ταξιδιωτικές εντυπώσεις του συγγραφέα.

·         Πάντα όμως, ακόμα και σ’ αυτές, ο Σήφης Πετράκης φροντίζει ώστε να βρίσκει τους κοινούς τόπους με την Ρίζα: Την Ασή Γωνιά, την Κρήτη, την κοινή μας ιστορία, τα ήθη και έθιμα της χώρας μας που μεταφέρθηκαν και μεταφέρονται από τόπο σε τόπο αιώνες τώρα και αποτελούν την κοινή μας  πολιτισμική ταυτότητα.

·         Ολα τα ροζοναρίσματα που αφορούν στην Ασή Γωνιά και τα γύρω χωριά, είναι γραμμένα με την λυρική, τραγουδιστή ντοπιολαλιά  της Ασή Γωνιάς. Όπως και στα προηγούμενα βιβλία της σειράς βέβαια. Η οποία ντοπιολαλιά έχει αρκετά διαφορετικά στοιχεία απ΄ αυτήν άλλων περιοχών της Κρήτης ακόμα και κοντινών. Ο Πετράκης, λοιπόν, την διασώζει, την διατηρεί και την μεταδίδει ατόφια  για να προστεθεί στην τοπική κρητική διάλεκτο και την λαογραφική μας παράδοση. Τι άλλο να πρωτοαναφέρει κανείς; Τα παρατσούκλια των πρωταγωνιστών που παρατίθενται μαζί με την ανάλυση του γενεαλογικού τους δέντρου αβίαστα, εν είδει περιγραφής και γνωριμίας με τους «πρωταγωνιστές» του κάθε ροζοναρίσματος και όχι βαρετής καταγραφής; Την «πλάκα» που έκαναν οι λεγόμενοι «μασκαρατζήδες» σε άλλους συγχωριανούς; Τα προξενιά με την νύφη που «άλλη έδειχναν και με άλλη τον παντρέψανε» και που εύστοχα απαθανατίζει κι εδώ το σκίτσο του αδελφού του, δασκάλου, σκιτσογράφου Χρήστου Πετράκη;  Τις «βεντέτες» για την ζωοκλοπή, για την οποία πάντως ο συγγραφέας επαναλαμβάνει ότι μάλλον είναι «κληρονομιά» από τον …τραγοπόδαρο Θεό Πάνα και τον Ερμή;

·         Τα αμέτρητα τοπωνύμια της Μαδάρας ; Τα τσαφαρώματα των ζώων που είναι υψηλή τέχνη και χρειαζόταν και μουσικό ταλέντο καθώς όταν τα τσαφαρωμένα ζώα κατεβαίνουν την πλαγιά του βουνού για να πάνε στο πανηγύρι, οι ήχοι από τα κουδούνια του λαιμού τους είναι απολαυστικοί; Τόσο απολαυστικοί που ο συγγραφέας θεωρεί ότι  ίσως ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, με αφορμή αυτούς τους μουσικούς ήχους έγραψε πριν κάποιες δεκαετίες την συμφωνία νο 1 «Το πανηγύρι της Ασή Γωνιάς».

·         Θεωρώ επίσης πολύ σημαντικό και για την τοπική ιστορία της αρχιτεκτονικής το ροζονάρισμα με τίτλο « Παλιοί μαστόροι τσ ΑσήΓωνιάς Πελεκητάδες και κτίστες» .Καθώς σ’ αυτό ο λαογράφος βρίσκει αφορμή για να περιγράψει την αρχιτεκτονική, τα υλικά, τον τρόπο κτισίματος, τον λόγο ύπαρξης καθενός υλικού και την ονομασία τους, τις χρήσεις  αλλά και ονόματα  φημισμένων παλιών κτιστών πελεκητάδων.

                                     Στην Ασή Γωνιά και στην Μάνη

·         Ξεχωριστά και αρκετά είναι και τα ροζοναρίσματα που αφορούν στην Μάνη, τους Μανιάτες και το ιστορικό τους δέσιμο με την Ασή Γωνιά. Ροζοναρίσματα τόσο στην Ασή Γωνιά όπου κατεβαίνουν και σήμερα Μανιάτες να τιμήσουν νεκρούς τους εθελοντές σε μια από τις Κρητικές Επαναστάσεις του 1868  όσο και των Ασηγωνιωτών που πηγαίνουν στην Μάνη για ανάλογες εκδηλώσεις.

·         Σε ένα απ’ αυτά μάλιστα ο συγγραφέας συνδέει και την ρίζα της συγγένειας των Ασηγωνιωτών με τους Παπαδολάμπηδες του Αποκόρωνα και ιδιαίτερα τον Παπαδολάμπη πατέρα του αείμνηστου σήμερα(αλλά εν ζωή όταν γραφόταν το βιβλίο πριν δυο χρόνια) Γιώργου Παπαδάκη  υποπτεράρχου και ιδιοκτήτη του Pilot beach resort».

·         Εκεί μαθαίνουμε ότι ο Παπαδολάμπης, που καταγόταν από παλιά, κτηνοτροφική οικογένεια της Ασή Γωνιάς,  όταν «οι Ασηγωνιώτες βοσκοί ερχόταν να του ζητήσουν  να «παχτώσουν» ένα κομμάτι γης για να ξεχειμωνιάσουν τα οζά τους, τους το έδινε και…όντε ν΄ έχεις τσοι παράδες μου τσοι δίνεις». Θυμούνται, λοιπόν, οι παλιοί Ασηγωνιώτες βοσκοί τον Παπαδολάμπη , μα και τώρα τον νεότερο πανάξιο συνεχιστή του, τον γιο του, υποπτέραρχο Γιώργη Παπαδάκη που, όταν κάθε χρόνο έρχονται τα αδέλφια μας από τη Μάνη, τους φιλοξενεί αφιλοκερδώς για κάμποσες μέρες στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο του».

·         Η έκδοση προλογίζεται από την υπέροχη λογοτεχνική πένα του δασκάλου, λογοτέχνη, ποιητή Χρήστου Κωσταντουδάκη.

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                 Ο Βενιζέλος, ο παππούς Ειρηναίος,  το ίδρυμα Ερευνών

Πολλές οι ανταποκρίσεις και για τις εκδηλώσεις του Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» που περιλαμβάνονται στην έκδοση. Μεταξύ αυτών καταγράφεται  και μια επισήμανση από την ομιλία του Γενικού Δ/ντή του ιδρύματος κ. Νίκου Παπαδάκη σε εκδήλωση του δήμου Παλαιού Φαλήρου και του π. δημάρχου του και νυν βουλευτή της Ν.Δ. Διονύση Χατζηδάκη. Πρόκειται για μια παρατήρηση  που έχει πει και όσο περνούν τα χρόνια αποδεικνύεται πόσο δίκιο είχε ο παππούς Ειρηναίος που τόσο μπροστά έβλεπε:  «Ο Βενιζέλος», είχε πει, «ήταν θαμμένος βαθιά, δεν μιλούσε κανένας γι αυτόν. Άμα παρουσιάστηκε το ίδρυμα, ο Βενιζέλος αναστήθηκε».

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

Βρείτε τα, τώρα...

 

Άπαντες  σχεδόν οι θεσμικοί των Χανίων καταδικάζουν με ανακοινώσεις την ανακατάληψη της παλιάς Μεραρχίας ιδιοκτησίας Πολυτεχνείου Κρήτης.

·         Το ΕΒΕΧ το προχωρεί κάπως γράφοντας και για ανάγκη άμεσης κατάθεσης πρότασης με συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης. Ωραία!

·         Αλλά τί κάνουν τώρα; Τα λέει ο ένας στον άλλο;  Όλοι συνυπεύθυνοι και κάθε ένας χωριστά ..«απελθέτω απ’ εμού;»

·         Και τί θα πρωτο-χρηματοδοτηθεί και από ποιές πηγές χρηματοδότησης; Τα Νεώρια; Το παλιό δημαρχείο; Οι Ιταλικοί στρατώνες; Το κτήριο της οδού Τζανακάκη για Δημοτική βιβλιοθήκη; Το  στοιχειωμένο κολυμβητήριο στο Ακρωτήρι; Οι αναπλάσεις;

·         Ποιo είναι το άμεσα πρακτέον-αναγκαίον, που κανείς δεν ονοματίζει,  ούτε καν η ανακοίνωση της πρυτανείας του Πολυτεχνείου Κρήτης, ώστε η ανακατάληψη να μη δημιουργήσει ανήκεστη βλάβη στο ήδη ετοιμόρροπο σώμα –κτήριο της παλιάς Μεραρχίας ή σε κάποιο φυσικό πρόσωπο; Ποια απόφαση πρέπει να ληφθεί  άμεσα και ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ώστε η κατάληψη να μην διαρκέσει πάλι καμιά δεκαπενταριά και βάλε χρόνια;

·         Γιατί και οι μελέτες και οι εγκρίσεις θέλουν τα σέα και τα μέα …χρόνια τους! Και οι χρηματοδοτήσεις το ίδιο!

·         Ως τότε, τι;

 

                                                       Βρείτε τα...

·         Αναγκαίο υστερόγραφο : Είχε ήδη σταλεί στην εφημερίδα το πιο πάνω σχόλιο όταν σήμερα το πρωί(Τετάρτη 9-6-21) άκουσα σε τοπικό ραδιόφωνο να ζητούν από την βουλευτή Χανίων κυρία Ντόρα Μπακογιάννη να τοποθετηθεί στο θέμα και στο πώς θα μπορούσε να ξεπεραστεί. Είπε αρκετά η π. υπουργός. Και πρωτίστως ότι εκφράζει την αγωνία της για το ετοιμόρροπο κτήριο της Μεραρχίας. Θα μείνω σ’ αυτά που σχετίζονται με το πιο πάνω σχόλιο και στην πρόταση της στήλης να ληφθεί ΜΙΑ απόφαση ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ.

·         Ξεκαθάρισε, λοιπόν, με την σαφήνεια που διακρίνει το λόγο της (είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς), ότι χρειάζεται άμεσα «κάποιος» να καταθέσει άμεσα βιώσιμη πρόταση. Δηλαδή, όπως είπε, να αναλάβει  «το κόστος αναστήλωσης και αξιοποίησης του κτηρίου φυσικά σε συνεννόηση με το Πολυτεχνείο». Αν αυτό δεν γίνει προχωρεί η επένδυση που έχει συμφωνηθεί από το Πολυτεχνείο. 

·         Αναφορικά δε με την ανακατάληψη, είπε, ότι η παρούσα κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει ξεκαθαρίσει ότι όλες οι καταλήψεις ιδιωτικών και δημόσιων χώρων είναι παράνομες.

·         Άραγε, τώρα και 9 μήνες που ο δήμος Χανίων κατέθεσε πρόταση που θα αποζημιώνει και το Πολυτεχνείο ετησίως, την επεξεργάστηκε περαιτέρω;

·         Επειδή, ουσιαστικά, όλοι οι φορείς δείχνουν το δήμο Χανίων, πόσο έτοιμος είναι να καταθέσει μια τεχνοοικονομική βιώσιμη πρόταση στο Δ.Σ.,  η οποία να αναφέρει συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης (η κυρία Μπακογιάννη είπε γενικά ότι θα βοηθήσει στο μέτρο του δυνατού), ώστε να εγκριθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων;

·         Διότι διαφαίνεται πλέον καθαρά ότι το  άμεσα πρακτέον είναι να συμφωνήσουν ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ όπως γράφω παραπάνω οι  τοπικοί θεσμικοί και αυτοδιοικητικοί φορείς  σε μια βιώσιμη πρόταση του δήμου. Εκτός αν υπάρχει άλλη επίσης βιώσιμη  σύμφωνα και με τις γνωστές προϋποθέσεις που έθεσε και η κυρία Μπακογιάννη.

·          Οι οποίες βέβαια είναι κοινός τόπος για όσους γνωρίζουν τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν για να  υπάρξουν δυνατότητες να προχωρήσει ουσιαστικά ένας τέτοιος σχεδιασμός- πρόταση. Με άλλα λόγια…

·         Βρείτε τα, τώρα…

 

 

Φωτεινής Σεγρεδάκη ΟΙΝΟΧΟΟΣ · Γευστικότατος, αγαπητικός και πλούσιος o “οίνος» της · Με αρώματα και χρώματα συναισθημάτων

 

 

                              

 « Μα πώς με έβλεπαν τα λάθη μου/όλα μέσα στο σκοτάδι/και με ξεπερνούσαν,/κλείνοντας μου το δρόμο;…» Φωτεινή Σεγρεδάκη «… Λάθη…»

 

Την διάβασα μονομιάς. Και μετά την ξαναδιάβασα. Και μετά σημείωνα στίχους, λέξεις, συναισθήματα της ποιήτριας και συναισθήματα που μου προκαλούσαν. Πολλά τα συναισθήματα, αφού η ποιητική συλλογή είναι γραμμένη με την γνωστή  λυρικότητα που διαπνέει, εδώ και 30 χρόνια, ακόμα και τα «πεζά» κείμενα, της αρθρογράφου  Φωτεινής Σεγρεδάκη στα Χανιώτικα Νέα.

·         Λυρικά, λοιπόν, τα ποιήματα της πρώτης αυτής ποιητικής συλλογής της. Σε ελεύθερο στίχο. Με θεματολογία τα πάντα όλα των καθημερινών μας συναισθημάτων,  των ποικίλων υπαρξιακών μας ανησυχιών. Ο έρωτας, η άδολη παιδική αγάπη, η φιλία, η θρησκευτική Πίστη,  η χαρά, η θλίψη, η νοσταλγία, η

Απώλεια, η Ζωή, ο Θάνατος.

                                        « Γραδάροντας»

·         «Γραδάροντας» την ποιητική συλλογή της Φωτεινής με το δικό μας δημοσιογραφικό και προσωπικό «γράδο» και όχι το «γράδο» ενός ειδικού, την βρήκαμε …γευστικότατη!

·         Η Φωτεινή άλλωστε είναι και εδώ ο εαυτός της όπως τον έχουμε γνωρίσει από τα άρθρα της. Μόνο που εδώ έχει πολλούς ρόλους! Το ρόλο του οινοποιού και του οινοχόου πρωτίστως.  Αλλά και του λεξιπλάστη ποιητή, το ρόλο του συγγραφέα μικρών αυτοτελών ιστοριών-ποιημάτων. Ιστορίες μικρές, καθημερινές που μπορεί να έχουμε ζήσει όλοι. Η Φύση, προσωποποιημένη με φωνή και αισθήματα. Η μάνα γη, η θάλασσα, ο ουρανός.

·         Ποίηση συμβολική, μεταφορική. Αυτό που φαίνεται να αγαπά περισσότερο και να μοιράζεται μαζί μας. Αφήνοντάς μας την ελευθερία  της ερμηνείας. Διαφορετικά τα «γράδα» του καθενός μας. Διαφορετικές οι προσλαμβάνουσες και διαφορετικές οι υφές της γεύσης που μας αφήνει το «κρασί» της ποίησης της Φωτεινής Σεγρεδάκη.

·          Το βέβαιο είναι ότι ως «οινοποιός και οινοχόος» η ίδια, μας προσφέρει ένα  «αιματωμένο» από την καρδιά της κρασί. Και ευφραίνει καρδίας, ο οίνος της.

·         Η ίδια μάλιστα, εξηγεί στην σελίδα 13  γιατί διάλεξε αυτό τον τίτλο στην συλλογή                                       της, γράφοντας μεταξύ άλλων: « Μεταφορικά τώρα, η έμπνευση που «συνθλίβεται» ως βότρυς γλυκύς σε ληνό, στη βάσανο δηλαδή, της νοητικής και ψυχικής διεργασίας του εμπνευσμένου, για να αποδώσει τον «οίνο», τη δημιουργία, εννοείται, συνιστά επίσης, απολύτως προσωπική κατάκτηση! Κόπο, προσωπικής, εργασίας, λοιπόν!».

                                        Οινοχόος

·         Σε έξι θεματικές ενότητες μοιράζεται και χορταστικά το «κρασί» της λυρικής ποίησης της Σεγρεδάκη. «Γευστικές γουλιές» των ποιημάτων που περιλαμβάνουν.

·         «Έρωτας είναι: Ε-ρω-ντας!!», Πως το καθημερινό αγγίζει την Ιερότητα και «ιεροποιείται», Θλίψη η «Αγιογραφούσα», «Χειροποίητη» δέλτος αισθημάτων, Στου λυρισμού την αγκαλιά η αγάπη εκοιμήθη, Παλίμψηστες Αναφορές. 

·          Το ομώνυμο ποίημα της συλλογής «Οινοχόος» είναι πρώτο στην ενότητα «Έρωτας είναι» και μας εισάγει στην …διονυσιακή ποιητική πανδαισία της ποιήτριας, έτσι: «Ακούμπησε ο ντελικανής τους αγκώνες του στο τραπέζι,/και το βλέμμα του στα καστανά της μάτια./Κι αμέσως η κορασιά, ένιωσε, διάβασε την πεθυμιά του./Δεν μπορούσε, και δεν ήθελε, να τον αφήσει δίχως φιλί/και χάδι και κρασί/….».

·         Ξεχωρίζω στην ενότητα «Θλίψη η «Αγιογραφούσα» το ποίημα « Τα υποδέχτηκαν Κάτι Χερουβείμ» που  αναφέρεται σε παιδιά που γνωρίζουν τη φρίκη του πολέμου με «πρωταγωνιστή» ένα μελαψό παιδί 13-14 χρόνων στην Γάζα. Ένα παιδί που τραβούσε τα μικρά αδελφάκια του  έξω από το χαλασμό «και γύρευε, λέει, τo Θεό!»  Για να καταλήξει: «Κι όταν με τις μέρες κάποιος ρώτησε/ τι γίνανε τα δύστυχα εκείνα παιδιά,/ άκουσε να του λένε:/ Τώωρα τα παιδιά;/ Στον ουρανό είναι και τα τρία./ Τα υποδεχτήκανε λέει,/κάτι γλυκύτατα Χερουβείμ,/και τώρα που μιλούμε,/ θα τα’χουν κιόλας εντάξει/ σ’ ένα από τα τάγματα των αγγέλων!.../Τώωωρα τα παιδιά;»

                               Προλογίζοντας

·         Την συλλογή προλογίζει με θερμά λόγια η φιλόλογος συγγραφέας Ανδρομάχη Χουρδάκη η οποία αναφέρεται δι΄ ολίγων και στη διαχρονική πολιτιστική προσφορά, το έργο και την παρουσία της Φωτεινής Σεγρεδάκη τόσο στην Κίσαμο, όπου γεννήθηκε και ζει, όσο βέβαια και στην ανάλυση του «Οινοχόου».

·         Γράφει μεταξύ άλλων η κυρία Χουρδάκη: « Ο ποιητικός λόγος της Φωτεινής Σεγρεδάκη δεν μας είναι άγνωστος, αφού επί έτη πολλά τον δωρίζει απλόχερα στην αρθρογραφία της. Λόγος πλούσιος, με γλωσσοπλαστικές εκπλήξεις ιδιαίτερου προσωπικού ύφους και εγχαράξεις απαράμιλλης ευαισθησίας! ….Κατέχοντας μιαν ισχυρή γλωσσική σκευή, αγγίζει με χάρη καθετί ανθρώπινο και του κόσμου τούτου για να του αποδώσει την ευλογία που του αναλογεί…. Υποδεχόμαστε στην Νεοελληνική ποίηση τον «Οινοχόο» με συγκίνηση, γιατί είναι μια ποίηση μεστή, που προτάσσει μια εύψυχη στάση ζωής! Η γυναικεία τρυφερότητα και το ιερό αίσθημα της μητρότητας διαποτίζουν το σύμπαν της ποιήτριας που το βαθύτερο της αίτημα  θα μπορούσαμε να πούμε πως συμπυκνώνεται σε μια φράση: Αγάπη, Πίστη, Ενσυναίσθηση!»

 

                        Συντελεστές

·         Ένας ωραίος αμφορέας στολίζει το εξώφυλλο του βιβλίου. «Κίσαμος 2021  -Χανιώτικα Νέα» διαβάζουμε. Εκδοση των Χανιώτικων Νέων, λοιπόν, με σχετική αναφορά της εφημερίδας στο οπισθόφυλλο της έκδοσης. Πολλές και οι ευχαριστίες της Φωτεινής στο τέλος της συλλογής, στην οικογένειά της, στα Χανιώτικα Νέα και  προσωπικά τον ιδρυτή τους Γιάννη Γαρεδάκη, αλλά και στον Μανώλη Γαρεδάκη, Ελια Κουμή και Παρασκευά Περάκη, τους συνεχιστές του, και άλλους. Ευχαριστίες και στις , Καίτη Γωνιωτάκη-Κουτρουμπά, Τούλα Γωνιωτάκη-Παπαδάκη και Αντουανέτα Κουτρουμπά –Καρπαθίου.  Επίσης στην γραφίστρια κυρία Γιούλη Λυκάκη-Ανουσάκη, για πολλά χρόνια συνεργάτιδά της. 

·         Ο «Οινοχόος» είναι μια προσεγμένη, καλαίσθητη έκδοση  που ακόμα και στις μεσαίες σελίδες του  περιλαμβάνει και πολλά σκίτσα –εικόνες σχετικές με τα περιεχόμενα. Η έκδοση αφιερώνεται στην οικογένεια της Φωτεινής «αλλά και σε όσους εκφράζονται, ακολουθώντας κυρίως την καρδιά…» όπως γράφει.