Μια "απάντηση" για δήθεν "μπαμπούλα" αξιοποιησης των κτιρίων του Πολυτεχνείου

Επειδή η τουριστική αξιοποίηση των κτιρίων ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρτήτης όχι μόνο δεν είναι μπαμπούλας για την πολιτιστική και πολιτισμική ανάπτυξη της Παλιάς Πόλης, ιδού μια "απάντηση" για την ιδιωτική πρωτοβουλία υψηλών προδιαγραφών πολιτισμικών εκδηλώσεων από το ξενοδοχείο ΠΟΡΤΟ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟ της Παλιάς πόλης μας.

 * Ποίηση, μουσική , φιλοσοφικο-λογοτεχνικές συναντήσεις.Εικαστικά.
Ολα αυτά τα κάνουν (υποχρέωση σχεδόν ρουτίνας) τα μπουτικ και καλά ξενοδοχεία και όσα στοχεύουν να δώσουν στον επισκέπτη και πνευματικοπολιτιστική τροφή.
*  Εκτός αν μας πουν ότι δεν θέλουν γιατί κάποιες ...Δεσπολες πρέπει να προτιμηθούν (καθ όλα σεβαστές αλλά δεν μπορεί να διεκδικούν μ αυτό το επιχείρημα τον χώρο που δεν είναι δικός τους).
Αντιγράφω από το ρεπορταζ των Χ, Ν. των Γιώργου Κώνστα της 7ης Αυγούστου 2017.

ΣΤΟ PORTO VENEZIANO

Ποιοτικές μουσικές βραδιές

Ποιοτικές, πολιτιστικές  βραδιές που ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα και έχουν αγκαλιαστεί από το κοινό συνεχίζει να προσφέρει το Porto Veneziano, στον αύλειο χώρο του. Ήδη όλες οι συναυλίες που πραγματοποιήθηκαν μέχρι σήμερα έχουν μεγάλη επιτυχία κάτι που κάνει τους διοργανωτές να επιθυμούν να τις συνεχίσουν και στο μέλλον.
«Είναι μια ιδέα ξεκίνησε με αισιοδοξία αλλά και με  επιφυλακτικότητα καθώς το διοργανώνουμε για πρώτη φορά. Τα αποτελέσματα μας δικαιώνουν απόλυτα γιατί σε κάθε βραδιά ο χώρος του αίθριου του ξενοδοχείου μας γεμίζει από τον κόσμο που θέλει να ακούσει ποιοτική μουσική » ανάφερε ο κ. Γιάννης Πλατσιδάκης σε χθεσινή συνέντευξη τύπου.  Αναφορικά με τους λόγους της επιτυχίας των πολιτιστικών εκδηλώσεων επισήμανε πως «πιστεύω πως προσφέρουμε κάτι που ήθελε μια μερίδα του κόσμου και δεν το έβρισκε. Ένα χώρο που παράγει πολιτισμό, με ποιοτικές μουσικές παραστάσεις από ανθρώπους που πραγματικά αγαπούν αυτό που κάνουν και το κάνουν με χαμηλούς τόνους και χωρίς τυμπανοκρουσίες».
Από τη μεριά του ο συνδιοργανωτής των εκδηλώσεων, ποιητής Λεωνίδας Κακάρογλου  δήλωσε την ευτυχία του « για αυτή τη συνεργασία με το Porto Veneziano και τον κ. Πλατσιδάκη. Για μένα η ιδέα ήταν αυτός ο χώρος που ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στον τουρισμό να δώσει τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός πολιτισμού τόσο για τους φιλοξενούμενους όσο και τους Χανιώτες. Η δική μας εκδήλωση αποτελεί κάτι το ξεχωριστό, παρουσιάζουμε μουσικές που δεν παίζονται στα φεστιβάλ του Δήμου και σε άλλα  φεστιβάλ και δείχνουμε το δρόμο που θα ακολουθήσουμε και στο μέλλον.»

 http://www.haniotika-nea.gr/mousiki-ke-logos-sto-porto-veneziano/

Στο παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί Παρκινγκ και κυκλοφορία χρειάζονται έκτακτα μέτρα με πολιτική βούληση

  

Στην θέση των αυθαίρετων κατασκευών αυθαίρετο πάρκινγκ. Σε λίγο θα μπάινουν μέσα στα μαγαζιά.

Κατάξερο, τσιμεντένιο, εν τέλει απωθητικό  Χάθηκε ένα δεντράκι δυο τρεις ζαρντινιέρες , κάτι ...

Είναι και μέρα ακόμα Πιο βράδυ κυκλοφορούν αυτοκίνητα σε όλο το παραλαικαό μέτωπο

Με μια λιτή ανακοίνωση ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Χανίων (ΔΛΤΧ) κ. Μιχάλης  Βλαχάκης , ανακοίνωσε –εν μηνί Αυγούστω- πλέον, το αυτονόητο που (συ)ζητούσαν όλα τα Χανιά. Ανακοίνωσε την απαγόρευση  διέλευσης και στάθμευσης όλων των μηχανοκίνητων οχημάτων σε όλο το μήκος της χερσαίας λιμενικής ζώνης του Ενετικού Λιμένα.

·         Έχει μεγάλη σημασία το σκεπτικό της απόφασης. Η οποία βεβαίως ήταν αναγκαία- αν και απαράδεκτα καθυστερημένη.

·          Καταρχάς σημειώνεται ότι πρόκειται για έκτακτα μέτρα που πρότεινε η Λιμενική Αρχή Χανίων ώστε να προστατευθούν οι πολυάριθμοι επισκέπτες  αλλά και το μνημείο από τα τροχοφόρα.

·         Το θέμα αυτό βέβαια χρειάζεται να συζητηθεί στη βάση της μόνιμης απαγόρευσης κυκλοφορίας και στάθμευσης στην Παλιά πόλη, όλο το χρόνο.   

·         Αλλά σήμερα την στήλη απασχολεί το άλλο μεγάλο ζήτημα: Το παρατημένο στην τύχη του παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί».

·         Θέμα για το οποίο ήδη έχουμε ασχοληθεί εδώ και δέκα χρόνια και φέτος δυο φορές , τον Απρίλιο (http://www.haniotika-nea.gr/vila-koundourou-ke-koum-kapi/) ,οπότε παραθέταμε την απαράδεκτη γύμνια και εγκατάλειψη του- αν και είναι «προίκα» μέσα στην πόλη. Και τον Μάιο (http://www.haniotika-nea.gr/tsimentenio-i-prasino-koum-kapi/) με την ευκαιρία της – σωστής - απόφασης του ΔΛΤΧ να απομακρυνθούν αυθαίρετες σιδερένιες κατασκευές που βρίσκονταν κοντά στην Πύλη της Άμμου. Κάτι που και οι ίδιοι οι καταστηματάρχες ζητούσαν.

                                     Ντε φάκτο παρκινγκ κυκλοφορία

·         Σημειώναμε τότε στα Χανιώτικα Νέα ότι  την θέση των κατασκευών κατέλαβαν άμεσα Ι.Χ. Δημιουργήθηκαν δηλαδή, ντε φάκτο, θέσεις στάθμευσης.

·         Σήμερα, δυο μήνες μετά, κι ενώ η κυκλοφορία και στάθμευση στα Χανιά έχει γίνει χαώδης  - και λόγω Αυγούστου - το παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί δέχεται ένα ασήκωτο για τους κατοίκους, καταστηματάρχες, ντόπιους και ξένους επισκέπτες, φόρτο στάθμευσης και κυκλοφορίας.Είσοδος από παντού.

·         Με την τελευταία δε, σωστή επαναλαμβάνουμε, απόφαση του ΔΛΤΧ και Λιμεναρχείου για έκτακτα μέτρα κυκλοφορίας στο Ενετικό Λιμάνι, μοιραία (!!) ο φόρτος αυτός μεταφέρεται - από το Σαββατοκύριακο- στο ήδη βεβαρημένο  σε πάρκινγκ και κυκλοφορία οχημάτων παραλιακό μέτωπο του Κουμ Καπί.

                                      Είναι β΄κατηγορίας ;

·         Φυσικά όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν εδώ και πολλά χρόνια, υπήρχε μέριμνα μιας –έστω- προσωρινής περιβαλλοντικής ανάπλασης του παραλιακού μετώπου του Κουμ Καπί (με δενδροφύτευση και όχι μόνο). Και βέβαια  με κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που να ισχύουν αυτομάτως –τουλάχιστον την καλοκαιρινή περίοδο.

·         Η νυν δημοτική αρχή και το ΔΛΤΧ, προκειμένου να παρέμβει στο παραλιακό μέτωπο  επικαλείται την συνολική ανάπλαση που προβλέπεται από την υπάρχουσα αρχιτεκτονική μελέτη. Μια μελέτη της οποίας η απόφαση πληρωμής της πρώτης φάσης «ξεμπλόκαρε» από το Ελεγκτικό συνέδριο μόλις τον Απρίλιο.

·          Άντε τώρα να υλοποιηθεί  πρώτη φάση, μετά η επόμενη, να εγκριθεί απ’ όπου δει, να βρεθεί χρηματοδότηση, να γίνει δημοπράτηση και…έναρξη υλοποίησης!

·          Ζήστε …Μάηδες!! Αυτή είναι η αλήθεια. Θέλει τα χρονάκια της. Το ξέρουν και το ξέρουμε.

·         Επομένως, τι κάνουμε; Τώρα μάλιστα που η απόφαση απαγόρευσης για το παλιό λιμάνι επιβαρύνει -αυτονόητα- περισσότερο  το βεβαρημένο κυκλοφοριακά και περιβαλλοντικά παραλιακό μέτωπο  του Κουμ Καπί;

·          Πώς θα επιβιώσουν οι επιχειρήσεις όταν το παραλιακό μέτωπο έχει μετατραπεί  σε τσιμεντένιο  παρκινγκ με θέα; Αντί η θέα αυτή να αποτελεί ένα μικρό ατού για τις επιχειρήσεις, τους κατοίκους και όλους τους Χανιώτες;

·          Είναι β΄κατηγορίας οι κάτοικοι, καταστηματάρχες, ντόπιοι και ξένοι επισκέπτες  της περιοχής;

                                    Έκτακτα μέτρα-βούληση

·         Εδώ επιστρέφουμε στην απόφαση του Λιμεναρχείου, δήμου και ΔΛΤΧ για έκτακτα μέτρα απαγόρευσης στάθμευσης και κυκλοφορίας οχημάτων στο λιμάνι.

·         Καθώς όπως μαθαίνουμε καταστηματάρχες και κάτοικοι της περιοχής από καιρό ζητούσαν την απομάκρυνση των αυτοκινήτων από το παραλιακό μέτωπο. Και, ήδη κινητοποιούνται ζητώντας την άμεση λήψη ανάλογων έκτακτων μέτρων και στο παραλιακό μέτωπο. Χθες. Κι ας είναι Αύγουστος. Εξ άλλου έχουμε ακόμα τρεις μήνες τουριστική κίνηση.

·         Πρώτη κίνηση τους είναι η συνάντηση, την Τετάρτη 9 Αυγούστου, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, με τον πρόεδρο του ΔΛΤΧ κ. Μιχάλη Βλαχάκη.

·         Να του θέσουν ως άμεσο αίτημα την λήψη ανάλογων μέτρων. Αφού, αποδεικνύεται ότι εάν υπάρχει πολιτικοαυτοδιοικητική βούληση και καλή συνεργασία με τις αρχές, μέτρα μπορεί να ληφθούν την επόμενη μέρα. Θα το αποφασίσουν;

                           Πρόταση

·         Όμως η στήλη θα επανέλθει  και στην παλιά πρότασή της για άμεση περιβαλλοντική  που θα είναι και αισθητική αναβάθμιση του παραλιακού μετώπου του Κουμ Καπί. Την οποία ελπίζω να υιοθετήσουν και οι δύο πλευρές που θα συζητήσουν το πρόβλημα στο ΔΛΤΧ την Τετάρτη.

·         Η αρχιτεκτονική ανάπλαση θα αργήσει. Εξηγώ το γιατί παραπάνω. Να μην κοροϊδευόμαστε. Μπορεί όμως να γίνουν παρεμβάσεις δενδροφύτευσης πάνω στα όρια που προβλέπονται και στην αρχιτεκτονική μελέτη ανάπλασης. Στα  γυμνά τσιμέντα εκεί στα παλιά κλειστά μαγαζιά.

·         Είχα γράψει ότι το Ρέθυμνο φύτευσε  600 φοίνικες και άλλαξε την εικόνα του παραλιακού μετώπου του λιμανιού του.

·         Υπάρχουν πλέον δυνατότητες να αλλάξει άμεσα η εικόνα του παραλιακού μετώπου ακόμα και με θάμνους ή ποώδη φυτά σε ζαρντινιέρες ή μπορντούρες που να μεταφερθούν και να τοποθετηθούν άμεσα. Ώστε και άλλη αισθητική εικόνα θα υπάρξει και θα σταθούν φυσικά εμπόδια στην οποιαδήποτε στάθμευση και κυκλοφορία. Υπάρχουν κι άλλες δυνατότητες εικαστικής αισθητικής παρέμβασης με μικρό κόστος. Θα μπορούσαν να το προτείνουν και να το υλοποιήσουν και οι σύλλογοι της περιοχής.

·         Από το φθινόπωρο και μετά να γίνει μια πιο μόνιμη φύτευση σε συνεργασία με  το τμήμα πρασίνου του δήμου. Φυτά που αντέχουν στην άσφαλτο, στο τσιμέντο, τη θάλασσα υπάρχουν πολλά. Μέσα από μια απλή περιήγηση στο διαδίκτυο διαπιστώνεται η ύπαρξη φυτών που μπορούν να επιβιώσουν και να ευδοκιμήσουν ακόμα και σε σχισμές ζεστής ασφάλτου. Οπως η ίνουλα που ανθίζει καλοκαίρι και μυρίζει όμορφα.. Φυσικά υπάρχουν οι νάνοι φοίνικες (όπως στην Σούδα) που μπορούν να φυτευτούν ακόμα και σε  μεγάλα πήλινα φυτοδοχεία και να δημιουργήσουν μετά δενδροστοιχίες. Υπάρχουν τα αλμυρίκια, αλλά και πολλοί άλλοι μεγάλοι θάμνοι.

·         Γιατί τα καθυστερούμε όλα ώστε να γίνουν πιο δύσκολα;

 Χανιώτικα Νεα 7-8-17

                                

«Εκεί που η Κρητική Γη συναντά τους ουρανούς» Ένας χωροχρονικός εικαστικός διάλογος με αχειροποίητα γλυπτά της Χανιώτικης Μαδάρας που ξορκίζουν το θάνατο Από τον Μανώλη Δρακάκη και Νίκο Καμπιανάκη

    

"Τίποτα δεν υπάρχει μόνο του αλλά τα πάντα είναι μέρος μιας καθολικής Αρμονίας. Όλα διαπερνούν το ένα τ' άλλο και πάσχουν και μεταβάλλονται το ένα από τ' άλλο. Και δεν μπορείς να συλλάβεις το ένα παρά μέσον των άλλων..." (Δημήτρης Πικιώνης, “Συναισθηματική τοπογραφία”, 1935)

Φώς, αέρας, γεωμετρία του εδάφους. Τρία βασικά στοιχεία  αντίθετα μεταξύ τους που όμως συναποτελούν μια αρμονική ενότητα  σε κάθε τόπο. Τον χαρακτηρίζουν και τον στοιχειώνουν.

·         Αυτή την διάσταση των στοιχείων της φύσης της Χανιώτικης Μαδάρας μας αποκαλύπτουν εύγλωττα οι αγαπητικές φωτογραφίες των εκπαιδευτικών Μανώλη Δρακάκη και Νίκου Καμπιανάκη. Οι οποίοι βρέθηκαν να συνοδοιπορούν στα Λευκά Όρη της Κρήτης συνεπαρμένοι από το μεγαλείο της αρμονίας της κακοτράχαλης φύσης. Το οποίο αποφάσισαν να αποθανατίσουν  στην χρονική στιγμή των τριών τελευταίων χρόνων.

·         Και, ως εκπαιδευτικοί, δεν κράτησαν για του λόγου τους, τις αποκαλύψεις των αχειροποίητων εικαστικών έργων της μαδάρας. Τις διαπιστώσεις τους, την απαράμιλλη άγρια ομορφιά που συνάντησαν στους επικίνδυνους για κάθε οδοιπόρο σχηματισμούς της ριζιμιάς Γής.(Δεν συγχωρείται λάθος μας λέει στο σύντομο γραπτό χαιρετισμό του στην έκθεση ο Νίκος Καμπιανάκης).  Τον πόλεμο των στοιχείων που άλλοτε νικούν κι άλλοτε νικώνται.

·         Θέλησαν να τα μοιραστούν με ντόπιους και ξένους στην εξαιρετική έκθεση των 24 έργων τους στο Μεγάλο Αρσενάλι Χανίων από την Τρίτη 2 έως και στις 10 Αυγούστου.

·         Να μοιραστούν και να εκθέσουν την δική τους εικαστική ματιά, να καταγράψουν στα πολύ περιεκτικά εισαγωγικά τους πληροφοριακά σημειώματα τις δικές τους εμπειρίες και οπτικές για τις εικόνες που αποθανάτισαν. Εκπαιδεύοντας τον θεατή στην γνωριμία μιας άλλης πλευράς των Λευκών Ορέων. Τέτοια, που προσωπικά θυμάμαι από ανάλογες φωτογραφίες πρωτοπόρων Χανιωτών ορειβατών και λάτρεων της Μαδάρας μας ,όπως ο Αντώνης Πλυμάκης και αρκετοί άλλοι βέβαια.

                            Διάλογος

·         Τούτη τη φορά μάλιστα, οι φωτογραφίες είναι μεν απεικονιστικές του τοπίου αλλά ταυτόχρονα είναι και εικαστικές.

·         Άλλες ρεαλιστικές και άλλες – οι πολλές- σουρεαλιστικές. Καμιά φωτογραφία δεν έχει λεζάντα. Όμως «βαφτίσια» έχουν κάνει οι φωτογράφοι. Από την στιγμή που με το κλικ τους αποθανάτιζαν γλυπτό μαδαρό (γυμνό) τοπίο ή γλυπτά δέντρα.

·         Και αυτόν τον διάλογο τον κάνουν και καθημερινά όπως διαπιστώσαμε με τους πολλούς επισκέπτες της έκθεσης. Έναν αυθεντικό διάλογο με κάθε απλό θεατή. Για το τι «βλέπει» ο καθένας μας σε κάθε φωτογραφία. Επειδή σχεδόν κανείς μας δεν «βλέπει» τα ίδια στοιχεία. Τους ενδιαφέρει αληθινά και βέβαια μας γεμίζει χαρά και αυτή η δοτική διάσταση των δύο ερασιτεχνών φωτογράφων.

·         Εν τέλει, βέβαια, εκείνο που πλέον θα μένει απ’ αυτή την έκθεση δεν θα είναι μόνο το στοιχείο της εικαστικής δημιουργίας τους. Αλλά και η τεκμηρίωση της χωροχρονικής κατάστασης των αχειροποίητων αυτών γλυπτών (δέντρων και τοπίων) στην αετωματική χανιώτικη μαδάρα.

·         Γιατί αυτά τα γλυπτά έχουν δημιουργηθεί-κυρίως- από τον πόλεμο των στοιχείων και τελικά τον θάνατο. Ένα θάνατο, ωστόσο, που δεν ολοκληρώνεται. Που συνεχίζει να δημιουργεί πάνω στο ίδιο γλυπτό. Με νέες «πινελιές» ανασύνθεσής τους.

·         Το χρώμα των φωτογραφιών που σκόπιμα επιλέχθηκε να είναι άσπρο- γκρίζο, είναι ένα ακόμα συν στην εικαστική διάσταση τους καθώς έτσι το χρώμα δεν «κλέβει» την εικαστική «παράσταση».

                                    Αλληγορία

·         Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Μαριάννα Καμπιανάκη. Η οποία μεταξύ άλλων σημειώνει: « Η επιλογή κάθε μίας από τις φωτογραφίες αυτής της έκθεσης ορίστηκε από την ανάγκη να προσδιοριστεί αυτή η συνένωση της μνήμης και της προσδοκίας, αναγκαία συνεύρεση, σήμερα ίσως περισσότερο από ποτέ. Μέσα από την κοπιαστική προσπάθεια των δύο φωτογράφων καταγράφεται μια υπέροχη αλληγορία της πραγματικότητας, του ονείρου, του παρελθόντος και του μέλλοντος της ζωής και ότι απομένει απ’ αυτή. Κάθε εικόνα σε μαθαίνει πόσο εύκολο μπορεί να είναι τελικά να πατάς στη γη και να ονειρεύεσαι πέρα από τον ορίζοντα»                                                                          

·         

                    «Μινώταυρος», «Πομπή»

·         Μία «Πομπή» και ένα «Μινώταυρο» είδε ο Μανώλης Δρακάκης στις 1 και 2 φωτογραφίες του. Κάποιοι είδαν και μια αλεπουδίτσα ή ένα ανθρώπινο και ένα υπερφυσικό πρόσωπο στους σχηματισμούς των υπολοίπων του χιονιού στα Λευκά όρη ή στα σύννεφα. Είναι η μαγεία της φύσης που η δυνατότητα της φωτογραφίας μας δίνει την ευκαιρία να δούμε έστω και σε τυπωμένη μορφή.

·         Ίσως γι’ αυτό, μεταξύ άλλων, στο δικό του σημείωμα ο Μανώλης Δρακάκης γράφει: «Αναρωτιέμαι αν θα τα καταφέρει, στα πλαίσια της ελευθερίας του, ο σύγχρονος άνθρωπος, να κατανοήσει σε βάθος τον κοσμικό εαυτό του, και να κρατήσει τις ομορφιές του μικρού μας πλανήτη ζωντανές, όσο θα λάμπει ο Ήλιος. Απαντώ θετικά στο ερώτημα…..»

                   « Μασίστας», «χορεύτρια»

·         Αγαπημένες για τον Νίκο Καμπιανάκη οι φωτογραφίες του 3 και 4.

·         «Μασίστας»  που πάλεψε με τα στοιχειά της φύσης και δίπλωσε μεν αλλά παρέμεινε δυνατός να συνεχίζει το υπαρξιακό του ταξίδι. Η «Χορεύτρια» είναι η εκδοχή του για τον ρυθμό που εικονίζει το γλυπτό δέντρο. Νέο ακόμα και ζωντανό. 

·         Γράφει, μεταξύ άλλων, ο Νίκος Καμπιανάκης στο σημείωμά του για την έκθεση: «Λευκά όρη. Εκεί μύθοι και πραγματικότητες συναντώνται, θεότητες παλεύουν με στοιχειά, άνθρωποι αναζητούν αλήθειες, κι εγώ κάπου ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα παρατηρώ και καταγράφω με τον φακό μου τον αγώνα για τη ζωή ή το θάνατο όλων αυτών…».

Χανιώτικα Νέα 4-8-17