Από την Εφηβική Χορωδία του δήμου Χανίων Μαγευτικά μελωδική και δυναμική Η νέα σκηνική καντάτα «Δαυίδ» Του πιανίστα- μουσικοσυνθέτη Νίκου Περάκη · Λιμπρέτο Αρίστη Συντιχάκη · Διεύθυνση Χορωδίας Γιώργος Καλούτσης

Ενθουσιασμός, χαρά, συγκίνηση. Ατέλειωτα χειροκροτήματα από το υπερπλήρες ακροατήριο πασών των ηλικιών που είχε ασφυκτικά πλημμυρίσει την πλατεία, τα «θεωρεία», τους διαδρόμους και το φουαγιέ της κεντρικής αίθουσας του Μεγάλου Αρσεναλιού του Δήμου Χανίων, προχθές Κυριακή 15 Απριλίου.

·         Όλα αυτά με το δοξαστικό φινάλε «Αλληλούια» του νέου μουσικού έργου του πιανίστα και συνθέτη μας Νίκου Περάκη. Της σκηνικής καντάτας «Δαυίδ», σε λιμπρέτο Αρίστης Συντιχάκη  που εκτελέστηκε για πρώτη φορά από την Εφηβική Χορωδία του Δήμου Χανίων την οποία διευθύνει ο μεγάλος μουσικός μας Γιώργος Καλούτσης.  Σκηνοθεσία, χορός, κίνηση από την Μαρία Μινωτή και την Μαρία Παϊζη.

·         Είχε προηγηθεί μια μουσική μυσταγωγία, κατά την διάρκειά της οποίας το ακροατήριο είχε παρακληθεί, από την πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων της Χορωδίας κυρία Μέλπω Σκουλά, να μην χειροκροτά στις μικρές μουσικές  παύσεις και τα μικρά ρετσιτατίβο για να μην διακόπτεται η συνέχεια της σύνθεσης και της αφήγησης.

·         Έτσι, το «ξέσπασμα» του κοινού ήταν ασυγκράτητο. Και πώς να μην είναι! Αφού το νέο αυτό μουσικό έργο, η καντάτα «Δαυίδ» καθώς και η άρτια μουσική εκτέλεση  από την Εφηβική Χορωδία μας δημιούργησαν  συναισθήματα ευφορίας, χαράς, συγκίνησης, ενθουσιασμού σε όλη την διάρκειά της.

                                       Δαυίδ  

·         Η καντάτα «Δαυίδ» είναι μια ιδέα του Νίκου Περάκη  για το ανέβασμα μιας πρωτογενούς μουσικής –σκηνικής  σύνθεσης από την Εφηβική Χορωδία Χανίων την οποία διευθύνει ο Γιώργος Καλούτσης και συμπράττει ως πιανίστας ο Νίκος Περάκης. Η ιδέα αυτή «συναντήθηκε» με την Αρίστη Συντιχάκη η οποία και έγραψε το λιμπρέτο-στίχους των τραγουδιών πάνω στην γνωστή από την Παλαιά Διαθήκη ιστορία των Δαυίδ και Γολιάθ.

·         Πρόκειται για στίχους γραμμένους σε κρητικό ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο. Γεγονός που –προφανώς- διευκόλυνε  την μουσική σύνθεση του Περάκη, αλλά και τα  παιδιά της χορωδίας στην μουσική εκτέλεση και τις απαγγελίες.

·         Προχθές στο Μεγάλο Αρσενάλι παρουσιάστηκε  το πρώτο μέρος του μύθου. Δηλαδή τα 7 από τα 11 τραγούδια που περιλαμβάνει η καντάτα.

·         Πρόκειται για μία δύσκολη μουσική σύνθεση -δημιουργία  καθώς το όλο εγχείρημα  της σκηνικής καντάτας (λιμπρέτο- μουσική σύνθεση- μουσική εκτέλεση) είναι απαιτητικό και μόνο ως ιδέα. Αφού έχει να «αναμετρηθεί» με την παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης, τις γνωστές μουσικές ψαλμωδίες του Δαυίδ, και το γεγονός ότι η χορωδία που το εκτελεί είναι Εφηβική Χορωδία.

                                 Στοιχεία ποπ-ροκ

·         « Λόγια θ΄απλώσω στην νυχτιά την αστροκεντημένη/ Την ιστορία του Δαυίδ να αρχίσει να υφαίνει….».  Όπως στα δημοτικά μας τραγούδια ξεκινά το λιμπρέτο με μία μικρή μουσική συνοδεία.

·         Μια μουσική που στην πορεία, γίνεται όλο και πιο  ξεσηκωτική! Δυναμική, στακάτη. Ύστερα έντονα ρυθμική. Ετσι  που οι χορωδοί να λικνίζονται τραγουδώντας.

·         Τα λόγια μπορεί να τα περιγράψει κανείς. Την μουσική όσο και να την περιγράψεις με λόγια, θα είναι αδικημένη.

·         Θα πούμε μόνο ότι ειδικά στο 5^ο κομμάτι (Δαυίδ-Ιωνάθαν) η μουσική πανδαισία με στοιχεία ποπ και ροκ μουσικής και η εκτέλεση από την τρίφωνη Χορωδία των παιδιών μας γοήτευσε. Το εμβατήριο στην «παρέλαση» συνέχισε να μας ενθουσιάζει  και φυσικά το φινάλε με το δοξαστικό «Αλληλούια» μας  βρήκε όρθιους να χειροκροτούμε.                                       

·         Αν έκλεινες τα μάτια θεωρούσες ότι μια τέτοια εκτέλεση με φωνές εξαιρετικές γίνεται από έμπειρη επαγγελματική χορωδία. Γεγονός που αποδεικνύει βέβαια την  σκληρή δουλειά που γίνεται  στις δύο χορωδίες του δήμου (εφηβική και παιδική) τόσο από τον Γιώργο Καλούτση και τον Νίκο Περάκη όσο και από τα ίδια τα παιδιά με την συμπαράσταση των γονιών τους.

·         Αξίζει να σημειωθεί ξεχωριστά ο σημαντικός ρόλος  που παίζουν στο ανέβασμα της παράστασης η Μαρία Μινωτή και η Μαρία Παϊζη οι οποίες έχουν αναλάβει το πολύ δύσκολο έργο σκηνοθεσίας, χορού, κίνησης. Αλλά….                                      

·         Υπάρχει κατά την άποψή μας ένα «αλλά» προφανές. Που αφορά στο δήμο Χανίων και την παρούσα και στην παράσταση αντιδήμαρχο πολιτισμού κυρία Βαρβάρα Περάκη η οποία με θερμά λόγια την προλόγισε. Αφορά στον ανεπαρκή χώρο για μια τέτοια παράσταση. Θα το αναπτύξουμε όμως σε άλλη στήλη.

·          Υ.Γ. Δυστυχώς για τον χώρο της στήλης (ευτυχώς για την χορωδία και το μέλλον μας) τα παιδιά της χορωδίας είναι πάρα πολλά. Παραθέτουμε όμως  την φωτογραφία  από το φυλλάδιο του προγράμματος ελπίζοντας ότι «ανοίγοντας» το κάποιος στην ηλεκτρονική έκδοση των Χανιώτικων Νέων θα μπορέσει να τα διαβάσει.

Με «οικοδεσπότη» τον αντιπεριφερειάρχη κ. Απόστολο Βουλγαράκη Φλογερό μήνυμα Eνότητας, Αγάπης και Ελπίδας Στην πρώτη συνάντηση τριών Χανιώτικων Επιταφίων · Άρρηκτη και διαχρονική η σχέση του λαϊκού πολιτισμού μας με την Ορθοδοξία

Ασπροπρόσωπους μας έχει βγάλει η εκκλησία μας πολλές φορές στην μακραίωνη ιστορία μας. Αφού η σχέση του ελληνισμού με την ορθοδοξία είναι μια σχέση άρρηκτης  πολιτισμικής και πνευματικής συνέχειας. Αλλά και ο «στύλος» στον οποίο στηρίχτηκε το έθνος μας για να διατηρηθεί όρθιο και να ξαναγεννηθεί.

·         Θά’ λεγε κανείς ότι το μεγαλύτερο κομμάτι ηθών και εθίμων μας είναι ουσιαστικά συνυφασμένο με την ζωή και την λειτουργία της εκκλησίας μας. Θα μπορούσαμε να πούμε δηλαδή ότι η ορθοδοξία είναι και πολιτισμός μας.

                            

                           Ευτυχές και ευχάριστο αντάμωμα

·         Επικεντρώνοντας, λοιπόν, στο  θρησκευτικό και πολιτισμικό έθιμο της περιφοράς-λιτάνευσης των επιταφίων των ενοριών της πόλης μας κάνουμε φέτος μια ξεχωριστή αναφορά.  Αφού, φέτος, στα Χανιά μας, στην πόλη, είχαμε για ΠΡΩΤΗ φορά μια ευχάριστη αλλαγή στην καθιερωμένη, «μοναχική» περιφορά τριών κοντινών επιταφίων: Του Αγίου Παντελεήμονος Αμπεριάς, των Πέτρου και Παύλου Δικαστηρίων  και του Αγίου Χαραλάμπους Λενταριανών.

·         Και τα τρία αυτά επιτάφια έκαναν την αρχική καθιερωμένη διαδρομή τους αλλά συναντήθηκαν μπροστά στο επιβλητικό κλασικό μέγαρο της Περιφερειακής Ενότητας  Χανίων όπου τους περίμενε και τους υποδέχτηκε ο αντιπεριφερειάρχης  Χανίων κ. Απόστολος Βουλγαράκης, με την συνεργασία του οποίου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση.

·         Μπροστά ήταν οι Ελληνικές και οι Βυζαντινές σημαίες (αναπόσπαστα στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας και πολιτισμού), και βέβαια τα θρησκευτικά σύμβολα, τα εξαπτέρυγα, ο Σταυρός, ο Επιτάφιος της κάθε ενορίας. Ακολουθούσε  το ποίμνιο της  ενορίας.

·         Εκεί, προεξάρχοντος του Πρωτοσύγκελου Αρχιμ. Δαμασκηνού Λιονάκη,  ιερατικού προϊσταμένου της Ενορίας Αγίου Χαραλάμπους Λενταριανών, Πρωτ. Δημητρίου Καταπίδη ιερατικού προϊσταμένου της Ενορίας Αγίου Παντελεήμονος Αμπεριάς και του Πρωτ. Ιωάννου Μαστοράκη Ιερατικού προϊσταμένου της Ενορίας των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Χανίων, οι πολλοί πιστοί που κατέκλυσαν την πλατεία Ελευθερίας, είχαν  την χαρά, να ακούσουν εκτός από ένα κομμάτι των εγκωμίων και ένα  εμπνευσμένο, φλογερό μήνυμα αγάπης, πίστης, ενότητας, ειρήνης κι ελπίδας.

                          Πληγωμένοι αλλά όρθιοι

·         Ένα μήνυμα Αγάπης και Ενότητας που έγραψε και διάβασε με  την στεντόρεια βαθιά φωνή του σκορπώντας ρίγη συγκίνησης αλλά και  αισθήματα χαράς, έκπληξης και ικανοποίησης, ο π. Δημήτριος Καταπίδης.

·         Ένα μήνυμα Πίστεως αλλά και μήνυμα κοινωνικό και …λογοτεχνικό. Ένα μήνυμα διεξόδου στα πολλά αδιέξοδα όλων μας. Μήνυμα στους άρχοντές μας.Μήνυμα …πολιτικό! Μήνυμα περιβαλλοντικό! Μήνυμα συμπαράστασης και ελπίδας.

·         « …Ίνα πάντα εν ώσι προ της σταυρώσεώς του», όπως είπε ο π. Δημήτριος, «ώστε ανθισμένοι στις καρδιές μας ενωμένοι επιτέλους στην Πίστη και στην Ελπίδα, πληγωμένοι αλλά όρθιοι και περιπατητές της ζωής να βιώνουμε χωρίς διακρίσεις, μικροί και μεγάλοι, άρχοντες και λαός χωρίς να ξεχωρίζουμε αφού μπροστά Του γονατίζουμε ευλαβικά οι πάντες…»

·         »Ειρηνική η πίστη μας αγαπημένοι μου, ιδού γαρ ήλθε δια του σταυρού χαρά σε όλο τον κόσμο. Ειρηνική η πορεία μας κι απόψε αγκαλιά με τον Αρχηγό της ειρήνης τον Χριστό μας. Και ως παιδιά των λουλουδιών της Ειρηνικής Του επανάστασης, διατρανώνουμε κρατώντας το φως Του στα χέρια μας και στις καρδιές μας ότι, η δική Του αιώνια και αληθινή ειρήνη μας κάνει ΕΝΑ…»

                        Πραγματικές και όχι ιδεολογικές αξίες

·         »…Δυνατούς και χαρούμενους, αποφασισμένους να ζήσουμε, να συνεχίσουμε δυναμικά ακόμα κι αν οποιοιδήποτε  θέλουν να κάνουν την ζωή μας εν τάφω. Εκ του τάφου, εν Χριστώ η έκρηξη της ζωής. Όπλα μας διαχρονικά, αξεπέραστου βεληνεκούς, η αγάπη Του η σταυρική, η ειρήνη του λόγου Του, η κατάργηση του θανάτου δια της Αναστάσεως, η ενδυνάμωσή μας σε πραγματικές και όχι ιδεολογικές αξίες…».

·         »Απόψε, αγαπημένοι μου, ΟΛΟΙ…. Πικραμένοι αλλά  Ελπιδοφόροι ενωθήκαμε γύρω Του, όπως τώρα εμείς οι τρεις ενορίες της πόλης μας.Για να ανανεώσουμε μέσα μας και μεταξύ μας την ελπίδα για Ζωή, Ενότητα και Πίστη….»

»Σταυραναστάσιμη η ζωή μας. Χαρμολύπη τα βιώματά μας και η πορεία μας …» Αλλά,  ρώτησε: «Θέλουμε ζωή; Στο Χριστό!/Θέλουμε ανακαίνιση της ζωής; Στο Χριστό /…Θέλουμε ενωμένο λαό και άρχοντες φωτισμένους με Χριστό συν Θεώ;/Ειρήνη με εκκλησία λαός σου σωτηρία».

·          »Καλή Ανάσταση αγαπημένοι/ Μέσα μας, στο λαό μας, στους άρχοντές μας, στην πατρίδα μας….»

                                Πρωτ.  Δαμασκηνός Λιονάκης

·         Αμέσως μετά ο πρωτοσύγγελος κ. Δαμασκηνός Λιονάκης, ευχαρίστησε  από καρδιάς τον  μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνουκ. Δαμασκηνό, τον αντιπεριφερειάρχη Χανίων, την ελληνική αστυνομία, τον παρόντα δήμαρχο Χανίων και  τον πατέρα Δημήτριο για το μήνυμα ενότητας λαού, κλήρου και αρχόντων που και οι τρεις ενορίες θέλησαν να δώσουν καθώς όπως είπε «Αν δεν ενωθούμε, εάν δεν γίνουμε ένα, δυστυχώς δεν θα καταφέρουμε τίποτα»

                                    Πολιτισμικό  άνοιγμα

·         Ταραγμένη η εποχή μας. Δύσκολοι χρόνοι για την πατρίδα και το Έθνος. Πολλοί οι κίνδυνοι και οι απειλές. Και εκεί που λες ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να μας βγάλει από το γενικό τέλμα αξιών και προβλημάτων, ιδού η Ορθοδοξία. Η  τοπική μας εκκλησία. Που έρχεται να μας  θυμίσει ότι «χαρές και πλούτη να χαθούν και τα βασίλεια κι όλα τίποτα δεν είναι αν στητή μένει η ψυχή κι ολόρθη» κάνοντας ένα πολιτισμικό άνοιγμα. Όπως το αναπάντεχο  αλλά τόσο ευχάριστο «ραντεβού» των τριών επιταφίων στην πλατεία Ελευθερίας. Το οποίο ελπίζουμε να θεσμοθετηθεί και να εμπλουτιστεί. Να πλαισιωθεί με ανάλογη μουσική και να αποτελεί ένα  γεγονός Πίστης και Πολιτισμού σημαντικό.

·         Και έτσι να προστεθεί ως μία ακόμα  πολιτιστική ψηφίδα στη διαχρονική σχέσης της ορθοδοξίας και του πολιτισμού μας. Άλλωστε τα ήθη και τα έθιμα της ορθοδοξίας μας έχουν «περάσει» μέσα στο πολιτισμικό DNA μας. Αποτελούν μέρος του λαϊκού μας πολιτισμού και έρχονται από την βυζαντινή και όχι μόνο εποχή.

 Χανιωτικα Νέα 11-4-18

Ζητείται Άνθρωπος Παραβολικός, φιλοσοφικός, ανήσυχος «διαβατάρης» ο Γιάννης Πολυράκης στο νέο του βιβλίο

                                                             

Σκίτσο εξωφύλλου του Χρήστου  Πετράκη

Από την παρουσίαση του βιβλίου στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων

                                

 «Ζητείται Άνθρωπος». Από τον τίτλο του ακόμα το νέο βιβλίο του Γιάννη Πολυράκη σε προϊδεάζει και τον στόχο του: Την εναγώνια αναζήτηση του για Άνθρωπο/Ανθρώπους με Α κεφαλαίο. Το εξώφυλλο  με το σκίτσο του γνωστού μας σκιτσογράφου  Χρήστου Πετράκη είναι αυτό που λέμε μια εικόνα χίλιες λέξεις: Ο  φιλόσοφος Διογένης με το πασίγνωστο φανάρι να ψάχνει από τότε.

Μόνο που τώρα, στον 21^ο αιώνα πλέον η αναζήτηση δεν γίνεται στο «κεφαλοχώρι-τότε- της Αθήνας», όπως γράφει ο  συγγραφέας αλλά σε όλη την γήινη σφαίρα. Κάτι που εύγλωττα αναδεικνύει και το πενάκι του σκιτσογράφου. Που απεικονίζει τον Διογένη να επιχειρεί να «φωτίσει» τα δισεκατομμύρια των «πολιτισμένων» βιαστικών ανθρώπων. Και τον συγγραφέα, από το προλογικό του σημείωμα ακόμα, να επισημαίνει ότι η γενιά των ανθρώπων έκανε «πράξη εφαρμοσμένη τη θεία ρήση «αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε την γην…»... « Άνθρωποι παντού! Στους εκθαμβωτικούς ουρανοξύστες, στις λαϊκές πολυκατοικίες, στις βίλες των πλούσιων, στα φτωχόσπιτα, στα τσαντίρια των τσιγγάνων, ….  Άνθρωποι… άνθρωποι… άνθρωποι… Κοινό τους γνώρισμα να αποκτήσουν, μ’ όποιο τρόπο. Δικό τους γέννημα ο πόλεμος, η ειρήνη, το δίκιο, τ’άδικο, ο πλούτος, η μιζέρια… Κοινή αφετηρία το «εγώ», κοινός σκοπός το χρήμα, κοινό χαρακτηριστικό τους  ο αριβισμός».

                                       Παραβολικά «μονόπρακτα»

·         Πέντε ενότητες και 62 δοκίμια περιλαμβάνει το νέο, 8^ο  βιβλίο, του λογοτέχνη, ποιητή και συγγραφέα Γιάννη Πολυράκη.

·         Με δώδεκα παραβολικά «αισώπεια παραμύθια» ξεκινά την αναζήτησή του ο συγγραφέας. «Προσομοιάζοντας» κοινωνίες του φυτικού και ζωικού βασιλείου με  ανθρώπινες.

·         Επειδή, όπως εξηγεί ο Πολυράκης «Στην εξελικτική πορεία των ειδών, η σκέψη και η φαντασία, εργαλεία νοημοσύνης του Homo sapiens δουλεύουν ασταμάτητα».

·         «Έτσι λοιπόν, στο παραγώνι της παραμυθούπολης, «μια φορά κι ένα καιρό» βρέθηκαν να συμβιώνουν αγαστά όσο και σιωπηλά και ανεμπόδιστα κάποια ετερόκλητα από πλευράς βοτανικής συγγένειας φυτικά είδη».

·         Ακολουθεί η πρώτη παραβολή, το πρώτο παραμύθι:«Ο κισσός, οι θάμνοι, και οι πόες».Φαντασία, περιγραφικότητα της φύσης, αγάπη και ανησυχία για το περιβάλλον. Μια παραβολή της ανθρώπινης κοινωνίας αλλά και ένα κοινωνικό δίδαγμα. Με σοφές συμβουλές για την καθημερινή, ιαματική αλλά και θρησκευτική χρήση βοτάνων-φυτών καθώς και γνωμικά σοφίας. Διανθισμένο, όπως και τα περισσότερα δοκίμια του βιβλίου, με μικρά δικά του δίστιχα: «Το πιο ψηλότερο σκαλί περιφρονούσε τ’ άλλα,/κι ένας διαβάτης πέρασε και γύρισε τη σκάλα…». Λογοτεχνικές περιγραφές παρομοιώσεις, αποφθέγματα. Θα μπορούσαν όλες οι αισώπειες αναζητητικές παραβολές του βιβλίου να διαβάζονται και ως θεατρικά αναλόγια σε σχολεία. Ή να «παίζονται» ως μονόπρακτα μικρά θεατρικά μιας και οι διάλογοι είναι έτοιμοι. Και σίγουρα είναι ένας τρόπος να μάθουν, αλλά και να (ξανα)αγαπήσουν  και να προσπαθήσουν να προστατεύσουν την φύση, το περιβάλλον, μικροί και… μεγάλοι μαθητές!  Να την προστατέψουν από τον ίδιο τον άνθρωπο, πρωτίστως.

                                         Ένθεοι …άθεοι        

·         Ακολουθούν 4 ενότητες: Ζητείται άνθρωπος, Ζητείται ανθρωπιά, ζητείται Πίστις,  και Ζητείται Ελπίς.

·         Στην ενότητα «Ζητείται άνθρωπος» ξεχωριστός είναι ο απλός αλλά και ραπισματοφόρος τρόπος προσέγγισης των δοκιμίων «Το δίποδο θεριό», ο «Άνθρωπος ο δυνατός ο αδύναμος!» αλλά και «Οι τέσσερεις πυρσοί…» που «ο Πλάστης τοποθέτησε με περισσή αγάπη και περίσκεψη». Ο πυρσός της Ειρήνης, της Αγάπης, της Φιλίας και της Ελπίδας. Απ’ αυτούς φαίνεται να επιβιώνει μόνο ο πυρσός της Ελπίδας.

·         Πολύ δυνατά είναι τα δοκιμιακά κείμενα  της ενότητας «Ζητείται Πίστις» με κορυφαίο για μας το «Πού να ‘ναι ο Ισκιος σου Θεέ!...». Δοκίμιο «απόδειξης» της ύπαρξής Του με «θεατρικούς» διαλόγους σε τρεις πράξεις. Και γράφει καταλήγοντας: - Με ρωτάς και για τους άθεους…και σου απαντώ αβίαστα: «Είναι ένθεοι κι ας μη το ξέρουν ή ας μη θέλουν να διασύρουν την άποψή τους…την ύστατη στιγμή θα αποκαλυφθούν!».

                            

                 Στοχασμών και αναζητήσεων σημαντικό

·         Το δοκίμιο είναι ένα μελέτημα που χρειάζεται παραπέρα έρευνα και εκφράζει τις προσωπικές απόψεις του συγγραφέα.

·         Μπορεί να έχει φιλοσοφικό, κοινωνικό, πολιτικό, ηθικό, επιστημονικό, τεχνοκριτικό, θεολογικό περιεχόμενο.

·         Το «Ζητείται Άνθρωπος» του Γιάννη Πολυράκη διεκδικεί όλα τα παραπάνω. Τον βοηθούν σ’ αυτό οι πολύπλευρες σπουδές του (μεταξύ άλλων είναι και διδάκτορας φιλοσοφίας), οι ερευνητικές και ακαδημαϊκές του δραστηριότητες και βέβαια η λογοτεχνική, ποιητική -και θεατρική σε κάποια κείμενα- γραφή του. Είναι ένα βιβλίο στοχασμών και αναζητήσεων σημαντικό.

 Χανιώτικα Νέα 6-4-18