Γίνεται;

Το πρώτο σκίτσο είναι το ΚΥΡ και το  δεύτερο του Πετρουλάκη στην Καθημερινη της Κυριακής 8-2-15

                                        

                                                  

     «Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα. Κι έπειτα που να τα βάζαμε;» Claude Chambrol”

Πώς να καταχωρήσω τόσα γεγονότα, τόσες απόπειρες/Πώς να μιλήσω;/ενώ οι φωνές επιμένουν-οι  ίδιες φωνές-/ενώ αποκρούομαι-πως θες να μείνω/μία αστραπή ένα κυκλάμινο μία ρομφαία….Παραμένω εν πλήρει συγχύσει αθώος.( Μιχάλης Κατσαρός. Απόσπασμα  από το «πώς να καταχωρήσω» της συλλογής «Κατά Σαδδουκαίων»).

·         Οι ποιητές είναι περιγραφικοί των γεγονότων με τον τρόπο τους. Συνήθως είναι και προφητικοί καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται. Όχι μόνο ως φάρσα αλλά και ως τραγωδία.

·         Διαβάζοντας  σήμερα  8-2-15 (και πριν γίνουν οι προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού) τον αθηναϊκό τύπο, τα διάφορα έγκυρα ηλεκτρονικά ΜΜΕ εσωτερικού και εξωτερικού,  αλλά και τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης,  ο Ραν ταν πλαν ανακάλεσε στην μνήμη του τους παραπάνω στίχους του Μιχάλη Κατσαρού.

·         Για να καταλήξει ότι «Παραμένω εν πλήρει συγχύσει αθώος».

·         Αφού,  όλα όσα γράφονται και μεταδίδονται από ξένα ειδησεογραφικά μέσα  είναι κατά πλειοψηφία απαισιόδοξα για την  χώρα μας.

·         Παντού «παίζουν» εκτιμήσεις για Grexit ή έντιμου συμβιβασμού.

                                        Πώς ;

·         Πως γίνεται, ενώ  η κυβέρνηση έχει ήδη παραιτηθεί (και ο λαός σιωπηλά το αποδέχεται) από την διαγραφή του χρέους, από το τέλος της τρόικας (θα ονομάζεται αλλιώς) από  το τέλος του μνημονίου στην αλλαγή  του ονόματος που θα ονομάζεται  συμφωνία–γέφυρα και  πρόγραμμα , όταν αποδεχόμαστε ως σωστές το 67% των μεταρρυθμίσεων, να  βρισκόμαστε πάλι στην σοκαριστική για την κοινωνία  προοπτική μιας χρεοκοπίας ;

·         Πώς γίνεται  από τις διαβεβαιώσεις του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. προεκλογικά ότι  θα  διαπραγματευθούμε ΕΝΤΟΣ ευρώ  με το δικό μας σχέδιο και ότι θα κερδίσουμε,  και από την ελπίδα που γεννήθηκε τις πρώτες μέρες μετά την εκλογή του να επιστρέφουμε σε κατήφεια και απαισιοδοξία;

·         Πώς γίνεται να κινδυνεύουν να δικαιωθούν οι τρομοπροφητείες της προηγούμενης κυβέρνησης  περί των δεινών που μας περιμένουν αν βγει ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.;

·         Πώς να παραμείνω, τότε, « ένα κυκλάμινο και μία ρομφαία», όταν εκτός από μένα έχω να θρέψω και τα παιδάκια μου και να τα ξημερώσω σε καλύτερες συνθήκες  απ αυτές που ζούμε ;

·         Όταν με ένα μισθό ή μια σύνταξη- κουτσουρεμένη από την λιτότητα – τρώνε συχνά γονείς, παιδιά και εγγόνια.

·         Πώς θα φάνε την επομένη αν συμβεί το «ατύχημα» μίας  χρεοκοπίας;

·         Είναι κοινωνική δικαιοσύνη η …ισοπέδωση προς τα κάτω; Να χαρώ δηλαδή εγώ ο άνεργος, ο  πολύ χαμηλοσυνταξιούχος, ο πολύ χαμηλο μισθοσυντήρητος, ο  πολύ μικρομεσαίος, επειδή  όλοι θα …ισοπεδωθούμε;

                                            Ελπίδα, πήδα ;

·         Και που πήγε η ΕΛΠΙΔΑ ; Για την οποία ψηφίστηκε  αυτή η κυβέρνηση ; Ελπίδα για  λίγο καλύτερες  στην αρχή και πολύ καλύτερες μέρες  στο διάστημα τετραετίας ; Με καλύτερη διαπραγμάτευση και καλύτερη διαχείριση ;  Εντός όμως της ευρωζώνης και του ευρώ;

·         Φώναξε ποτέ  η πλειοψηφία του λαού  «Είσαι η ελπίδα μας , πήδα, πήδα , πήδα μας»  με επιστροφή  σε χειρότερη αβεβαιότητα για το αύριο; 

·         Και πόσο θα μπορέσει να κρατήσει αυτή η αρχική ευφορία ΟΛΩΝ μας εάν διαψευστεί η ελπίδα για  καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, καλύτερους μισθούς και συντάξεις σταδιακά, δικαιότερη κατανομή φορολογικών βαρών.

·         Μας είπε κάποιος –πλην του κ. Βαρουφάκη –σε «ανύποπτο»,  μη προεκλογικό  χρόνο,  ότι εάν δεν πετύχει η διαπραγμάτευση θα έχουμε «δάκρυα και αίμα»;

·         Ο  χρόνος είναι χρήμα για τους δανειστές και όσο καθυστερούμε αντί να κερδίζουμε χρόνο χάνουμε  κι εμείς και ΧΡΟΝΟ και ΧΡΗΜΑ (έκοψαν ήδη την  ρευστότητα  από την ΕΚΤ ) .

                                      Γίνεται ή δεν…

·          Τι θες να πεις Ραν ταν πλαν; Ότι με κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, δεν γίνεται να  προσδοκούμε  δικαιότερη κατανομή βαρών , διαφάνεια και καλύτερη διαχείριση της οικονομίας, εντός ευρώ;

·         Αντίθετα. Ότι ο λαός πίστεψε ότι ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ έχει την δυνατότητα να ξαναζωντανέψει την ελπίδα  για άλλο τρόπο διαχείρισης και διακυβέρνησης, ΕΝΤΟΣ ευρωζώνης. Αυτή είναι η  λαϊκή εντολή. Για τέσσερα χρόνια. Και δεν έχει δικαίωμα  η κυβέρνηση  να μας πάει στα βράχια.

·         Συμφωνώ. Γι αυτό,  παρά τους φόβους, παραφράστηκε  και το γνωστό σουξέ του Π. Παντελίδη «Δεν γίνεται»  από μια μουσική ομάδα της Θεσσαλονίκης. Και έγινε …viral τις πρώτες μέρες της πανελλαδικής ευφορίας. Λέει, μεταξύ άλλων, το viral- άκι : «Μου λες δε γίνεται /Αλέξη για πρωθυπουργό /πως αποκλείεται /…μου λες θα φύγουμε απ’ το ευρώ/ κι όμως γίνεται, γίνεται …»

·         Τελικά, τί γίνεται;

Γίνεται,  χωρίς νέα  δάκρυα και αίμα ή δεν γίνεται;

Γουάου!!

   Εικαστικές δημιουργίες με υλικά από σούσι από την Γιαπωνέζα Τακάγιο Κιγιότα

Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω!  Με πληροφόρησε με πάσαν σοβαρότητα ο Ραν ταν πλαν, παρ΄ότι το πρόβλημα με το «χέρι» του εξακολουθεί.

 Διότι, σου λέει, εδώ ο κόσμος καίγεται κι εγώ θα κάνω λούφα και παραλλαγή;

·         Δρόμο παίρνει δρόμο αφήνει (στην εικονική πραγματικότητα των ηλεκτρονικών ΜΜΕ αλλά και την πιο «δημοσιογραφική» του έντυπου τύπου).

·         Συνοπτικά πάντως. Με ρωτάς –απαντώ. Ρωτώ -απαντάς, τελειώσαμε. Και ότι καταλάβεις, ότι καταλάβω. Πάμε:

                                              Ελπίδα ;

·         -Ξεκινώ  με μια αποδοχή. Ε, ναι. Μετά τις εκλογές του 2015 μια ανάσα ανακούφισης την ένοιωσα. Επειδή, ανεξάρτητα αν ψήφισα ή δεν ψήφισα την νέα κυβέρνηση (που δεν την ψήφισα), ωστόσο το γεγονός ότι  έφυγε η προηγούμενη είναι από μόνο του ανακουφιστικό.

·         -Μα αυτή η συγκυβέρνηση  κατάφερε να σώσει την χώρα από την χρεοκοπία το 2012.

·         -Ναι, αλλά έκανε να χρεοκοπήσουν οι Έλληνες, οι μισθοί, οι συντάξεις, η κοινωνική ασφάλιση, η υγεία, η παιδεία.

·         -Δημιούργησε όμως και  πρωτογενές πλεόνασμα και ασφαλές τραπεζικό σύστημα , έφτασε στο τέλος του μνημονίου και μετά την τελευταία αξιολόγηση θα έφευγε και η τρόικα όπως την ξέραμε. Και η νέα μας  κυβέρνηση στηρίζεται ακριβώς σ’ αυτά τα επιτεύγματα και ζητά άλλη συμφωνία.

·         -Ναι, αλλά όπως όλοι είδαμε, ο λαός μάτωσε. Και, σαν να μην έφταναν όλα τα δεινά μας επί πέντε χρόνια και κατά την προεκλογική περίοδο, το μόνο που ακούγαμε  ήταν ο φόβος και ο τρόμος νέας απειλής χρεοκοπίας εάν ερχόταν ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Ο οποίος από την άλλη έδινε ελπίδα. Η ελπίδα είναι δυνατότερη από το φόβο.

·         -Και τώρα που ήλθε να μην φοβόμαστε; 

·         -Δεν θα το’ λεγα.

·         - Άρα;

                                        Ευθύνη μας

·         Κοίτα! Κατ’ αρχάς ο λαός επέλεξε τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. να κυβερνήσει . Άρα, ότι μας συμβεί, οφείλουμε να το αποδεχθούμε  ως συνέπεια δικής μας επιλογής. Και όπως γράφει, μεταξύ άλλων, στο «Μικρό θυμωμένο ημερολόγιό του» με τίτλο «Ενηλικίωση» ο Πολυχρόνης Κουτσάκης (http://polyk.blogspot.gr/2015/02/blog-post.html) «Είναι καλό, επίσης ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το ότι η νέα κυβέρνηση δείχνει πως σκοπεύει να εφαρμόσει όσα έχει εξαγγείλει στο οικονομικό κομμάτι του προγράμματός της. Είτε το πετύχει όπως το ονειρεύεται (κάτι που εύχομαι), είτε αποτύχει και μας οδηγήσει εκτός Ευρώπης και σε ολοκληρωτική οικονομική καταστροφή, γι’ αυτό το πρόγραμμα ψηφίστηκε. Πρέπει ο Έλληνας να ενηλικιωθεί. Να μάθει να αναλαμβάνει την ευθύνη της ψήφου του».

                            Ευχή μεν , αλλά…

·         -Έπειτα, να το ομολογήσουμε. Κι αυτοί που δεν τους ψήφισαν εύχονται να τα καταφέρουν ως προς την διαπραγμάτευση – τουλάχιστον. Και τις πρώτες ημέρες –γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε- μια εθνική υπερηφάνεια και μία   ΕΥΧΗ  να τα καταφέρουν την κρυφο-φανερο-νοιώσαμε! Βρε, λες ;

·         -Και σήμερα;

·         -Σήμερα, Τετάρτη πρωί 4 Φεβρουαρίου, προσπαθούμε να …αποκρυπτογραφήσουμε τα σημαίνοντα και τα σημαινόμενα των λόγων, των δηλώσεων ,των διευκρινίσεων και των  διαψεύσεων. Με καλή διάθεση.

·         Π.χ.  Ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης,  το λένε όλοι, στρογγύλεψε την βασική του θέση για το χρέος και  τώρα λέει ότι δεν ζητάμε διαγραφή χρέους αλλά ανταλλαγή χρέους με αέναα ομόλογα. Δηλαδή το χρέος θα παραμείνει όσο είναι άρα μη βιώσιμο.

·         -Διαγραφή του χρέους ζητάμε, επιμένει ο κ. Στρατούλης. Δεν αλλάξαμε θέση.

·          -Σας νοιάζει η διατύπωση που θα λέει διαγραφή του χρέους ή σας νοιάζει το αποτέλεσμα; Παρενέβη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Σακελλαρίδης.

·         -Μα, δεν είναι ίδιο το αποτέλεσμα . Άλλο διαγραφή, άλλο επιμήκυνση που έλεγαν και οι προηγούμενοι και άλλο ανταλλαγή.

·         -Ναι αλλά δεν θα έχουμε ούτε  τρόικα. Της το κόψαμε της  Ολλανδικής πολιτικής  ποντικομαμής .

·         -Και πάλι. Θα υπάρχει ένας  εποπτικός ελεγκτικός μηχανισμός από θεσμικά  όργανα της Ευρώπης που θα μας ελέγχει. Όπως θα υπάρχει και νέα συμφωνία .Που απλά δεν θα ονομάζεται μνημόνιο..

·         -Αλλαξομανωλιός, δηλαδή;

·         - Τι υπαινίσσεσαι Ραν ταν πλαν; Ότι με άλλη διατύπωση θα υπάρχει πάλι τρόικα και «πρόγραμμα»;

·         - Εγώ απλά θυμάμαι κάτι μέρες του ‘81 που είχαμε ανάλογες πρακτικές .Να  αλλάζουν, δηλαδή,  τα ονόματα και να βαφτίζουν το κρέας ψάρι. Έτσι, φτάσαμε να ακριβοπληρώνουμε σήμερα το… σούσι-χρέος.

·         -Μεμψιμοιρείς από τώρα;

·         -Καθόλου. Αλλά έτσι σοφός που έγινα, φοβάμαι μήπως  πίσω από τις… λέξεις κρύβεται ένας  ίδιος Ανδρέας… συγνώμη, Αλέξης.

·         - Περίμενε. Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό.

·         -Αυτό, ξαναπέστο! Και τι γαμπρός!: Ο μνημονιακότατος κ. Αβραμόπουλος για πρόεδρος Δημοκρατίας!

-Γουάου!

Read more: http://www.haniotika-nea.gr/gouaou/#ixzz3QrOHn9IL
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook

Από την παιδική χορωδία του Β.Ω.Χ. με την υποστήριξη του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης Α.L.Webber: “ Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat” Εντυπωσίασε και ενθουσίασε η παράσταση του μιούζικαλ Σε διασκευή Γιώργου Καλούτση

Μιούζικαλ στα Χανιά; Μιούζικαλ  στα Χανιά!! Ναι!! Και μάλιστα ένα μιούζικαλ για μικρούς και μεγάλους. Ένα μιούζικαλ με παγκόσμια επιτυχία .

Αναφερόμαστε  στο παγκοσμίως  διάσημο  μιούζικαλ του ΑndrewLloydWebber(δημιουργού μεταξύ άλλων και των μιούζικαλ «To φάντασμα της όπερας», “Cats”,“JesusChristSuperstar”),  το «JosephandtheAmazingTechnicolorDreamcoat” ( Ο Ιωσήφ και ο θαυμαστός πολύχρωμος χιτώνας του). Που ανέβηκε για τρεις παραστάσεις  στην  θεατρική αίθουσα του Βενιζέλειου Ωδείου Χανίων το  Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, 17 και 18 Ιανουαρίου από τον Σύνδεσμο για την διάδοση των Καλών Τεχνών στην Κρήτη και την υποστήριξη του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κρήτης.Δηλαδή, ένα μιούζικαλ Χανιώτικης παραγωγής!   

                                                              Αποκαλύψεις!

·         Λάβαμε, θέσεις, έτοιμοι! Με  το άνοιγμα της αυλαίας  μια ρωμαλέα μουσική πλημμύρισε την αίθουσα. Μια μουσική, οποία όπως είναι επόμενο κυριαρχούσε σε όλο το έργο  αποδίδοντας μοναδικά , την κίνηση, την έκφραση,  την δράση, την συνωμοσία , τον θρήνο, την απόγνωση, την χαρά και βέβαια το όνειρο!

·         Τι κι αν τα τραγούδια ήταν στα αγγλικά; Ο κώδικας επικοινωνίας της μουσικής, ήταν εκείνο που «ερμήνευε» τις σκηνές. Τόσο που οι μικροί θεατές -όπως η Αθηνά  δίπλα μου- όταν την ρώτησα αν θέλει να της εξηγήσω μου είπε «ενοχλημένη»: «Το έχω καταλάβει γιαγιά!» Και συνέχισε μαζί με την φίλη της την Αφροδίτη, να συμμετέχουν σωματικά και φωνητικά!

·         Αυτός ο παγκόσμιος κοινός μουσικός κώδικας  είναι, λοιπόν, αυτός  που έκανε μικρούς και μεγάλους  θεατές να κρατούν τον ρυθμό με τα χέρια ή να σιγοντάρουν όταν ακούγονταν οι πολύ γνωστές  πιασάρικες μελωδίες όπως το“Go,Go,Go, Joseph» και σύγχρονοι ρυθμοί όπως foxtrot, Γαλλικό αργό βαλς, Αμερικάνικο country και  “Calypso”. Και βέβαια να χειροκροτούν ενθουσιωδώς στο τέλος κάθε σκηνής.

·          Η απόδοση του συνόλου της παιδικής χορωδίας ήταν μια αποκάλυψη των φωνητικών(και εν πολλοίς και υποκριτικών) δυνατοτήτων των παιδιών αλλά και της δουλειάς που είχε γίνει από τον Γιώργο Καλούτση σε επίπεδο διασκευής ώστε να πετύχει το μέγιστο των δυνατοτήτων της  παιδικής χορωδίας:  Διασκευή για αφηγητή (στα ελληνικά) –τρίφωνη χορωδία-8  σόλο φωνές και πιάνο.

·         Όσο  βέβαια και της διδασκαλίας του έργου από τον ίδιο και τον Νίκο Περάκη. Έτσι ώστε να παιδιά  να συγχρονιστούν.  Αλλά και από τον σκηνοθέτη της παράστασης τον Λεωνίδα Μανωλικάκη ώστε να καθοδηγήσει τους χορωδούς και στην υποκριτική και το στήσιμό τους.
Στο δύσκολο  ρόλο  του...δισυπόστατου αφηγητή (δύο ρόλοι)  ήταν    ο Νίκος Χειλαδάκης.

·         Αποκάλυψη βέβαια ήταν και οι φωνές σόλο: Εξέπληξε από την αρχή και ενθουσίαζε σκηνή με σκηνή  ακόμα περισσότερο καθώς ξεδίπλωνε τις φωνητικές της δυνατότητες στο σόλο του πρωταγωνιστικού ρόλου του Ιωσήφ, ηΧριστίνα Γούργουρα. Η οποία,  επιπλέον, είχε και μια εξ ίσου αποδοτική σκηνική υποκριτική παρουσία. Εξαιρετικό και το σόλο της Ποτιφάρ από την Στέλλα Μακράκη. Δεμένο και το ντουέτο με τον Ιωσήφ με την Ελευθερία Παπουτσάκη και καλός ο Φαραώ από την Ίριδα Κουτρουλάκη. Υποβλητικά και αποκαλυπτικά και τα σόλο της Βικτωρίας Μερσιέ και Σταυρούλας Σαρρή, που ίσως θα ήταν ακόμα καλύτερα εάν τα παιδιά ήταν όρθια αντί καθιστά.(λόγω μικροφώνων;)

·         Ξεχωριστές φωνές  ως αφηγήτριες και η Χρυσούλα Γκούμα και Ρέα Κουκάκη.

·         Και αξίζει, ως επιβράβευση της δουλειάς και των ικανοτήτων της χορωδίας να αναφέρουμε τα παιδιά. Αδελφοί του Ιωσήφ: Βερυκάκη Δάφνη, Βερυκάκη Ευρύκλεια, Βερυκάκη Σοφία, Βλαχοδήμου Μαρία, Γούργουρα Σάρα,Διγαλάκη Κορίνα, Καδόγλου Σώτη, Κουφογιαννάκη Ειρήνη, Παπαδονικολάκη Μελίνα, Παπαγρηγοράκη Αθηνά,Χαϊδεμενάκη Μαρία.

·         Και στον Coro( κύριο σώμα  της χορωδίας) : ΑλυγιζάκηΌλγα, Γούργουρας Ιάκωβος, Μπατσάκη Ρέα, ΜπελτράμεΕλίζα, Μπελτράμε Μάρκος, Μπονάτος Ιωάννης, Παπαδογιωργάκη Ναταλία, Πετράκη Μαριάννα, Σκουλά-JohnsonΥβόνη, Σφακιωτάκη Δέσποινα, Χατζηδάκη Ναταλία, Καλογεράκης Μάρκος.

·         Πολύ καλοί στα σόλο όργανα που για λίγο «συνόδευσαν» το πιάνο: Ηλεκτρική κιθάρα, Ρέα Κουμάκη, Ακορντεόν Ιωάννης Μπονάτος, Φλάουτο Χρυσή Ιωαννίδη.

·         Τα σκηνικά είναι  του γνωστού εικαστικού καλλιτέχνη μας Γιάννη Μαρκαντωνάκη,   τα κοστούμια της Μαρίας Τσουρουνάκη  και το μακιγιάζ  της Εύας Σακίρη .

                      Παγκόσμια γλώσσα –ατού η  μουσική εκτέλεση

·         Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν  βέβαια  τον λόγο της παγκόσμιας επιτυχίας του  μουσικού έργου  τουWebber και την δύναμη της κατανόησης της υπόθεσης, από  τους ανθρώπους όλων των εθνών ανεξαρτήτως γλώσσας . Αφού αυτή η ίδια, η μουσική γλώσσα είναι παγκόσμια .

·         Με μια προϋπόθεση: Τα ηχοχρώματά της να αποδίδονται όπως τα συνέθεσε ο δημιουργός και να αναδημιουργούνται από τον κάθε καλλιτέχνη πιανίστα  έτσι ώστε η δική τους εκτέλεση να ακολουθεί μεν την μελωδική σύνθεση αλλά και να αποτελεί μια νέα δημιουργική απόδοση που να εμπνέει - εν προκειμένω, συντελεστές, χορωδούς και θεατές.

·         Αυτό συμβαίνει όταν   η μουσική …γλώσσα «ομιλείται» από ένα στιβαρό πιανίστα, όπως ο Νίκος Περάκης που την αποκρυπτογραφεί σε μυημένους και μη.

·         Ο Περάκης με ένα συναρπαστικό παίξιμο ερμήνευσε την πολυσυλλεκτική μουσική  του έργου. Δεν έπαιζε για να ξεχωρίσει  αλλά  για να καθοδηγήσει  τους χορωδούς και ταυτόχρονα  να «δικαιώσει»  τον δημιουργό του μιούζικαλ.

·          Πανθομολογούμενα,  «γέμισε» το θέατρο  μουσικότητα και αμεσότητα. Και φυσικά αποτελεί μεγάλο …ατού της παράστασης.

               Τόλμη,  ζόρια, αποφασιστικότητα

·         Βεβαίως το πρώτο «ατού»  της παράστασης είναι ο άνθρωπος που μετάφρασε το  επιτυχημένο μιούζικαλ, το διασκεύασε, αναζήτησε συντελεστές και διοργανωτές , δίδαξε και αφιέρωσε την παράσταση(συγκινημένος και δακρυσμένος στο φινάλε) στην μνήμη της Χανιώτισσας διεθνούς πιανίστας  Αλίκης Βατικιώτη-Farrant.

·          Τολμηρή απόφαση  και –κυρίως- «ζόρικη» για την επαρχία .

·         Εκτός εάν η «ψυχή» της παράστασης  ακούει στο όνομα ενός σπουδαίου μουσικού που εδώ και χρόνια η παρουσία  και η προσφορά του στα μουσικά, καλλιτεχνικά και πολιτιστικά δρώμενα του νομού, της Κρήτης αλλά και στην Ευρώπη τιμά  την πόλη μας.Όπως, το όνομα του Γιώργου Καλούτση.

·         Και  εκτός εάν, ταυτόχρονα, συνυπάρξει, ως δεύτερη «ψυχή» που να αγκαλιάζει το όραμα και το πάθος του Γιώργου Καλούτση και  ένας δεύτερος καταξιωμένος μουσικός  εντός και εκτός Ελλάδας  και αναλάβει το «ρόλο» του βασικού διευθυντή –βοηθού του. Όπως οπιανίστας και γνωστός για την παρουσία και προσφορά του στα καλλιτεχνικά, πολιτιστικά  και εκπαιδευτικά δρώμενα της πόλης μας, Νίκος Περάκης.

·         Γνωστοί, βέβαια, και οι δύο από το άρτιο αποτέλεσμα της  εκάστοτε συνεργασίας τους αλλά και εκείνης στο μουσικό έργο “Οliver” το 2010) με την –τότε- παιδική χορωδία του δήμου Χανίων.

·         Και παρ΄ότι η λειτουργία  της παιδικής αυτής χορωδίας του δήμου Χανίων (που αποτελούσε ένα ελπιδοφόρο  καλλιτεχνικό και πολιτιστικό φυτώριο) διεκόπη απότομα μετά το 2011(!!), το 2013, μια νέα παιδική χορωδία δημιουργήθηκε, με  απόφαση του Δ.Σ. του Βενιζέλειου Ωδείου Χανίων και εισήγηση του Γιώργου Καλούτσημε στόχο το ανέβασμα του συγκεκριμένου μιούζικαλ.

·         Τα ζόρια μόλις ξεκινούσαν. Επί ενάμιση χρόνο η ομάδα των διοργανωτών και συντελεστών  δούλεψε με τόλμη, φαντασία, πολύ κόπο αλλά και αποφασιστικότητα.

                                              Θάλλουσα δημιουργία

·         Ο Γιώργος Καλούτσης, ο αειθαλής και θάλλων μουσικός μας, «κατέθεσε» μια διασκευή της παγκόσμιας επιτυχίας του μιούζικαλ του Webber(το οποίο εκτός από τις μεγάλες σκηνές έχει ανέβει και σε πάνω από 20.000 σχολικές παραστάσεις), στα «μέτρα» των δυνατοτήτων της παιδικής χορωδίας που συγκροτήθηκε.

·         Και ως μαέστρος, δημιούργησε με …μαεστρία μια απολαυστική μουσική παράσταση  με το απλό σκεπτικό που ο ίδιος εξηγεί στο μικρό συνοδευτικό σημείωμα –πρόγραμμα της παράστασης: «Το να ανεβάσεις ένα musical για τα ελληνικά δεδομένα, γράφει, δεν είναι εύκολη δουλειά γιατί δεν υπάρχουν σολίστες που να ασχολούνται με το είδος αυτό. Και που να τους βρεις στην επαρχία!...Από την άλλη έχεις μια χορωδία στα χέρια σου: τι να την κάνεις ; Η απάντηση όμως είναι απλή:-κρατάς λίγα τραγούδια που είναι βατά για τους σολίστες της χορωδίας σου και διασκευάζεις τα υπόλοιπα τραγούδια για δύο ή τρεις φωνές!Οσο για την γλώσσα, όλα τα παιδιά στην Ελλάδα μιλούν πλέον αγγλικά σαν δεύτερη γλώσσα…Αυτό και έκανα! Έτσι απασχολώ όλη τη χορωδία η οποία έχει το ρόλο ενός «χορού» στην εξέλιξη της υπόθεσης, βάζω έναν αφηγητή για να συνδέσει τα επεισόδια και έχετε το αποτέλεσμα που θα δείτε σήμερα.»

·         Ένα αποτέλεσμα εκπληκτικό, που ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους όπως αναφέραμε.

·         Σημειώνεται ότι, όπως μας ενημέρωσαν  εκ μέρους των γονέων της παιδικής χορωδίας , η παράσταση είναι εξ ολοκλήρου ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ προσφορά των συντελεστών. Και, ωστόσο , έχει προσκλήσεις και θα ταξιδέψει και εκτός Χανίων.

·         Καλοτάξιδη!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ποιός είναι

Ο Γιώργος Καλούτσης γεννήθηκε στα Χανιά . Αρχικά σπούδασε πιάνο με τον θείο του μουσουργό και συγγραφέα Μανώλη Σκουλούδη. Το 1950 με υποτροφία της Έλενας Βενιζέλου και μετά από εισήγηση της Τζίνα Μπαχάουερ πηγαίνει στο Λονδίνο και σπουδάζει πιάνο με τη Ιλόνα Κάμπος. Παράλληλα σπουδάζει θεωρητικά στο London College of Music. To 1955 παίρνει πτυχίο πιάνου από το Royal College of Music με τον τίτλο ARCM. Δίνει συναυλίες στο Λονδίνο και συνοδεύει τον διάσημο βιολοντσελίστα Μisha Cherniavsky σε τουρνέ στην Ισπανία.  Συνεχίζει τις σπουδές πιάνου με την μουσικοπαιδαγωγό Lucy Page στην Οξφόρδη όπου αναλαμβάνει και την θέση Διευθυντού Μουσικής στο NCCS (New College Choir School). Εκεί εκτός από την διοργάνωση της μουσικής παιδείας των μαθητών, την διδασκαλία των παιδιών της χορωδίας του New College πιάνο και θεωρητικά, είναι υπεύθυνος και για την ορχήστρα του σχολείου καθώς και για την παραγωγή μιας όπερας κάθε χρόνο, όπως Mozart (Bastien et Bastienne), Pergolezi (La Serva Padrona), De Fallia (Master Peter’s Puppet Show), Weil-Brecht (Der Yasager), Tomas Arne (The Cooper) και άλλες. To 1967 επιστρέφει στην Ελλάδα, αναλαμβάνει την διεύθυνση του Βενιζέλειου Ωδείου στα Χανιά, (παράρτημα του Ελληνικού Ωδείου) και αποκτά Δίπλωμα Πιάνου με πρώτο βραβείο καθώς και Πτυχίο Αρμονίας με καθηγητή τον Γιώργο Γεωργιάδη. Από το 1985 συνεργάζεται με το Ωδείο Ηρακλείου του Μουσικού Συλλόγου Απόλλων και παράλληλα διευθύνει την  Μουσική Σχολή Αγίου Νικολάου, ενώ διδάσκει πιάνο, θεωρητικά και χορωδία στην Μουσική Σχολή Χανίων του Γιάννη Μπουχαλάκη. Ως το 2010 ήταν στενός συνεργάτης σαν πιανίστας της υψιφώνου Κατερίνας Τζαγκαράκη με την οποία έδωσε πολλές συναυλίες και συνόδευσε την Παιδική-Νεανική Χορωδία του Δήμου Ηρακλείου την οποία η Κα Τζαγκαράκη διεύθυνε. Στα Χανιά είχε την διεύθυνση της Παιδικής Χορωδίας του Δήμου, με συνεργάτη στο πιάνο τον Νίκο Περάκη, όπου ανέβασε ολοκληρωμένα έργα σε δική του διασκευή όπως την «Λιλιπούπολη» (πλήρη, το 2008) το «Μama Mia» των Αbbas (2009) και το μιούζικαλ «Όλιβερ» σε σκηνική παρουσίαση (2010) που είχε εξαιρετική επιτυχία. Αξιοσημείωτη δραστηριότητα του κ. Καλούτση ήταν και η διοργάνωση για 4 συναπτά έτη (1986-9) των Παγκρητείων Χορωδιακών Σεμιναρίων σε μορφή θερινής κατασκήνωσης στο Καστέλι Κισάμου υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου, σεμινάρια τα οποία απέβησαν σταθμοί για τον μουσικό προσανατολισμό δεκάδων παιδιών που τα παρακολούθησαν. Για πολλά χρόνια διευθύνει τα δύο φωνητικά σύνολα «Καντιλένα» στα Χανιά και «Θαλήτας» στο Ηράκλειο τα οποία στο παρελθόν συνεργάστηκαν σε αναγεννησιακά έργα για διπλή χορωδία.  Το «Φωνητικό Σύνολο Θαλήτας» συνεχίζει τις δραστηριότητές του με αυξανόμενη επιτυχία και υψηλούς στόχους με συναυλίες  στην Κρήτη και Αθήνα. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------