Καμαρούλες ...μια σταλιά

                            

    Χώροι πολιτισμού είναι σήμερα το κυρίως… πιάτο. Συγνώμη, το κυρίως θέμα μας. Ιδωμένοι από την σκοπιά της άμεσης αναγκαιότητάς τους σε σχέση με το …μέγεθός τους και την σχέση κόστους-οφέλους που ζητά το νέο ΕΣΠΑ-Σ.Ε.Σ. Με βάση τον κοινό νου, του… Ραν ταν πλαν!

                                                 Κέντρο αναβίωσης                       

• Πέρυσι (11-1-13) είχαμε γράψει στην στήλη για τον σχεδιασμό «αποκατάστασης» του ρώσικου στρατώνα στην δυτική ντάμπια. Δηλαδή, ενός κατάλοιπου  παραπήγματος  που ένα φεγγαράκι χρησίμευσε για μικρό υπνωτήριο Ρώσων στρατιωτών. Απαλλοτριωμένο και κάποτε χαρακτηρισμένο ως ιστορικό διατηρητέο κτίριο διότι έμειναν εκεί καμιά 30αριά Ρώσοι στρατιώτες. Οι οποίοι βέβαια, ως στρατός κατοχής των Μεγάλων Δυνάμεων, έκτισαν το παράπηγμα πάνω στα τείχη αυθαίρετα. Κι ενώ κατεδαφίσαμε το ΞΕΝΙΑ, που στο κάτω-κάτω ήταν έργο σύγχρονης αρχιτεκτονικής και χρήσιμο, κρατήσαμε το αυθαίρετο παράπηγμα και τώρα το προορίζομε για χώρο πολιτισμού. Ο οποίος θα στεγάσει «κέντρο αναβίωσης παραδοσιακών επαγγελμάτων»! Πομπώδης και εντυπωσιακός τίτλος. Όσο πομπώδης ο τίτλος τόσο... καμαρούλα μια σταλιά το πολιτισμικό κέντρο!

Επί τόπου επίσκεψη και φωτογράφησή του τώρα που «αποκαθίσταται» επιβεβαίωσε ότι το παράπηγμα «αποκαθίσταται» εκ του μηδενός. Ούτε στέγη, ούτε παράθυρα, ούτε πάτωμα. Τέσσερις τοίχοι που «ενισχύθηκαν» και όλα  απ’ την αρχή. Είδαμε ένα μονόχωρο περίπου 50 τετραγωνικά, ένα μικρό βεσεδάκι και μία αποθηκούλα(;). Σε ποιο χώρο  θα λειτουργούν θεωρητικά και πρακτικά εργαστήρια και σεμινάρια; 

• Το όλο έργο είναι αρχικού προϋπολογισμού 259.000 ευρώ! Με την έκπτωση λέει θα πάει στα 170.000! Είναι λίγα; Ακούσαμε ένα αντίλογο ότι έπρεπε να απορροφηθούν χρήματα του ΕΣΠΑ. Οι απορροφήσεις είναι αυτοσκοπός;  (το ίδιο «επιχείρημα» περί απορροφήσεων ειπώθηκε και για τις εξετάσεις κύφωσης-σκολίωσης. Ασχετο με το θέμα μας αλλά σχετικό με το επιχείρημα περί απορροφήσεων) Αντ' αυτού, δεν μπορούσαμε να απορροφήσομε τα χρήματα σε άλλο έργο στην δυτική παλιά πόλη; Υπάρχει μελέτη βιωσιμότητας; Πόσες θα είναι οι λειτουργικές δαπάνες και ποιος θα τις πληρώνει; Λεφτά υπάρχουν;
• Ή στο τέλος θα παραμείνει κλειστό μέχρι να ενοικιαστεί ως «παραδοσιακό» καφενείο (που θα σερβίρει  …καπουτσίνο, ασορτιμάν με το ενετικό τείχος) και θα καταληφθεί ο χώρος (υποτίθεται αναψυχής και περιπάτου) με τραπεζοκαθίσματα και τέντες ;                                        

                                 Καβαλάρηδες

                      

• Δύο χώροι πολιτισμού σχεδιάζονται και στον λιμενοβραχίονα του Φάρου στο λιμάνι των Χανίων . Και οι δύο θα γίνουν κέντρα πληροφόρησης (και πολιτισμού). Ο ένας …κολλητά σχεδόν στον άλλο.
• Το παλιό «καρνάγιο» (μικρό κτίσμα) προορίζεται λέει για πρώτο κέντρο πληροφόρησης  και πολιτισμού του Φάρου και θα περιλαμβάνει αρχειακό υλικό με φωτογραφίες.
• Το δεύτερο κέντρο πληροφόρησης «καρνάγιο»  θα περιλαμβάνει μηχανήματα με τα οποία λειτουργούσε κάποτε το παραδοσιακό καρνάγιο. Καμαρούλες μια σταλιά και τα δυο αυτά κτίσματα στον λιμενοβραχίονα.
• Ωστόσο, για το πρώτο ήδη εκπονήθηκε μελέτη αποκατάστασης προϋπολογισμού 170.000 ευρώ και για το  άλλο πρόκειται να γίνει μία μελέτη «σε συνεργασία με προσωπικότητα της πόλης»  (Χ.Ν.27-1-14) αγνώστου ακόμα (για μας) προϋπολογισμού.
• Παρ’ ότι όμως πληρώσαμε την πρώτη μελέτη ανακαλύφθηκε πρόβλημα με την Κτηματική υπηρεσία για έκδοση οικοδομικής άδειας αφού θεωρείται ότι «το κτίριο βρίσκεται εντός αιγιαλού». (εμ, δεν βρίσκεται;)
•  Πριν πληρώσουμε τα170.000 ευρώ, οι υπηρεσίες δεν ήξεραν δεν ρώταγαν την Κτηματική;  Πρωτοπληρώνουμε …καβαλάρηδες;
•  Μας χρειάζονται δύο κολλητά κέντρα πληροφόρησης σε καιρούς κρίσης;

                               Είναι προτεραιότητες ;

• Με πολύ ταπεινά…γαυγίσματα, ο Ραν ταν πλαν σκέπτεται φωναχτά:
•  Δεν έχουμε απέναντι από το Φάρο το Μεγάλο Αρσενάλι για να δώσουμε-άμεσα- στην ρεσεψιόν, το σχετικό αρχειακό υλικό του Φάρου;
• Δεν υπάρχουν τα Νεώρια να τα ανοίξουμε, να ξοδέψουμε (γι’ αυτά, ναι!), και να δείχνουμε πως λειτουργούν τα καρνάγια;
•  Δεν ετοιμάζουμε απέναντι με προϋπολογισμό 7.600.000 ευρώ το παλιό τελωνείο ως πολυχώρο πολιτισμού; Ένα… γκισέ δεν θα βρεθεί  να «σπιτωθούν» τα «κέντρα πληροφόρησης» ;
• Δεν ετοιμάζονται, απέναντι ακριβώς από το Φάρο, γραφεία για τις υπηρεσίες του λιμενικού ταμείου(πόσες είναι;) προϋπολογισμού 1.175.000 ευρώ; Ένα γραφειάκι για τα δυο(!) κέντρα πληροφόρησης  δεν μπορεί να προβλεφθεί εκεί; Όταν ήδη έχουμε πληρώσει για την αρχιτεκτονική μελέτη του Κούμ Καπί 70.000 ευρώ  και ήδη προκηρύχτηκε και μελέτη ανάπλασης  για την πλατεία Κατεχάκη, αλλά και μία νέα μελέτη σκιαδίων (η παλιά δεν …φτουρεί). Μήπως έχουμε ...καταξοδευτεί ;
•  Είναι προτεραιότητες οι σχεδιασμοί, σε επίπεδο μελετών (που πληρώνονται  όμως τώρα) τόσων χώρων πολιτισμού; Χωρίς να γνωρίζουμε εάν τελικά θα χρηματοδοτηθεί η υλοποίησή τους και πότε;
• Όλα αυτά τα νέα κέντρα αναβίωσης και πληροφόρησης δεν  χρειάζονται  λειτουργικές δαπάνες; Χρήματα υπάρχουν;
• Μήπως μας πέφτουν λίγο ακριβές για

…  καμαρούλες μια σταλιά;

Δημοσιεύτηκε Χανιώτικα Νέα 7-2-14 Και nanosk.blogspot.gr

Ιωάννης Αποστ. Γιαννουδάκης : Αναμετριέται με την αλήθεια Πλάθοντας συναρπαστικές μυθιστορίες

                                                 

                   

«Μόνο μιαν άκρη της αλήθειας να σηκώσω, να ρίξω λίγο φως στην πλαστογραφημένη μας ζωή, όσο μπορώ, κι όσο κρατήσω». Τίτος Πατρίκιος

Δυο μυθιστορήματα και μία «(αυτο) βιογραφία». Τρία βιβλία που εκδόθηκαν  μαζεμένα  μέσα στο 2012 είναι  η πρώτη συγγραφική επίδοση του συνταξιούχου σήμερα, συμβολαιογράφου, γνωστού συμπολίτη Ιωάννη Αποστ. Γιαννουδάκη.

·         Πρόκειται για τα α. «Τρεις μύθοι και μια ιστορία» που γράφτηκε πρώτο όπως αναφέρει στο τέλος του αντί βιογραφικού σημειώματος, προετοιμάζοντάς μας για τα … επόμενα. β. «Η εξομολόγηση» και γ. «Το σταυροδρόμι».

·         Είναι φανερό ότι ο Ιωάννης Γιαννουδάκης έχει μια «απωθημένη» αγάπη για την συγγραφή. Στην οποία αποφάσισε να αφιερωθεί μετά την συνταξιοδότησή του ως συμβολαιογράφου. «Τρέχοντας» μάλιστα να κερδίσει τον «χαμένο» συγγραφικά (αλλά μεστό από αγώνες προσωπικούς, οικογενειακούς και επαγγελματικούς) χρόνο.

·         Αψήφησε τον κίνδυνο του να γράφεις. Αφού το γράψιμο,  όταν το παίρνεις σοβαρά, όπως όλα όσα έκανε και κάνει στην ζωή του ο Γιαννουδάκης, είναι επικίνδυνο «άθλημα». Σε εκθέτει. Και μάλιστα ανεπανόρθωτα εάν δεν του αφιερωθείς με απόλυτη δοτικότητα, γνώση,  δυνατότητες, μεράκι, αγάπη.

·         Όμως, όπως φαίνεται από το πρώτο αυτοβιογραφικό του βιβλίο, «Τρεις μύθοι και μια ιστορία» ο Ιωάννης Γιαννουδάκης, είναι ένας αγωνιστής που βάζει στόχους, που στρατεύεται στον στόχο του. Εχοντας βέβαια την αυτογνωσία για το τι μπορεί να κάνει. Και ξεκίνησε με τα δύσκολα. Αφού, το πρώτο του αυτό βιβλίο είναι  ένα απολαυστικό εξομολογητικό βιβλίο που άλλος στην θέση του μπορεί να το παρουσίαζε με λειάνσεις και ωραιοποιήσεις. Όχι όμως, ο Γιαννουδάκης. Ο οποίος κοιτά κατάματα την αλήθεια και αναμετριέται μαζί της στους χαρακτήρες που πλάθει για τις ανάγκες του κάθε βιβλίου του.

·          Σύντροφος, συμπαραστάτης και βοηθός του (όπως φαίνεται και από την εξομολογητική πρώτη ιστορία του) μια εξαιρετική γυναίκα (cherchez la femme) , η γυναίκα του, γνωστή Χανιώτισσα, η Ελένη Γιαννουδάκη, καθηγήτρια ξένων γλωσσών, ζωγράφος πρόεδρος του Ομίλου Φίλων της Τέχνης με μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα στα Χανιά. Η οποία έχει και την επιμέλεια όλων των βιβλίων του και φιλοτέχνησε το εξώφυλλο του πρώτου.

·         Μικρή αναφορά στα τρία βιβλία του (τα διαβάσαμε μαζεμένα λίγο καθυστερημένα είναι αλήθεια) κάνουμε, σήμερα. Και, περιμένουμε, με πολλές προσδοκίες, και το επόμενο που τώρα γράφεται, όπως μας εκμυστηρεύτηκε. Το οποίο θα είναι διαφορετικό. Με περιεχόμενο πολιτικό –ιστορικό-κοινωνικό. Ο Γιαννουδάκης ήλθε στα γράμματα για να μείνει(να μου το θυμηθείτε) ως ένας σημαντικός Χανιώτης συγγραφέας.

 Τρεις μύθοι και μια ιστορία

·         Το μόνο από τα τρία βιβλία που δεν είναι μυθιστόρημα, αφού ο συγγραφέας διηγείται μέσα από τρεις «μύθους» (της γιαγιάς του, του πατέρα του και του ίδιου) την ιστορία της οικογένειάς του μέσα από δραματικά γεγονότα (της εποχής αλλά και εντός της οικογένειας) που έλαβαν χώρα από τα τέλη του 19^ου αιώνα μέχρι σήμερα.

·          1^ος μύθος, της γιαγιάς Ιωάννας: μιας γυναίκας που έζησε στο πετσί της την μικρασιατική καταστροφή και, σαν να μην έφτανε αυτό, δέχτηκε μια σειρά από αδιανόητα χτυπήματα της μοίρας στα οποία προσπάθησε όσο καλύτερα μπορούσε να ανταπεξέλθει.

·         2^ος μύθος, του πατέρα του, του παπα-Αποστόλη, που παράλληλα με το πώς έζησε ο ελληνικός λαός τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, έζησε κι αυτός το δικό του «σταυροδρόμι». Κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στον έρωτα και στο καθήκον και η επιλογή που δεν έκανε ήταν αυτή που τον «έτρωγε» πάντα, μέχρι το τέλος της ζωής του.

·         3^ος μύθος -ο συντομότερος από τους τρεις- ο μύθος του ίδιου του συγγραφέα - η δική του πορεία, ως γιου και εγγονού αυτών των ανθρώπων χαραγμένου από όσα έζησε αλλά και αποφασισμένου να ζήσει την πνευματική και επαγγελματική πορεία που χάραξε.

·         Το «Τρεις μύθοι και μια ιστορία» είναι ένα βιβλίο πολύ εύκολο στην ανάγνωση αλλά ταυτόχρονα πολύ δύσκολο να γραφτεί. Είναι ένα εξομολογητικό βιβλίο, αφού ο συγγραφέας αναμετριέται με τον πατέρα του και την σχέση των γονιών του, χωρίς να διστάσει να είναι απόλυτα ειλικρινής.

·         Ταυτόχρονα, είναι μια τοιχογραφία ενός ολόκληρου βασανισμένου αιώνα για τον ελληνικό λαό, που είναι πολύ χρήσιμο να διαβαστεί κυρίως από νεότερους, για να αντιληφθούν πόσο μικρή σχέση έχει η σημερινή μας ζωή με εκείνη μερικών δεκαετιών νωρίτερα.

                             H Εξομολόγηση

·         Στην μεγάλη πλειοψηφία των βιβλίων αγωνίας (βιβλία-σασπένς ή θρίλερ όπως έχουμε μάθει να τα λέμε στα ελληνικά) τον δολοφόνο τον ψάχνει ο αναγνώστης καθώς γυρίζει με πάθος τις σελίδες του βιβλίου. Χρειάζεται μεγάλη μαστοριά να φανερώσεις τον ένοχο νωρίς μέσα στην ιστορία, και μετά να εισάγεις αρκετά ευρήματα στο βιβλίο σου για να κρατήσεις αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.

·         Ο Ιωάννης Γιαννουδάκης αποδεικνύει ότι διαθέτει αυτή τη μαστοριά, στην «Εξομολόγηση». Το «κόλπο» του Ι. Γιαννουδάκη για να διατηρήσει το σασπένς σε όλο το βιβλίο είναι ότι δίνει έναν δεύτερο άξονα στην ιστορία του. Τον ηθικό άξονα, που κυριαρχεί και στα τρία βιβλία του. Πέρα δηλαδή από το τι θα συμβεί στον αθώο κεντρικό ήρωα, το ζητούμενο για τον συγγραφέα είναι να αναλύσει το ηθικό του δίλημμα, το οποίο γίνεται ακόμα μεγαλύτερο λόγω της ιδιότητας του ήρωα να είναι ιερέας. Μπορεί να σωθεί – προδίδοντας όσα πιστεύει και κηρύττει. Ή μπορεί να χαθεί – μένοντας πιστός μέχρι το τέλος σε αυτά που έχει ορκιστεί να εφαρμόζει.

·         Το βιβλίο(παρουσιάστηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο της Μητρόπολης Χανίων) διαβάζεται υποχρεωτικά μονορούφι, χωρίς να σηκωθεί ο αναγνώστης από την θέση του. «Υποχρεωτικά» επειδή το ίδιο το βιβλίο τον υποχρεώνει.

                                            Το σταυροδρόμι

·         «Το Σταυροδρόμι» μοιάζει, ξεκινώντας, να είναι το λιγότερο φιλόδοξο από τα τρία βιβλία του συγγραφέα – βοηθάει και το εισαγωγικό του σημείωμα σε αυτό, όπου παρουσιάζει τον ήρωα ως τον οποιονδήποτε καθημερινό άνθρωπο, στον οποίο θα μπορούσαν να συμβούν αυτά που του συμβαίνουν. Εντύπωσή μου είναι ότι ο συγγραφέας ηθελημένα παραπλανά τον αναγνώστη, με το σημείωμα αυτό και την «χαμηλών τόνων» αρχή του βιβλίου.

·         Η δική μου γνώμη είναι ότι «Το Σταυροδρόμι» είναι το πιο φιλόδοξο από τα τρία βιβλία του Ι. Γιαννουδάκη. Ο λόγος είναι ότι σε αυτό καταφέρνει να μετατρέψει το δίλημμα του κεντρικού ήρωα (δημοσιογράφος σε αθηναϊκή εφημερίδα, το 1955, παντρεμένος με την πολύ όμορφη αλλά απολύτως εγωκεντρική κόρη του ιδιοκτήτη της εφημερίδας) από αυστηρά προσωπικό σε οικουμενικό. Στο «σταυροδρόμι» του τέμνεται το προσωπικό με το μεγάλο πολιτικό γεγονός, και δίνεται η δυνατότητα στον συγγραφέα να μιλήσει για τον μεγάλο αγώνα των Κυπρίων, τότε, ενάντια στους Άγγλους κατακτητές, και υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα.

·         Ο διχασμός της καρδιά του ήρωα δεν είναι μόνο ανάμεσα σε 2 γυναίκες τελείως διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά και σε δύο διαφορετικούς τρόπους και στόχους ζωής – μέσω του ήρωά του ο συγγραφέας ανοίγει δύο δρόμους στον αναγνώστη, έναν που υπηρετεί την καριέρα και την επιτυχία με βάση το κοινό ανθρώπινο μέτρο και έναν άλλο, που βάζει τον άνθρωπο στο βάθρο μόνο όταν υπηρετεί έναν υψηλότερο στόχο, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής του.

·         Και να σημειώσουμε εδώ ότι όλες οι ερωτικές ιστορίες του Ι. Γιαννουδάκη είναι πολύ καλά δουλεμένες και πειστικές όχι μόνο για τα αισθήματα των ηρώων του, αλλά και για το πώς φιλτράρονταν τα αισθήματα και οι συμπεριφορές τους από τις συνθήκες της εποχής.

  Δημοσιεύτηκε Χανιώτικα Νέα 5-2-14

Μέτρησε η καταγωγή;

Δεν ξέρω αν «έφταιξε» μόνο το υποτιθέμενο ή πραγματικό ΟΧΙ του βουλευτή Χανίων του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ κ. Γ Σταθάκη για την περιφέρεια, ώστε η ηγεσία του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ να δώσει το ΧΡΙΣΜΑ  του υποψήφιου Περιφερειάρχη Κρήτης στον  βουλευτή του του ν. Ηρακλείου κ. Κριτσωτάκη. Ως κομματικού, πλέον υποψηφίου.

Μια  πολύ λογική όμως πολιτική ανάλυση καταλήγει  ότι «φταίει» η Χανιώτικη καταγωγή του κ. Γ. Σταθάκη σε σχέση με τον ισχυρό αντίπαλο που θα έχει στις Περιφερειακές εκλογές, νυν περιφερειάρχη Κρήτης κ. Στ. Αρναουτάκη( μέχρι σήμερα φερόμενο και σε δημοσκοπήσεις  ότι κερδίζει την πλειοψηφία των Κρητικών).

Μεγάλη περιφέρεια το Ηράκλειο και Λασίθι μαζί. Τα πληθυσμιακά κριτήρια των ψήφων πώς να αγνοηθούν;  Θα δούμε βέβαια πόσα απίδια , συγνώμη ψήφους, θα προσελκύσει η αμιγώς κομματική υποψηφιότητα Κριτσωτάκη. Καθώς  τα κριτήρια των επιλογών στις τοπικές εκλογές διαφέρουν με αυτά των εθνικών. Και συνίστανται -κυρίως- στο έργο που προσέφερε ή μπορεί να προσφέρει στον τόπο.

 Να δούμε , βέβαια, και ποιες άλλες αυτοδιοικητικές παρατάξεις θα διεκδικήσουν την Περιφέρεια Κρήτης. Και, φυσικά, να δούμε  και τα πρώτα δείγματα γραφής του κ. Μιχ Κριτσωτάκη.  Ο οποίος  θα πρέπει  όπως είναι–πολιτικά και ηθικά- ορθό να παραιτηθεί τώρα από την καρέκλα του βουλευτή για να αφοσιωθεί στα προβλήματα της Κρήτης, πριν και μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Ανεξαρτήτως αν εκλεγεί.

Και οι Χανιώτες που –ίσως- ήθελαν Χανιώτη υποψήφιο περιφερειάρχη για να «αλλάξουν»  ;  Γραμμένοι ;

Ευτυχώς που ο αντιπεριφερειάρχης Χανίων κ. Αποστ. Βουλγαράκης και ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης κ. Νικ. Καλογερής  αλλά και το σύνολο των  εκλεγμένων Περιφερειακών συμβούλων των Χανίων (από όλες τις παρατάξεις που είχαν συμμετάσχει στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση)  είχαν μια επιτυχημένη –πράγματι αυτοδιοικητική και όχι κομματική -θητεία. Όπως αποτιμάται, μετά από τρία χρόνια. Απόρροια, όπως εξηγούν πολλοί, της καλής συνεργασίας με τον «συνεννοήσιμο» κ. Στ Αρναουτάκη.

Γεγονός που βοήθησε να προωθηθούν αρκετά θέματα του νομού. Επομένως η σύνθεση των προσώπων(όλων των ψηφοδελτίων)  είναι που, πλέον,  απομένει στους Χανιώτες ψηφοφόρους ως κριτήριο επιλογής για τον  νέο Περιφερειάρχη Κρήτης.

 Οψόμεθα. Η αυλαία των αυτοδιοικητικών εκλογών μόλις αρχίζει να ανοίγει.

Δημοσιεύτηκε   Χανιώτικα Νέα 5-2-14                                                                                     

Με… κουμπαρά

                          

                                                  

Θέματα που απασχολούν την τοπική μας καθημερινότητα είναι η …ειδικότητα της στήλης από γεννησιμιού της περίπου 20 χρόνια πριν, εδώ στα Χανιώτικα Νέα.

• Σε προεκλογική περίοδο (που άτυπα ήδη έχει ξεκινήσει) τα θέματα αυτά «καίνε» πολιτικοαυτοδιοικητικά. Ταυτόχρονα όμως αποτελούν και θα αποτελέσουν talks of the town και επομένως δεν μπορεί να λείψουν από την στήλη μας. Και όχι μόνο βέβαια. Αφού τα Χανιώτικα Νέα αναφέρονται καθημερινά στα θέματα  αυτά τα οποία με θετικό ή αρνητικό τρόπο απασχολούν την τοπική επικαιρότητα.

                                      

                    Δημοτική αγορά

• Δημοτική αγορά Χανίων. Μελέτη αποκατάστασης, πληρωμένη ακριβά από την Πολιτεία, υπάρχει από εποχής Τζανακάκη. Υπεσχημένη η αποκατάστασή του κτηρίου και η ανάπλαση του περιβάλλοντος χώρου της. Τόσο από την προηγούμενη όσο βέβαια και από την νυν και απερχόμενη δημοτική αρχή. Έγινε, μας είπαν, προσπάθεια ένταξής της στο κοινοτικό πρόγραμμα Jessica αλλά δεν τελεσφόρησε.
•  Όμως, δεν υπάρχει τρόπος, έστω να συντηρηθεί στοιχειωδώς το κτίριο της δημοτικής αγοράς στην στέγη και σε άλλα σημεία όπως το βόρειο διαβρωμένο αέτωμα που κινδυνεύει να καταρρεύσει; Δεν μπορεί να γίνει μια ανάπλαση του περιβάλλοντος χώρου; (υπεσχημένα και τα δύο άλλωστε).
• Οι «νέοι» εντός και εκτός εισαγωγικών υποψήφιοι δήμαρχοι, δεν θα πρέπει επιτέλους να μας πουν συγκεκριμένα, εάν, πώς, πότε και με ποιους πόρους θα αποκαταστήσουν ή σε κάθε περίπτωση θα συντηρήσουν την δημοτική μας αγορά;

                                Ημερολόγιο εμπορικού συλλόγου

• Έχουμε υποσχεθεί να περιλαμβάνουμε ενίοτε και ένα ευρύτερα πολιτιστικό -πολιτισμικό «παράθυρο» στα θέματα της στήλης.
• Λόγω της θεματολογίας του, σήμερα θα αναφερθούμε στο ημερολόγιο του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων για το 2014.
• Ένα ημερολόγιο που ασφαλώς δεν διεκδικεί πολιτιστικές δάφνες αλλά  επαναφέρει στις μνήμες των παλαιότερων Χανιωτών και πληροφορεί τους νεότερους για την εμφάνιση και λειτουργία της Δημοτικής Αγοράς Χανίων (άρα συνδέεται και με το πρώτο θέμα της στήλης μας) και του ιστορικού κέντρου της πόλης μας κατά τα χρόνια της ανασυγκρότησης μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Το ημερολόγιο δεν πωλείται  και ο εμπορικός σύλλογος Χανίων ευχαριστεί την δημοτική βιβλιοθήκη Χανίων για την παραχώρηση των φωτογραφιών και πληροφορεί ότι διατηρούνται αυτούσιες οι λεζάντες τους.
• Πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο ντοκουμέντο το οποίο βέβαια θα μπορούσε να έχει τουλάχιστον άλλες έξι από τις πολύ ενδιαφέρουσες αυτές φωτογραφίες εάν σε κάθε μήνα υπήρχε και μία διαφορετική φωτογραφία.
• Πάντως, το ημερολόγιο αναζητήθηκε από παλιούς και νέους Χανιώτες που θέλησαν να δουν τα καταστήματα των πατεράδων ή και παππούδων τους. Ταυτόχρονα, δίδεται η ευκαιρία στους σύγχρονους ιστορικούς ερευνητές αλλά και απλούς Χανιώτες να αναζητήσουν, να αναπαράγουν και να συγκρίνουν τα παρεχόμενα, τότε, προϊόντα και την ποιότητα  που προσέφεραν οι έμποροι των Χανίων εκείνης της δύσκολης μετακατοχικής εποχής. Γεγονός που έφερνε και πελάτες στα καταστήματά τους, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες.

                                    Χανιά 1952 - Η ανασυγκρότηση

• Οι φωτογραφίες αυτές είναι του χανιώτικης καταγωγής Αθηναίου φωτογράφου Κώστα Μαρκουλάκη ο οποίος «εργάστηκε για λίγα χρόνια στη γενέτειρά του. Φωτογράφισε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες και επιχειρήσεις στα Χανιά, στοχεύοντας εκτός από την πώληση των φωτογραφιών και στην χρηματοδότηση των επιχειρήσεων. Ετοίμασε ένα λεύκωμα με φωτογραφίες που παρουσίαζαν τις δραστηριότητες υπηρεσιών και ιδιωτικών επιχειρήσεων στα αρμόδια υπουργεία της Αθήνας για να χρηματοδοτηθούν από το Σχέδιο Μάρσαλ. Το λεύκωμα αυτό κατέληξε τελικά στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων, από όπου έγινε η επιλογή των πιο αξιόλογων φωτογραφιών για να παρουσιαστούν σε ένα λεύκωμα των εκδόσεων Μπανούση». Τα παραπάνω γράφονται στην εισαγωγή του λευκώματος αυτού από τον αείμνηστο συμπολίτη, επί πολλά έτη δημοτικό σύμβουλο, μηχανικό Μανούσο Μανουσάκη.
• Μάλιστα, το λεύκωμα αυτό (117 σελίδων) είχε παρουσιαστεί στα Χανιά από τις εκδόσεις Μπανούση και την εφημερίδα «ΚΗΡΥΚΑΣ» το 2006 με τίτλο:

·         "Χανιά 1952- η Ανασυγκρότηση» στην αίθουσα διαλέξεων του Πνευματικού Κέντρου  Χανίων. Το είχαν παρουσιάσει  η φιλόλογος κ. Βαρβάρα Περάκη, ο ερευνητής κ. Μανώλης Μανούσακας και η κ. Μαρία Καλογεράκη από το βιβλιοπωλείο "Εστία".                                                                                

•  Πρόταση: Ο  δήμος Χανίων (η νέα δημοτική αρχή;) να εκδώσει σε δίγλωσσο ή τρίγλωσσο φυλλάδιο για τουριστική χρήση φωτογραφίες από καταστήματα της δημοτικής αγοράς το 1952 αλλά και άλλες με τα ταξί έξω στο περιβάλλοντα χώρο κλπ. Υπάρχουν πάρα πολλές.
•  Θα γίνει ανάρπαστο και βέβαια μπορεί και να πωλείται ώστε να υπάρχει ένα  ετήσιο έσοδο για συντήρηση, του κτηρίου της δημοτικής μας αγοράς
•  Με ...κουμπαρά, ’ μπάρε μου….
•  
•  Δημοσιεύτηκε Χανιώτικα Νέα  31-1-14
• 
  
• 
  
•