“Συμφωνούν” Ντόρα Μπακογιάννη και δήμαρχος Χανίων Για τα κτήρια του Πολυτεχνείου

 

                

 

Για τα όσα λέγονται και γίνονται αυτές τις ημέρες σχετικά με τις χρήσεις του κτηρίου του Πολυτεχνείου μίλησε χθες ο δήμαρχος Χανίων κ. Παναγιώτης Σημανδηράκης στην Νέα Τηλεόραση Κρήτης παίρνοντας ξεκάθαρη θέση όπως του ζητήθηκε από την Ρόζα Νέρα και τον κ. Γιάννη Σαρρή, επικεφαλής μίας εκ των παρατάξεων μειοψηφίας.

 

·         Για το θέμα μίλησε επίσης η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη βουλευτής Χανίων της Ν.Δ. και πρώην υπουργός σήμερα(8-9-20) στην εκπομπή «Μικρόφωνο για 2» των Γιώργου Γεωργακάκη και Μανώλη Κονσολάκη στον ΑΝΤ1δ.Κ. 97,1 FM.

                               Το 2040 θα είναι ωραία

·         Πριν πάμε στις δηλώσεις τους όπως τις καταγράψαμε με το Ραν ταν πλαν και τα ζωάκια της στήλης  να σημειώσουμε  τι θα σημάνει τυχόν δυνατότητα ματαίωσης της συγκεκριμένης επένδυσης.

·         Θα σήμαινε, το λοιπόν χοντρά -χοντρά γιατί θα υπάρχουν και τα άλλα γνωστά γραφειοκρατικά που θα επιμηκύνουν τον χρόνο των νέων διαδικασιών:

·         1.Υποχρέωση του  Πολυτεχνείου να αποζημιώσει(!) την εταιρεία για την υπαναχώρησή του. Εκταμίευση ποσού και εξεύρεση της δαπάνης, άγνωστα. Βάλτε ότι νομίζετε. Χρόνος αποδέσμευσης: 2 έτη. (εάν γίνει συμβιβαστικά  και όχι δικαστικά που θα έπαιρνε μία δεκαετία)

·         2. Έναρξη διαδικασιών νέας μελέτης ΧΡΗΣΕΩΝ εφ’ όσον  κάποια «ανώτερη» δύναμη έριχνε από τον «ουρανό» στην πρυτανεία  γύρω στο 1 εκατ. ευρώ για να ξεκινήσει μελέτη  χρήσεων τέτοια που να προβλέπει και έσοδα για το Πολυτεχνείο. Χρόνος: 2 χρόνια το λιγότερο.

·         3. Διαδοχικές εγκρίσεις από αρχαιολογία και Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ).Χρόνος: 3-4 χρόνια με …σπρώξιμο!

·         4.Αναζήτηση  ευρωπαϊκού ή τραπεζικού (;) χρηματοδοτικού προγράμματος περίπου 18 εκατ ευρώ και βάλε για  υλοποίηση της μελέτης αποκατάστασης. Χρόνος : 3-4 χρόνια

·         5.Ενταξη στο  όποιο πρόγραμμα και διαδικασίες σύνταξης τευχών δημοπράτησης. Χρόνος: 2 τουλάχιστον χρόνια.

·         6. Δημοπράτηση, κατακύρωση Χρόνος: Έστω 2 χρόνια

·         7. Ενστάσεις Χρόνος: 2-3 χρόνια

·         8. Υπογραφή με ανάδοχο . Χρόνος: Άντε, 1.

·         9. Εγκατάσταση αναδόχου: Χρόνος 1

·         10. Έναρξη και πέρας  εργασιών. Χρόνος 2-3.

·          Κάνω μια σούμα. Σε είκοσι χρονάκια θα έχουμε ξελασπώσει το κτήριο και θα μπορούμε  να το εγκαινιάσουμε!

·         Να καταλάβουμε λοιπόν ότι ματαίωση της επένδυσης σημαίνει επί της ουσίας εγκατάλειψη του κτιρίου, το οποίο αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά στατικά προβλήματα. Η ματαίωση εξυπηρετεί μόνο ΟΛΟ το εύρος της αντιπολίτευσης στα Χανιά, καθώς θα το προβάλλει ως αποτέλεσμα  των πολιτικών αγώνων της. Αφετέρου πλήττει το κύρος της κυβέρνησης  η οποία ναι μεν πέτυχε την έξωση της κατάληψης ομαλά, αλλά αν δεν προχωρήσει η επένδυση θα χάσει το αναμφισβήτητο πολιτικό κέρδος που θα έχει αν σε δυο χρόνια η επένδυση δημιουργήσει ένα ζηλευτό χώρο πολιτιστικής μνήμης (όπως κάνουν σε όλη την Ευρώπη και μετατρέπουν  τα πολιτιστικά τους μνημεία σε σύγχρονες πολιτισμικές δομές  τουρισμού). Και ακόμα η τοπική οικονομία θα έχει ήδη ωφεληθεί τόσο κατά την διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης όσο και μετά κατά την λειτουργία.

·         Τα αποτελέσματα της αναβλητικότητας και χρόνιας απραξίας της τοπικής κοινωνίας δεν μπορεί  να συνεχιστούν εις βάρος της τοπικής οικονομίας και βέβαια του Πολυτεχνείου Κρήτης που έχει πληγεί από τις περικοπές της κρατικής χρηματοδότησης και αναζητά πόρους ΤΩΡΑ. Τα ετήσια έσοδα του Πολυτεχνείου από την συμφωνία θα αυξήσουν κατά 30% τον ετήσιο προϋπολογισμό του.

                               Πολιτική άποψη

·         Χθες, λοιπόν,(7-9-20) ο δήμαρχος Χανίων μετά το «σκηνικό» σύσκεψης αντιδημάρχων και υπηρεσιακών παραγόντων με την αντιπροσωπεία της Ρόζα Νέρα που ο ίδιος προσκάλεσε στο γραφείο του για να τους ακούσει, δήλωσε  ότι είναι αντίθετος με την επένδυση ξενοδοχείου. Βέβαια αμέσως μετά αναγνώρισε ξεκάθαρα στο Πολυτεχνείο «το δικαίωμά του να  ορίζει την ιδιοκτησία του και τις χρήσεις της. Αλλά στο κομμάτι της πολιτικής έκφρασης που πρέπει να έχουν οι χρήσεις στην συγκεκριμένη περιοχή θα γίνει μια αναλυτική συζήτηση,  θα υπάρξει ξεκάθαρη τοποθέτηση στο πλέον αρμόδιο όργανο να εκφέρει άποψη για τα συγκεκριμένα ζητήματα, πολιτική άποψη, όπως είναι  το Δημοτικό Συμβούλιο…»

·         Τουτέστιν μεθερμηνευόμενο για να το ακούνε και οι καταληψίες και οι λοιποί που καλόπιστα δεν θέλουν ξενοδοχείο εκεί αλλά βγάζουν φλύκταινες και με την κατάληψη, ότι αυτό μπορώ αυτό κάνω. Εκφράζω ξεκάθαρη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ότι δεν θέλω ξενοδοχείο. Τελεία. Να το ακούει και η κυβέρνηση και να πάρει το μήνυμα ότι «μανιπιουλάρεται η κατάσταση …πολιτικά»

·         Σίγουρα το πήρε το μήνυμα και η βουλευτής Χανίων και πρώην υπουργός κυρία Ντόρα Μπακογιάννη. Και σε σχετική ερώτηση των δημοσιογράφων Γεωργακάκη-Κονσολάκη για την θέση της απέναντι στον δήμαρχο που δήλωσε «ΟΧΙ σε ξενοδοχείο» απάντησε… χαλαρά: Ο δήμος δεν μπορεί να αποφασίσει για το αν θα γίνει η όχι ξενοδοχείο.

·         Γι αυτό σας λέω. Για την επένδυση στο κτήριο του Πολυτεχνείου εκτός από το ίδιο το Πολυτεχνείο που πριν ένα μήνα επιβεβαίωσε την συμφωνία με την εταιρεία με απόφαση της συγκλήτου του, ο  δήμαρχος  Χανίων και η Ντόρα Μπακογιάννη,

·         “Συμφωνούν”, επίσης.

 

 

 

Αξιοθέατο ή αξιόποινο;

Η φωτογραφία αυτή δημοσιεύτηκε αρχικά χθες το πρωί σε ηρακλειώτικα ΜΜΕ και έκανε το γύρο του διαδικτύου. Διακρίνεται ένα μικρό παιδί να κρέμεται έξω από το αυτοκίνητο επιστρέφοντας προφανώς από Κυριακάτικη βόλτα στην Κρήτη.
Εδώ σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι! Γι’ αυτό και το παρόν σχόλιο. Είναι δυνατόν; Αυτό εκτός από πιθανή τροχαία παράβαση συντρέχει νομίζω λόγος ποινικής δίωξης κατά του οδηγού για έκθεση ανηλίκου σε θανάσιμο κίνδυνο. Το πόρταλ έχει κρύψει τον αριθμό του αυτοκινήτου, ως συνήθως γίνεται. Αλλά η τροχαία (που εύκολα θα βρει τον κάτοχο) και ένας εισαγγελέας δεν πρέπει να επιληφθεί αυτεπάγγελτα;
Για όποιο λόγο κι αν κρέμεται το παιδί έξω από το αυτοκίνητο είναι αξιόποινο. Είτε θέλησε να το τιμωρήσει ή ήταν υπεράριθμο ή «σπάμε πλάκα»! Oταν υπερβαίνουμε τα εσκαμμένα ακόμα και σε δικά μας παιδιά, εμείς οι…απ’ έξω, η κοινωνία, απλά θα λυπόμαστε;
Είναι αξιοθέατο ή αξιόποινο; Διαβάζει – ακούει κανείς αρμόδιος εν Κρήτη; 

Ν.Σ.Κ.

Χανιώτικα Νέα http://www.haniotika-nea.gr/axiotheato-i-axiopoino/

 

 

Από τις εκδόσεις «Ραδάμανθυς» Παρουσιάστηκε η πρώτη ποιητική συλλογή της Τώνιας Κατζουρού «Ακροβατώ» • Με μεγάλη συμμετοχή και ενθουσιασμό

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  «Μια ποίηση αμιγώς εικοπλαστική, μεστή γνήσιου συναισθήματος, πλήρη μουσικότητας και εσωτερικού ρυθμού. Λόγος λαγαρός, αυθόρμητος, χωρίς ίχνος επιτήδευσης ή προσποίησης. Χαρακτηριστικά της ποίησής της ο έξυπνος στίχος, τα ευφάνταστα λεκτικά σύνολα και συνδυασμοί, η φρέσκια, μα πάντα στοχαστική ματιά»  Γιούλα Κανιτσάκη.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Μικρός, πολύ μικρός, αποδείχτηκε ο μεγάλος –ωστόσο – αύλειος και εσωτερικός χώρος του Μουσικού Καφενείου «Αθιβολή» στην παραλία του Κουμ-Καπί, για να χωρέσει τους πολλούς φίλους και αναγνώστες πλέον της Τώνιας Κατζουρού που παρουσίαζε  την πρώτη ποιητική της συλλογή με τον πολυσήμαντο τίτλο «Ακροβατώ» από τις εκδόσεις «Ροδάμανθυς».

·         Μια μικρή αίσθηση, μια «μυρωδιά» από την ποίησή της είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε από τα πριν. Από τα κοινωνικά δίκτυα. Όταν ένα από τα ποιήματα της συλλογής, το «Μια σιωπηλή άνοιξη», μελοποιήθηκε από τον μουσικό, συνθέτη και αστροφωτογράφο Χρήστο Κοτσαύτη –γνωστό από τα πολλά άρθρα και φωτογραφίες του για άστρα του σύμπαντος και στα Χανιώτικα Νέα.

·         Ο Χρήστος Κοτσαύτης έκλεισε  την εκδήλωση μαζί με την Μαίρη Πεντάρη σε ένα πρωτότυπο μουσικό-ποιητικό διάλογο με  τρία από τα 15  ποιήματα της δημιουργού που έχει μελοποιήσει. Μας είπε δε, ότι γνώρισε την Τώνια σε έναν χώρο που είναι μια άλλη αγάπη της ποιήτριας. Σε εκδήλωση για το χώρο των άστρων, του σύμπαντος. Και διαπίστωσε ότι η ποιήτριά μας «το είχε χωρέσει μέσα σε λίγες στροφές του ποιήματός της «Σύμπαν». Τότε, εν μέσω καραντίνας πια, της ζήτησε να μελοποιήσει  το «Μια σιωπηλή άνοιξη»... Αυτό δηλαδή που ζούσαμε όλοι και είναι και το πρώτο ποίημα της συλλογής : «…..βουβοί απόμειναν οι δρόμοι μες την πόλη,/ αυτή την άνοιξη/που ο φόβος τριγυρνά…/ Σα δράκος που κοιμάται, οι βιτρίνες/κι ο βρυχηθμός του/όλο και σβήνει στα στενά…/Μι’ανήσυχ’ ησυχία,/μας σκεπάζει /και στις κεραίες/ εκρεμάστηκε η χαρά…/ Η άνοιξη αυτή,/μ’ άλλη δε μοιάζει…».

                                                 Μελοποιημένο

·         Όμως δεν ήταν μόνο ο Χρήστος Κοτσαύτης που με την βαθιά μελωδική φωνή του μας παρουσίασε  τρεις μπαλάντες-ποιήματα της Κατζουρού.

·         Ήταν και το ομώνυμο ποίημα της συλλογής που μεταφράστηκε στα αγγλικά από την  Νένια Στεφάνου, το μελοποίησε μαζί με τον πατέρα της Γιάννη Στεφάνου και το τραγούδησε  ανοίγοντας την εκδήλωση μαζί με την  Αφροδίτη Καλεράντε!

                                         Ακροβατώ

·         Εν αρχή ήν ο λόγος όμως. Και παρ ότι τα μελοποιημένα ποιήματα της δημιουργού έμοιαζαν να «κλέβουν» για λίγο την εκδήλωση, ο λόγος  της ποιήτριας «ερμηνεύτηκε» με εξαιρετική «τεχνοκρατική» μαεστρία και πολλή ευαισθησία  από την γνωστή από τις  επιτυχημένες δράσεις της στον πολιτισμό και την αρθογραφία  της  στα Χανιώτικα Νέα, την φιλόλογο Γιούλα Κανιτσάκη.

·         «Ακροβατώ», λοιπόν, είπε η Γιούλα Κανιτσάκη. «Ανάμεσα σε τι όμως; Μια από τις απαντήσεις «κλειδιά», όπως είπε, είναι το εξώφυλλο της συλλογής. Φιλοτεχνημένο από την ίδια την ποιήτρια».

·         Η οποία, για να προσθέσω παρενθετικά την εμπειρία μου μετά από πολλά χρόνια γνωριμίας μαζί της, έχει πολλά κρυφά ταλέντα: Ζωγραφίζει, φτιάχνει καλλιτεχνήματα (κούκλες) παίζει ακορντεόν και τραγουδά.  Το εξώφυλλο –έργο του μυαλού και των χεριών της -είναι ιδιαίτερα έξυπνο και «ερμηνευτικό» του τίτλου. Καθώς αν προσέξει ο αναγνώστης θα δει ότι η ποιήτρια …ακροβατεί  πάνω σε ένα …λεξόσχοινο που αποτελείται από τίτλους ποιημάτων της συλλογής.

·          « Ακροβατώ,/ανάμεσα παγίδα και γκρεμό!/Κι ό,τι ζητάω, είναι τα μάτια μου/να βλέπουνε τον κόσμο,/ μέσα στα χρώματα του ήλιου!»

·         « Ωστόσο», όπως μας είπε η Γιούλα Κανιτσάκη, «δεν μπορούμε παρά να διερωτηθούμε ανάμεσα σε ποιους άλλους πόλους, ανάμεσα σε ποια άλλα άκρα κινείται με σπουδή και τόλμη συνάμα η ποιήτρια. Σε μια πρώτη προσέγγιση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Τώνια Κατζουρού ακροβατεί ανάμεσα στην ιδιωτικότητα του δημιουργού που ως άλλος υπερπροστατευτικός γονέας θέλει να κρατήσει τα ποιήματα- τα πνευματικά παιδιά του- παρέα του  προσωπική και στην τολμηρή απόφαση για  εξωστρέφεια και μοίρασμα με το ευρύτερο κοινό…».  «Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι το σχοινί - από λέξεις- κράτησε και η  ποιητική ακροβασία επετεύχθη με απόλυτη ισορροπία, αίσθηση του μέτρου και της μεσότητας.  Η μικρούλα που στεκόταν με δέος μπροστά στα χιλιάδες βιβλία του νομικού- ποιητή παππού της Καλοκαιρινού, που ορκιζόταν πως θα τα διαβάσει όλα, που ιχνηλατούσε με την φαντασία της τις μορφές των μεγάλων μας ποιητών και πεζογράφων, που ονειρευόταν- απίθανο το θαρρούσε τότε- πως θα ήταν  ένα εξώφυλλο με το δικό της όνομα, τώρα μεγάλωσε και κρατάει επιτέλους στα χέρια της, απτή πια πραγματικότητα, το πρώτο της βιβλίο. Το πρώτο ελπίζουμε από πολλά!»

                                             Παρεμβάσεις                           

·         Για την δημιουργό μίλησε επίσης και η αρχιτέκτων κυρία Τούλα Τριμανδήλη η οποία στάθηκε ιδιαίτερα στην σχέση της  ποιήτριας με τον παππού της  τον λογοτέχνη  Άγγελο Καλοκαιρινό ή Αντώνη Καμπίτη- όπως ήταν τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσε κατά που συνηθιζόταν  τότε. Τον παππού που η σημερινή ποιήτρια υπεραγαπούσε μια και πολλά καλοκαίρια της ζωής της τα πέρασε στον Αλικιανό μαζί του. Και όπως μας η κυρία Τριμανδήλη που κι αυτή, ως Κατζουροπούλα παραθέριζε στο ίδιο σπίτι, ο παππούς της έλεγε για την Τώνια: Τούτο το μικρό έχει μυαλό και ταλέντα. Θα δεις …

·         Ένα κείμενο-ανάλυση για την ποιητική συλλογή, γραμμένο από την κυρία Νεφέλη Ευαγγέλου (η οποία δεν μπόρεσε να παραβρεθεί), διαβάστηκε από την κυρία Μαίρη Κορφιάτη. Την εκδήλωση συντόνισε άψογα η κυρία Κωνσταντίνα Χαριτάκη.  

                                    «Ριπές» και «αλάτι»

·         Μικρή, αγαπητική, ουσιαστική και πανέξυπνη παρέμβαση με αναφορά σε  ενδεχόμενες κριτικές «ριπές» έκανε  στην εκδήλωση και η κυρία Καίτη Κουτρουμπά, πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων της π. Γαλλικής Σχολής  Χανίων .

·         Διαβάζω, είπε, από το ποίημα «Εκτέλεση»:  «Θυμάμαι, τότε που με εκτέλεσες,/ με πόση τάξη είχες βάλει τα τουφέκια!/ Με πόση αρμονία, τις σφαίρες!/ Με πόση γλύκα με έβλεπες μέσα από τις ριπές…»

·          «Το θεωρώ εξαιρετικό και σκέπτομαι, Τώνια μου, πως οι κριτικές δεν θα σε εκτελέσουν. Αλλά και εάν αυτό συμβεί, θα αφήσουν τη ...γλύκα μέσα από τις ριπές». Εσύ να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, να στοχάζεσαι και να εκφράζεσαι γιατί όπως λέει ο Καζαντζάκης «η ποίηση είναι το αλάτι που εμποδίζει τον άνθρωπο να φθαρεί» .                                        

·          Η Τώνια Κατζουρού , πολύ συγκινημένη, έκλεισε την εκδήλωση ευχαριστώντας και λέγοντας μεταξύ άλλων : «Από τότε που ο Χρήστος Κοτσαύτης μελοποίησε ποιήματά μου  ακούω τις σκέψεις μου μελοποιημένες(μερικές φορές δεν τις αναγνωρίζω) και κάθε φορά νοιώθω σα να έχω ντύσει τα παιδιά μου, με γιορτινά ρούχα, για να ζήσουν ευτυχισμένες στιγμές».

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

      Ποια είναι

Γράφει, μεταξύ άλλων, στο προλογικό της σημείωμα η ποιήτρια: Γεννήθηκα, μεγάλωσα και παραμένω στα λατρεμένα μου Χανιά, με ένα μικρό διάλειμμα, που έμεινα στην άλλη αγάπη μου, την Αθήνα! Ποιήματα, έγραφα από μικρή.

·         Είχα παππού, ποιητή και πρότυπο στη ζωή μου, τον Άγγελο Καλοκαιρινό, (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του νομικού, Αντώνη Κατζουρού)!

Για ένα μεγάλο διάστημα, στη ζωή μου, σταμάτησα να γράφω... Ίσως ένιωθα ανεπαρκής, ίσως δεν προλάβαινα να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου, από την ορμή των γεγονότων!

·         Όμως, ήρθε καιρός, που η αυτοσυγκέντρωση έγινε το καταφύγιο και το σωσίβιό μου! ……….Μετά κι από παροτρύνσεις πολλών άλλων φίλων, αποφάσισα να μαζέψω μερικά από τα ποιήματά μου και να τα εκδώσω, για να τα γνωρίσει περισσότερος κόσμος. Ίσως, ενηλικιώθηκαν πια και ήρθε ο καιρός, να γνωρίσουν κι αυτά, τον κόσμο! Ίσως, κάνουν περισσότερους φίλους, από εμένα! Ίσως γνωρίσουν βλέμματα σκληρά κι ανηλεή, μα ίσως και να πέσουνε σε μάτια καλόγνωμα! Αυτό που με απασχολεί, είναι να πέσουν σε μυαλά δίκαια!

·          -------------------------------------------------------------------------------------------------------------